เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 234
ตอนที่ 234 เป็นต้องพบคน ตายต้องพบศพ (3)
เจ้ากระต่ายวิเศษสองตัวกระโดดขึ้นบ่าเฟิงหรูชิง ใช้สองเท้าทุบบ่านาง...
จิ้งจอกแดงยืนโมโหอยู่ท่ามกลางสัตว์วิเศษทั้งมีสีหน้าอิจฉา มันชิงกระโดดเข้าสู่อ้อมกอดเฟิงหรูชิง ทำตัวประดุจพรมหมอบคลุมขานางไว้
สัตว์วิเศษที่เหลืออยู่ยืนอย่างพินอบพิเทา รอคำอบรม...
...
ตอนนี้ที่ถังอิ่นพาเชียนหนิงมาถึงก็เห็นภาพแปลกพิสดารตรงหน้า
หน้าอ้าปากตาค้าง ชี้นิ้วใส่หญิงสาวบนเกาอี้ ตะลึงงันจนพูดไม่ออก
นี่...นี่มันอะไรกัน
ผีหลอกแล้ว!
เฟิงหรูชิงในเวลานี้คล้ายกับราชินี สูงส่งทรงอำนาจ เป็นผู้นำใต้หล้า
ไม่รู้เพราะอะไร ดวงตาหญิงสาวฉายแววคมกริบ เรือนร่างอรชร กระทั่งท่าทางยามขมวดคิ้ว ยังจู่โจมหัวใจถังอิ่นเข้าอย่างจัง
ความรู้สึกแบบนี้ช่างแปลกประหลาดนัก
นางไม่เคยรู้สึกมาก่อน ราวกับต้องอาคมก็ไม่ปาน
“เจ้ามาอีกแล้วหรือ” เมื่อเห็นถังอิ่นที่ยืนตะลึงอยู่ เฟิงหรูชิงเลิกคิ้ว ยิ้มอย่างสง่าสงาม “ดูท่าเจ้าจะไม่เลิกรากับข้าจริงๆ นะ หากไม่ใช่เพราะเจ้าเป็นผู้หญิง ข้าชักจะสงสัยแล้วว่าเจ้าคิดไม่ซื่อกับข้าหรือเปล่า”
แม่เด็กนี่มีภูมิหลังแข็งแกร่งมาก ทว่ามานานตั้งนานแล้วกลับไม่ทำอะไร เพียงแต่แฝงตัวเข้าจวนองค์หญิงมาไม่เลิกรา ถูกนางจับได้ไล่ออกไปสองสามครั้งแล้ว ก็ยังฉวยโอกาสที่นางไม่ทันใส่ใจแอบเข้ามาอีก
“ข้า...” ถังอิ่นได้สติ หน้าแดงก่ำ ดวงตาโกรธเคืองมองเฟิงหรูชิง “ใคร ใครจะคิดไม่ซื่อกับเจ้า! ข้าไม่ใช่คนแบบนั้น”
นางเพื่อตามเย้ากั๋วซือเท่านั้น คิดไม่ซื่อกับผู้หญิงที่ใด
“อ้อ” เฟิงหรูชิงตอบรับเรียบๆ “หมีหนึ่ง โยนพวกนางออกไป”
“โฮก!”
หมีหนึ่งส่งเสียงคำราม เดินเข้าไปดึงคอเสื้อถังอิ่นและเชียนหนิง เดินไปที่กำแพงเรือนด้านหน้าอย่างไม่เกรงใจ โยนพวกนางออกไป จากนั้นเดินกลับมารับคำสั่งอย่างเชื่อฟัง
ด้านหลังกำแพง ถังอิ่นนั่งคุกเข่าหน้าเศร้า เบะปากเอ่ยว่า “ผู้หญิงคนนี้ไฉนดื้อดึงเช่นนี้”
เชียนหนิงดึงถังอิ่นขึ้นมา “คุณหนู มิฉะนั้น นางก็ยอมรับไปว่าคิดไม่ซื่อกับนางจริงๆ”
ถังอิ่น “...”
เชียนหนิงคิดว่าวิธีของตัวเองดีที่สุดแล้ว นางจึงตั้งใจเกลี้ยกล่อมต่อว่า “คุณหนู ขอเพียงเราแฝงตัวเข้าจวนองค์หญิงได้พอแล้ว ท่านใช้หญิงงามไม่ได้ผล ไม่สู้...ท่านโผเข้าอ้อมอกนาง นางกอดท่านแล้ว ท่านก็บอกว่านางแตะต้องร่างกายท่าน ต้องให้นางรับท่านเอาไว้”
“จริงหรือ” ถังอิ่นดวงตาวาวโรจน์ “เชียนหนิง ทำไมเจ้าถึงฉลาดเยี่ยงนี้”
เชียนหนิงเชิดหน้าอย่างภาคภูมิ “แน่นอนอยู่แล้ว เพื่อคุณหนูแล้วข้าอ่านตำราวางกลยุทธ์นับไม่ถ้วน เพื่อช่วยคุณหนูหาทางอยู่ต่อไปได้”
“งั้นข้าต้องทำอย่างไรเฟิงหรูชิงถึงกอดข้า”
“เรื่องนี้ง่ายมาก ในตำราบอกว่า ท่านต้องแสร้งล้ม นางต้องเอามารับท่านไว้ จากนั้นท่านก็เกาะไว้เสีย ตำราเขียนเช่นนี้ไม่ผิดแน่”
ดวงตาถังอิ่นทอประกาย
วิธีนี้ดี!
ไม่ว่าอย่างไรนางต้องเข้าจวนองค์หญิงให้ได้! ต่อให้นางใช้สติปัญญาทั่วชีวิตจนหมดก็ตามที!
ถังอิ่นกำลังเพ้อเห็นภาพเฟิงหรูชิงใช้เกี้ยวแปดคนหามรับนางเข้าจวน นางอดไม่ไหวหัวเราะออกมา มุมปากหยักยิ้มเป็นรอยยิ้มร้าย
...
ในเรือนหลัง เฟิงหรูชิงเห็นเสี่ยวหลัวลี่ไม่มารบกวนนางอีก นางค่อยคลายใจ รู้สึกปวดหัวน้อยจึงนวดจุดไท่หยาง[footnoteRef:1] [1: จุดไท่หยาง คือ ตำแหน่งอยู่บริเวณขมับ]
“ต้องรีบหาทางสร้างค่ายกลแล้ว”
เจ้าเด็กนี่ไม่ได้ทำอะไรทั้งนั้น นางก็ไม่อาจปฏิบัติต่อผู้อื่นรุนแรงเกินไป แต่อย่างไรโลกใบนี้ก็อันตรายนัก จำเป็นต้องกันคนเอาไว้บ้าง