เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 359
ตอนที่ 359 เฟิงหรูชิงตกตะลึง (4)
“อื้อ ข้าไม่เพียงแต่พัวพันเขา ข้ายังเคยกอดเขา เคยจูบเขา เคยลูบเขา เคยนอนกับเขา” มุมปากเฟิงหรูชิงยกขึ้น
พวกเขาเคยนอนด้วยกันจริงๆ เพียงแต่ว่า...เป็นแบบนอนห่มผ้าผืนเดียวกันไม่ได้ทำอะไรทั้งสิ้น
“...” ถังลั่วตกตะลึงอีกครั้ง
สีหน้าเหล่าผู้เฒ่าตระกูลถังไม่น่ามองเป็นอย่างยิ่ง สายตาที่มองไปยังเฟิงหรูชิงราวกับแฝงด้วยเข็มอย่างไรอย่างนั้น
“ไร้ยางอาย!”
“คนที่จิตใจไร้ความละอายต่อความชั่วเช่นนี้ ไม่คู่ควรเข้ามาในตระกูลถังเรา!”
“อิ่นเอ๋อร์ นี่คือการไม่ฟังคำผู้ใหญ่ขาดทุนอยู่ตรงหน้า คำแนะนำของพวกเราเจ้าไม่เอามาใส่ใจ ตอนนี้รู้สึกเสียใจแล้วหรือยัง?”
“จุดมุ่งหมายที่นางเข้าใกล้เจ้า ก็เพียงเพราะคุณชายหนานเสียนเท่านั้น เจ้ายังอยากจะติดต่อกับนางอีกหรือ?”
ถังลั่วหลังจะตกตะลึงไปสักพักก็เรียกสติกลับมา เขายิ้มเย็นชาแววตาดูหมิ่น “เฟิงหรูชิง คนเช่นคุณชายหนานเสียนไม่ใช่เจ้าจะมาทำให้แปดเปื้อนได้ เจ้ายังพูดเพ้อเจ้อว่าได้ใกล้ชิดกับเขา? ข้าได้ยินมาว่าคุณชายหนานเสียนรังเกียจเจ้าเป็นอย่างมาก เป็นเจ้าที่ไปพัวพันเขาไม่เลิก หน้าด้าน! หากเจ้าทำเช่นนั้นกับเขาจริง เกรงว่าคงจะไม่เหลือแม้แต่เถ้ากระดูกไปนานแล้ว!”
หลังจากเขาเอ่ยถ้อยคำนั้นออกไปก็หันไปทางถังอิ่น
“อิ่นเอ๋อร์ ตอนนี้เจ้าเห็นชัดแล้วหรือไม่? จุดมุ่งหมายที่นางเข้าใกล้เจ้าก็เพื่อแย่งคู่หมั้นของเจ้า!”
หลังจากถังลั่วเปิดเผยเรื่องนี้ออกมาใจถังอิ่นก็ตื่นตระหนก
เนื่องด้วยนางยังคิดไม่ออกว่าจะอธิบายกับเฟิงหรูชิงอย่างไร น้ำเสียงเสียดสีของถังลั่วก็ดังเข้ามาในหูนาง
ถังอิ่นโมโหแล้ว
“พูดเหลวไหล พวกท่านอย่ามาใส่ร้ายข้า คู่หมั้นอะไรกัน? ข้าไปมีคู่หมั้นตั้งแต่เมื่อไรเหตุใดข้าจึงไม่รู้?”
อย่างไรนางก็จะยืนยันคำเดิม นางไม่รู้อะไรทั้งสิ้น คนพวกนี้พาลหาเรื่อง!
“อิ่นเอ๋อร์!” ผู้เฒ่าถังอีประหลาดใจ
ก่อนหน้านี้อิ่นเอ๋อร์ยังพูดว่าจะแต่งงานกับคุณชายหนานเสียน เหตุใดตอนนี้...กลับเปลี่ยนเป็นไม่รู้เรื่องได้?
“ข้าแม้แต่หน้าหนานเสียนยังไม่เคยเจอ พวกท่านมีสิทธิ์อะไรมาหาคู่หมั้นให้ข้าโดยพลการ? ข้าเห็นด้วยแล้วหรือ? ข้าถังอิ่นจะไปแต่งงานกับคนแปลกหน้าได้อย่างไร?”
ทุกคน “...”
ตอนแรกเจ้าพูดไว้ว่าหนานเสียนทั้งอ่อนโยนทั้งรูปงาม เจ้าชอบมากไม่ใช่หรือ?
“โดยเฉพาะอย่างยิ่งหนานเสียนเป็นปีศาจจิ้งจอกตัวหนึ่ง แย่งหญิงที่ข้าชอบไป ข้าไม่มีทางเป็นคู่หมั้นของปีศาจจิ้งจอกเด็ดขาด!” ถังอิ่นโกรธจนใบหน้าเล็กแดงก่ำ “ถ้าไม่ใช่เพราะเอาชนะหนานเสียนไม่ได้ ปีศาจจิ้งจอกนั่นอย่าคิดจะปรากฏตัวใกล้เสี่ยวชิงในระยะสิบเมตรเลย”
ทุกคนเงียบลงอีกครั้ง
พัฒนาการนี่เหตุใดจึงไม่ค่อยปกติ...
นางว่าคุณชายหนานเสียนเป็นปีศาจจิ้งจอก?
แล้วยังไม่ให้เขาปรากฏตัวอยู่รอบตัวเฟิงหรูชิงอีก?
“เมื่อก่อนเป็นเพราะร่างกายของข้าไม่สามารถรีบฝึกตบะได้ เกรงว่าจะดึงดูดความสนใจผู้คนมากเกินไป ตอนนั้นเพื่อความปลอดภัยข้าจึงเชื่อฟังพวกท่าน ตอนนี้ข้านึกเสียใจแล้ว ข้าจะขยันฝึกฝน! ล้มปีศาจจิ้งจอกหนานเสียน!”
ผู้เฒ่าถังอีมองใบหน้าเล็กที่โกรธเคืองของถังอิ่นด้วยความตกตะลึง แววตาของเขาสับสนก่อนจะเอ่ยถามขึ้น “อิ่นเอ๋อร์ เจ้า...ไม่อยากแต่งกับคุณชายหนานเสียนแล้วจริงหรือ?”
“ข้าไม่รู้จักเขาเหตุใดต้องแต่งกับเขาด้วย! ข้าจะแต่งก็จะแต่งกับคนที่ข้าชอบ!”
ทว่าตอนแรกเจ้า...เคยพูดว่าไม่ใช่หนานเสียนไม่แต่งนี่?
ราวกับผู้เฒ่าถังอีเข้าใจอะไรบางอย่าง แววตาสับสนมองไปยังถังอิ่นแล้วหันไปมองเฟิงหรูชิง ก่อนจะถอนหายใจออกมา
ช่างเถอะช่างเถอะ ขอเพียงถังอิ่นมีความสุขทั้งหมดก็แล้วแต่นาง
ทันใดนั้นสายตาของผู้เฒ่าถังอีที่มองเฟิงหรูชิงก็เปลี่ยนไป
ก่อนหน้านี้...เพียงแค่นิ่งเรียบสงบ ตอนนี้กลับราวกับกำลังมอง...หลานเขย?
เฟิงหรูชิงที่ตกตะลึงตั้งแต่แรกเริ่ม “...”
เกิดอะไรขึ้น?
นางกำลังทำอะไรอยู่?
นี่มันอะไร?