ช้าก่อนคุณป๋อ! ครั้งนี้ขอเป็นรักสุดท้าย: Chapter0012 ตอนที่ 12

ตอนที่ 12 คุณป๋อสั่งไว้

เฉินฝานซิงนิ่งไปเล็กน้อย แต่ก็ตอบออกไป “เชิญค่ะ!”

เสียงเรียบเพิ่งเงียบลงประตูห้องก็ถูกเปิดออก คนที่เดินเข้ามาคือชายแปลกหน้าร่างกายสูงใหญ่ในสูทสีดำ

เฉินฝานซิงขมวดคิ้วขึ้น “คุณคือ?”

อวี๋ซงโน้มศีรษะลงต่อหน้าเธออย่างสุภาพ

“สวัสดีครับคุณเฉิน ผมเป็นผู้ช่วยพิเศษของคุณป๋อ อวี๋ซงครับ นี่เป็นโจ๊กและผักดองที่คุณป๋อสั่งให้ผมเตรียมไว้ให้คุณ”

“...”

คนฉลาดอย่างเฉินฝานซิง แทบจะรู้ได้โดยไม่ต้องเดาและมั่นใจว่า ‘คุณป๋อ’ ที่ผู้ชายนามว่าอวี๋ซงคนนี้เอ่ยถึงคงไม่ใช่ใครอื่นนอกจากป๋อจิ่งชวน

แต่ว่าเขาจำเป็นต้องทำอะไรรวดเร็วและตรงไปตรงมาขนาดนี้ไหม

“คุณผู้ช่วยอวี๋ ขอบคุณคุณมากนะคะ...ฉันคิดว่าฉันกับคุณผู้ชายของพวกคุณ เรายังไม่ได้รู้จักกันถึงขั้นที่...”

“คุณเฉินครับ คุณผู้ชายสั่งไว้ว่าคุณเพิ่งฟื้นยังกินอะไรคาวๆ ไม่ได้ ถ้าคุณปฏิเสธก็จะเท่ากับว่าคุณไม่ชอบอาหารพวกนี้ แล้วยังกำชับผมไว้อีกว่าจะต้องหาอาหารอย่างอื่นที่มีรสอ่อนๆ มาให้คุณเรื่อยๆ จนกว่าคุณจะถูกใจและยอมกินมันจนหมดครับ”

อย่างกับว่าอวี๋ซงจะรู้ล่วงหน้าว่าเธอจะต้องปฏิเสธยังไงอย่างงั้น คำพูดสุดท้ายยังไม่ทันหลุดออกจากปากด้วยซ้ำ เขาก็สามารถต่อขึ้นมาได้ทันที

ใบหน้าเรียบเฉยขณะพูด ท่าทางดูสุภาพ ถ่อยคำกระชับไม่เยิ่นเย้อ ทั้งยังไม่สงสัยในความหมายและทุกการกระทำที่ผู้เป็นนายได้สื่อออกมาแม้แต่น้อย

มองเขาก็เหมือนมองป๋อจิ่งชวนไม่มีผิด

คนคนนี้ ความสามารถไม่ธรรมดาแน่ๆ

เฉินฝานซิงอดไม่ได้ที่จะมองอวี๋ซงด้วยสายตาชื่นชม

ทว่า...

เธอส่ายศีรษะอย่างหน่ายใจ แล้วพูดกับอวี๋ซงว่า

“ไม่รบกวนคุณแล้วค่ะ ฝากขอบคุณคุณป๋อด้วยนะคะ”

อวี๋ซงก้าวไปข้างหน้า จัดการวางถุงกระดาษบูติกไว้บนตู้ข้างเตียง แล้วจึงหันมาโน้มตัวให้เฉินฝานซิง

“ทานให้อร่อยนะครับ”

“ค่ะ!”

เฉินฝานซิงพยักหน้ารับอวี๋ซง ยืดตัวขึ้น เขาไม่ได้ออกไปนอกห้องหากแต่เดินไปยืนอีกฝั่งหนึ่งแทน

เฉินฝานซิงแหงนหน้ามองเขา

อวี๋ซงสบเข้ากับสายตาของเธอแล้วเอ่ยขึ้น “คุณชายสั่งให้ผมเฝ้าคุณจนกว่าจะทานเสร็จ”

เฉินฝานซิงรู้สึกได้ถึงหัวคิ้วของตัวเองที่กระตุกหนักๆ สองที

เธอเม้มปากแน่น ยื่นมือไปคว้าถุงที่วางอยู่บนโต๊ะขึ้นมาเปิด ขณะกำลังสำรวจของในถุงอยู่นั้นเธอก็รู้สึกงงขึ้นมา

คิดไม่ถึงเลยว่าจะเป็นโจ๊กของหรูอี้ซวน

ไม่มีใครไม่รู้จัก หรูอี้ซวนศาลาริมน้ำมีกลิ่นอายความคลาสสิกและบรรยากาศที่งดงาม

หน้าร้านไม่ใหญ่มากแต่ผักปลาอาหารข้างในกลับอร่อยถูกปากทุกจาน

ในความเคยชินของการกินอิ่มนอนหลับ ผู้คนนับวันยิ่งให้ความสำคัญการดูแลร่างกาย และอีกอย่างในหรูอี้ซวนจะไม่เสิร์ฟแอลกอฮอล์ หรือพกเข้าไปก็ไม่อนุญาตเช่นกัน จะมีก็แค่น้ำเปล่าและน้ำชาเท่านั้น ขณะรับประทานอาหารก็ห้ามส่งเสียงเอะอะโวยวาย

ถึงแม้จะเป็นร้านเล็กๆ ที่มีกฎมากมาย แต่กลับมีลูกค้าแวะไปบริการกันมากจนแน่นร้าน

ด้านในที่นั่งไม่พอ ถ้าอยากเข้าไปก็ต้องยอมรอต่อคิวอย่างว่าง่าย

ดังนั้นอยากทานอาหารของหรูอี้ซวน ไม่ได้ขึ้นอยู่กับว่าคุณจะมีเงินมากหรือน้อย

เธอเพิ่งจะแยกกันป๋อจิ่งชวนยังไม่เกินครึ่งชั่วโมงเลยด้วยซ้ำ โจ๊กของหรูอี้ซวนก็มาอยู่ตรงหน้าของเธอในเวลารวดเร็วขนาดนี้...

เฉินฝานซิงเริ่มที่จะอดสงสัยในตัวของผู้ชายคนนี้ไม่ได้เสียแล้ว

สีหน้าเรียบเฉยแกะห่อข้าวออก ความประหลาดใจก็เกิดขึ้นอีกครั้ง แม้แต่กล่องและเครื่องใช้อื่นๆบนโต๊ะอาหารก็ล้วนทำจากไม้สลัก

พิถีพิถันจริงๆ

ยิ่งรสชาติของโจ๊กและกับข้าวต่างๆ ยิ่งไม่ต้องพูดถึง แต่เธอกินเข้าไปได้คำเดียวก็ผงกศีรษะขึ้น

มองไปยังอวี๋ซงที่กำลังจ้องมองเธออยู่