เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 272
ตอนที่ 272 หมาป่าเดินอยู่ในป่าดีๆ กระบี่ก็ตกลงมาจากฟ้า (3)
ชายวัยกลางคนหัวเราะด้วยน้ำเสียงถากถาง “ของข้าเอง เจ้าจะทำไม”
“ของเจ้าเหรอ แบบนี้ก็ดี” เฟิงหรูชิงยิ้มมุมปาก เปลวเพลิงแห่งความโกรธได้ก่อเกิดขึ้นในดวงตาของนาง
บรรยากาศพลันเปลี่ยนเป็นความมืดมนน่าขนลุก เจ้าหมาป่าของนาง ปกตินางยังทำใจใช้กระบี่ฟันมันไม่ได้ ไอ้สารเลวนี่กลับทำให้เจ้าหมาป่าเลือดไหล!
“กระบี่เล่มนี้ เจ้ามีไว้ทำร้ายคน ในวันนี้ ข้าก็จะใช้กระบี่ของเจ้า...ฆ่าเจ้าซะ!”
สิ้นคำของเฟิงหรูชิงนั้น เสือโคร่งร้องคำรามออกมาและกระโจนเข้าใส่ชายวัยกลางคนอย่างบ้าคลั่ง
“สัตว์วิเศษระดับห้าอย่างนั้นหรือ” ชายวัยกลางคนรับรู้ถึงพลังของเสือโคร่ง สีหน้าของเขาเปลี่ยนในทันที
ก่อนนี้คุณหนูเคยพูดไว้ว่าถังอิ่นพาสาวใช้มาด้วยแค่คนเดียว ดังนั้นจวนเฟิงอวิ๋นจึงส่งเขามาเพียงคนเดียว คนแห่งจวนเฟิงอวิ๋นนั้นต่างก็ยุ่งกันมาก ไม่จำเป็นต้องเปลืองกำลังคนโดยใช่เหตุ ใครจะคิดว่า จู่ๆ จะมีหญิงสาวจากไหนไม่รู้โผล่มาด้วยอีกคน แถมหญิงสาวคนนี้ยังขี่สัตว์วิเศษระดับห้ามา!
“ยายหนู เจ้ารู้หรือไม่ว่าข้าเป็นใคร” สายตาชายวัยกลางคนดูร้ายกาจ
“ข้าคือคนจากจวนเฟิงอวิ๋น เจ้าช่วยคนที่จวนเฟิงอวิ๋นหมายจะฆ่า พวกข้าไม่ปล่อยเจ้าไปแน่!”
เฟิงหรูชิงเลียริมฝีปากล่างเบาๆ รอยยิ้มแฝงไปด้วยทั้งความโอหังและอำมหิต
“ข้าไม่สนว่าเจ้ามาจากจวนเฟิงวงเฟิงอวิ๋นไหนทั้งนั้น ทำร้ายหมาป่าของข้า เจ้าสมควรตาย!”
...
ท่ามกลางใบเฟิงซู่ที่อยู่ไม่ไกล ถังอิ่นนั่งอยู่อย่างเงียบๆ ดวงตามองไปยังเฟิงหรูชิง ภายในใจค่อยๆ เอ่อล้นไปด้วยความรู้ที่บอกไม่ถูก
“นางทำเพื่อข้า ถึงยอมทำถึงเพียงนี้...ทั้งๆ ที่รู้ว่าฝ่ายตรงข้ามมาจากจวนเฟิงอวิ๋น นางยังเลือกที่จะเป็นศัตรูกับพวกเขา” ที่น่าแค้นใจคือถังอิ่นเข้าใกล้เฟิงหรูชิงในตอนแรกนั้น ทั้งหมดก็เพื่อหนานเสียน!
นางทำเพื่อหนานเสียน จึงจงใจหลอกลวงเฟิงหรูชิง!
ถังอิ่นรู้สึกผิดขึ้นมาในใจ หากว่า...นางรู้ก่อนหน้าว่าเฟิงหรูชิงจะทำเพื่อนางเช่นนี้ นางจะไม่มีทาง...เป็นศัตรูกับเฟิงหรูชิงเด็ดขาด
“แต่...นางพูดว่าทำร้ายหมาป่าของนาง หมายความว่าอย่างไร” ถังอิ่นเงียบไปชั่วครู่ก่อนเอ่ยถาม
เชียนหนิงเอียงหัวครุ่นคิด
“นางคงอยากจะพูดว่าทำร้ายคนของนาง คาดว่านางคงเผลอพูดผิดมากกว่าเจ้าค่ะ” ถังอิ่นอึ้งไป
ในภาพความทรงจำของนาง ปรากฏภาพอ้อมกอดอันอบอุ่นและความสบายใจขึ้นมาอีกครั้ง แก้มน้อยๆ แดงขึ้น นางก้มหน้าลงเล็กน้อยใช้นิ้วขีดเขียนพื้นไปมา
เฟิงหรูชิงคือคนที่เกิดมาเพื่อนาง
ความรู้สึกเช่นนี้ ดูเหมือนว่า...จะไม่ใช่เรื่องน่ารังเกียจ
“จริงสิ คุณหนู ไม่นึกเลยว่าเฟิงหรูชิงนั้นจะบรรลุฌานระดับหลิงอู่แล้ว แถมยังขี่สัตว์วิเศษระดับห้าเป็นพาหนะ ไม่เจอแค่ไม่กี่เดือน นางเก่งขึ้นเยอะเลย” เชียนหนิงเอามือเท้าคาง สายตาชื่นชมของนางจ้องมองไปยังหญิงสาวที่อยู่บนหลังเสือโคร่ง
ถังอิ่นชักสีหน้า “เจ้าเรียกชื่อจริงของนางแบบนั้นได้อย่างไร ทำไมไร้มารยาทเช่นนี้!”
“...”
คุณหนูเปลี่ยนไป ไม่ใช่คุณหนูคนที่ข้าเคยรู้จักอีกแล้ว
ถังอิ่นกัดริมฝีปากแน่น นางมองไปยังเฟิงหรูชิง
“จวนเฟิงอวิ๋นนั้นแข็งแกร่งนัก ถึงแม้จะเป็นคนสกุลถัง ก็อาจไม่ยอมเป็นศัตรูกับคนแห่งจวนเฟิงอวิ๋นเพื่อปกป้องคนไม่มีพรสวรรค์ใดอย่างข้า แต่ว่าคนที่เป็นศัตรูหัวใจอย่างนาง กลับเลือกที่จะทำ...”
“ดังนั้น หากว่านาง...หากว่านางต้องการแต่งงานกับหนานเสียนล่ะก็...ข้าจะถอนหมั้น นี่คือที่ข้าติดค้างนางไว้...”
“คุณหนู!” เชียนหนิงตกใจจนหน้าถอดสี “ท่าน...ชอบคุณชายหนานเสียนมากไม่ใช่หรือเจ้าคะ”
ถังอิ่นคอตก “ใช่ ข้าชอบ...หนานเสียน พวกผู้อาวุโสต่างพูดกันว่า เขาคือชายที่อ่อนโยนที่สุดในโลกนี้ อ่อนโยนราวกับแสงจันทร์ ถึงแม้ว่าข้าจะไม่เคยพบเจอเขา แต่กลับอยากพบเจอมาโดยตลอด แต่ถ้าคนที่แต่งกับหนานเสียนคือเฟิงหรูชิงละก็ อย่างนั้นข้าจะยอมตัดใจ”