เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 225

ตอนที่ 225 ตระกูลถัง (2)

ทุกอย่างนางทำด้วยสองมือตัวเอง

เมื่อเห็นผลงานจากความยากลำบากหลายวันของตน เฟิงหรูชิงค่อยคลายใจลง

นางปาดเหงื่อบนหน้าผาก ชั่วอึดใจก็เห็นฝูเฉินและชิงหานจับจ้องยาวิเศษทั่วเขาตาปริบๆ

สายตาแบบนั้นทำให้นางรู้สึกถึงความอันตรายขึ้นมาฉับพลัน

ทำไมถึงลืมเจ้าสองคนนี้ไปได้นะ

“ฝูเฉิน ชิงหาน ยาวิเศษของข้าพวกนี้ถ้าถูกพวกเจ้ากินจนหมด เช่นนั้นต่อไป...” นางหรี่ตาลง น้ำเสียงคุกคาม

ฝูเฉินกลืนน้ำลายเฮือก เขาอยู่ในสภาพเหมือนหมาป่าที่หิวโหยอย่างยิ่ง ต่อให้ยาวิเศษพวกนี้ยังไม่ทันโตเต็มที่ เขาก็อยากพุ่งเข้าไปเก็บกวาดให้ราบคาบ

“ท่านแม่ ไม่ต้องห่วงพวกเรา พวกเรากินอิ่มแล้วต้องการย่อย รอพวกเราย่อยแล้ว ก็ไม่ต้องใช้ยาวิเศษขั้นสามอีก มีเพียงยาวิเศษระดับสี่ถึงมีประโยชน์กับพวกเรา”

เฟิงหรูชิงค่อยรู้สึกสงบใจ

นางห่วงเหลือเกินว่าผลงานที่นางลำบากลำบนปลูกจะถูกเจ้าสองคนนี้กินจนไม่เหลือยาวิเศษให้นางสักกิ่ง

เฟิงหรูชิงดึงผลยาวิเศษออกจากกิ่ง กัดคำหนึ่ง พลังวิเศษในมิติเวลาอุดมสมบูรณ์กว่าภายนอกมากนัก กอปรกับวิธีดูแลยาวิเศษก็มากพอทำให้ยาวิเศษเติบโตได้อย่างรวดเร็วขึ้นแล้ว

ที่สำคัญก็คือ...

นางสามารถปลูกยาวิเศษในที่แห่งนี้ได้ไม่จำกัด สามารถนำมาจับสัตว์วิเศษเพื่อเป็นบ่าวรับใช้

…

หลังจากออกจากมิติเวลาแล้ว เฟิงหรูชิงเดินลงเขาไป

ครั้งนี้นางหายตัวไปหลายวัน ไม่รู้ว่าเด็กนั่นจะจากไปหรือยัง

ครั้นคิดถึงแม่เด็กคนนั้น แววตาเฟิงหรูชิงหม่นลง ดูท่านางต้องไปหอแห่งแรกหาคนสืบฐานะของแม่เด็กนั่นเสียแล้ว อย่างน้อยก็ยังได้รู้เป้าหมายที่แม่เด็กนั่นเข้าใกล้นาง

เมื่อเดินมาถึงกำแพงประตูจวน ร่างกายเล็กๆ ร่างหนึ่งพลันตระหง่านเหนือหัวนางอย่างกะทันหัน นางตระหนักได้ก็เบี่ยงกายไปด้านข้าง เสียงโครมดังขึ้น ร่างเล็กๆ นั่นร่วงลงมาตรงหน้านางพอดี

“คุณหนู เป็นอะไรหรือเปล่า”

เชียนหนิงโผล่หัวออกมาจากอีกด้านของกำแพง ทันใดนั้นนางเห็นเฟิงหรูชิงเข้ามาอยู่ในคลองจักษุ ก็รีบหดหัวกลับไป จบสิ้นแล้ว คุณหนูปีนกำแพงถูกจับได้แล้ว...

เฟิงหรูชิงมองเชียนหนิงที่หดหัวกลับไปราวกับเต่า จากนั้นหลุบตามองเด็กหญิงที่ล้มอยู่ตรงหน้านางด้วยแววตาเย็นชา

“เจ้าตัวจ้อย มาหาข้าหรือ”

เสี่ยวหลัวลี่อึ้งไปแล้ว ทุกๆ วันนางแอบปีนกำแพงข้ามมา ไม่เคยถูกจับได้เลย ทว่าวันนี้ช่างบังเอิญนัก ได้พบกับเฟิงหรูชิง...

“เจ้ารู้ได้อย่างไรว่าเป็นข้า”

หลายวันก่อนนางหน้าตามอมแมม ตอนนี้แต่งหน้าแต่งตัวอย่างดี นางจิ้งจอกนี่จำได้อย่างไร

เฟิงหรูชิงคลี่ยิ้มอย่างไม่ยิ้มประเมินเสี่ยวหลัวลี่ตรงหน้า

“เจ้าตัวเตี้ยเท่านี้ ข้าจะจำไม่ได้คงยาก”

“เจ้า...” เสี่ยวหลัวลี่คิดโต้แย้ง ชั่วขณะนั้นก็คิดคำพูดออก นางกัดฟัน “ข้าชื่อถังอิ่น ไม่ใช่เจ้าตัวจ้อย”

ดวงตาถังอิ่นเดือดดาล ใบหน้าราวเด็กทารกขาวนวลเนียน ทว่าไม่ขาดความสะสวยน่ารัก

เฟิงหรูชิงพบสาวงามมาไม่น้อย

ไม่ว่าจะเป็นถานซวงซวง หรือเฟิงหรูซวง ต่างก็มีหน้าตางดงามยิ่ง มิฉะนั้นคนหนึ่งคงไม่เป็นเสมือนแสงจันทร์ของหลิ่วอวี้เฉิน ส่วนอีกคนก็เป็นหญิงในดวงใจชายทั่วแคว้นหลิวอวิ๋น

หากแต่สองคนนั้น...ยังไม่งามเท่าสาวน้อยเบื้องหน้านี้เลย