อุ่นไอข้างใจคุณ: Chapter0002 ตอนที่ 2
ตอนที่ 2 ผมไม่แต่งกับคุณ (2)
หลังจากวางสายโทรศัพท์แล้ว ซย่าหว่านอานมองไปที่บันทึกการโทรบนหน้าจอโทรศัพท์มือถืออยู่หลายครั้งว่าเมื่อครู่นั้นเป็นหันจิงเหนียนโทรมาหาเธอจริงๆ
เขาบอกว่าเขาจะแต่งงานกับเธอ...นึกไม่ถึงเลยว่าเขาจะรับปากว่าจะแต่งงานกับเธอ...เมื่อช่วงบ่ายเขาปฏิเสธเธออย่างชัดเจนและเด็ดขาด นี่เพิ่งจะผ่านมาเพียงช่วงระยะเวลาสั้นๆ ไม่กี่ชั่วโมง ทำไมจู่ๆ เขาถึงเปลี่ยนความคิดเสียแล้วล่ะ?
ถึงแม้ว่าซย่าหว่านอานจะไม่สบายใจและสงสัยอย่างมาก แต่ก็ยังคงมีความรู้สึกปิติยินดีเสียจนควบคุมความยินดีที่ปรากฎอยู่บนใบหน้าไว้ไม่อยู่
ตั้งแต่ครั้งแรกที่เธอได้พบกับเขา เธอก็รอคอยโอกาสที่จะได้เข้าใกล้เขามาโดยตลอด การรอคอยนี้เป็นระยะเวลาถึงหกปี หลังจากเกือบสองพันคืนวัน ในที่สุดโอกาสที่รอคอยก็มาถึง
ใช่แล้ว เธอชอบเขา ชอบมาก ชอบมาก ชอบมากเสียจน…
การที่ได้พบกับเขาในวันนั้น ก้นบึ้งในของหัวใจเธอมีเพียงคำสามคำ “ชั่วชีวิต”
เขาคือคนในสายตาเธอ รับรู้ได้ว่าเป็นคนที่เธอต้องการมาตลอดชีวิต
ทว่า...
ซย่าหว่านอานผู้ซึ่งดีอกดีใจได้ไม่เท่าไหร่ ก็เก็บสีหน้าที่หม่นหมองเอาไว้ต่อไปไม่ไหวจนต้องเผยออกมา เขารับปากว่าจะแต่งงานกับเธอแล้ว...แต่เขาก็ยังพูดอย่างอื่นอีก...
เขาพูดว่า ผมไม่ต้องการคลุกคลีกับคุณมากจนเกินไป การแต่งงานในครั้งนี้จะเป็นเหมือนอย่างที่คุณพูดไว้ เป็นการแต่งงานแต่เพียงในนาม เขายังพูดต่ออีกว่า หวังว่าเธอจะทำได้อย่างที่พูดเอาไว้ อย่าส่งผลกระทบต่อชีวิตเขา แล้วก็อย่าสร้างความยุ่งยากวุ่นวายให้กับเขาด้วย และหากว่าเป็นไปได้ อย่าให้คนที่ไม่เกี่ยวข้องรับรู้เรื่องความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับเขา
…
สองปีผ่านไป
วันนี้ซย่าหว่านอานทำงานล่วงเวลา กว่าจะกลับถึงบ้านก็เป็นเวลาสี่ทุ่มแล้ว เมื่อผลักประตูเปิดออก สิ่งที่ต้อนรับเธอยังคงเป็นสภาพห้องที่มืดสนิท เงียบเหงาแสนอ้างว้างเหมือนทุกๆ ครั้ง
ไม่ได้พูดเกินไป สามร้อยหกสิบห้าวันต่อปี มีสามร้อยหกสิบวัน ทุกครั้งที่เธอกลับมาถึงบ้าน ล้วนเป็นภาพเช่นนี้ แต่ทุกครั้งที่ต้องเผชิญกับภาพเช่นนี้ เธอก็ยังคงอดไม่ได้ที่จะเกิดความรู้สึกหดหู่อยู่บ้าง
หันจิงเหนียน...เขาไม่กลับบ้านครั้งแล้วครั้งเล่า...
ซย่าหว่านอานยืนอยู่ที่หน้าประตูสักครู่ แล้วจึงเปิดไฟเข้าไปในบ้านเปลี่ยนรองเท้า จากนั้นก็ทำตามกิจวัตรปกติเหมือนอย่างเคย เล่นโยคะก่อนเข้านอนด้วยความเปล่าเปลี่ยวในห้องที่ว่างเปล่าเพียงลำพัง อาบน้ำ บำรุงผิว ขึ้นเตียงนอน
เมื่อเข้าสู่ยามค่ำคืน ขณะที่ซย่าหว่านอานกำลังหลับสนิทอยู่นั้น เพียงชั่วพริบตาเดียว เธอก็ต้องตกใจตื่นจากความฝัน เธอยังคงไม่ลืมตาขึ้น เพียงแค่ลมหายใจเดียวที่ส่งออกมา เธอก็แยกแยะได้ในทันทีว่าเป็นหันจิงเหนียน
เธองงงวย รีบลืมตาขึ้นในทันที “คุณกลับมาแล้ว?”