เมฆดำพบจันทร์กระจ่าง: Chapter 003 ตอนที่ 3
ตอนที่ 3 ถานเจี่ยว 1 (3)
เมื่อมองเลยไปข้างหน้าอีก มีเพื่อนร่วมงานหลายคนที่ทำงานในบริษัทเดียวกัน พวกเขาดูสนิทสนมกันมาก แต่ไม่สนิทกันตนถึงกับเรียกว่า ‘เพื่อนสนิท’ ทางขวาของพวกเขาเป็นแม่ลูกคู่หนึ่ง คนรวย ลักษณะนิสัยขี้อาย ส่วนผู้หญิงที่อยู่คนเดียวตรงมุมลึกที่สุดนั่นน่าจะเป็นเจ้าหน้าที่บริษัท ห่างจากเธอไม่ไกลมีผู้ชายหนึ่งคนยืนอยู่ ดูเป็นคนเรียบร้อย แต่ว่าสายตาเศร้าสร้อย...
เขาเดินผ่านหน้าต่างข้างนอก
หัวใจของฉันกระตุกหนึ่งครั้ง จากนั้นก็เห็นเด็กผู้หญิงคนหนึ่งข้างๆ เขา มือทั้งสองข้างของเด็กผู้หญิงกอดแขนของเขาอยู่ ร่างกายของทั้งสองคนใกล้ชิดกันมาก หน้าของผู้ชายหันไปข้างนอกเรือ ฉันเห็นหน้าตาของเขาไม่ชัด แต่เห็นหน้าของผู้หญิง หน้าตาสวยมาก แต่มีน้ำตาเอ่อล้นดวงตา จ้องมองเขาด้วยความน้อยใจ
ใจของฉันหดหู่ลง ความหงุดหงิดมากมายปรากฏขึ้นในทันที ฉันลุกขึ้นตามไปอย่างไม่ลังเล อยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
ถ้าผู้หญิงคนนี้เป็นแฟนของเขา ผู้ชายคนนี้ก็คงเป็นคนไม่ดี แล้วยังกล้าดื่มเหล้าชิงเหมยของฉันอีก!
ในทางเดินไม่มีคนแล้ว ฉันเดินไปสุดทางอย่างรวดเร็ว ห่างจากห้องอาหารก็ไกลมากแล้ว ได้ยินเสียงของผู้ชายจากอีกมุมหนึ่งตามคาด น้ำเสียงเย็นชาและทุ้มต่ำ “คุณเป็นคนบอกเอง ผลสอบเป็นแบบนี้ ไม่อายคนเหรอ”
ฉันหยุดเดิน ลังเลเล็กน้อย ยื่นหัวออกไปข้างนอกนิดหน่อย เห็นภาพความน่าตื่นเต้นอยู่ข้างหลังมุมนั้น
ผู้ชายใช้มือดันผู้หญิงติดกับกำแพง ผู้หญิงก้มหัวจนใกล้ถึงพื้นแล้ว เช็ดน้ำตาไม่หยุด ใบหน้าของผู้ชายดูอึมครึม หน้าผากเห็นเป็นเส้นเลือดเขียว เป็นคนละคนเมื่อเทียบกับคนเมื่อสักครู่ มืออีกข้างหนึ่งยังถือหนังสืออยู่ หนังสือเล่มนั้นใกล้หลุดเป็นชิ้นๆ แล้ว
เขาตะโกน “เธอบอกว่าเธอไม่เคยไปเที่ยว ฉันก็พาเธอมา เงินนี้ก็ไม่ได้ตกมาจากท้องฟ้า เป็นเงินที่ฉันช่วยอาจารย์ทำโปรเจกต์ทั้งวันทั้งคืนถึงได้มา เมื่อไหร่เธอจะโตสักที เธอสอบภาษาอังกฤษระดับสี่หลายครั้งแล้วก็ยังไม่ผ่าน ทุกวันนี้รู้จักแต่กินดื่มเที่ยวเล่น ผลสอบแย่มาก อนาคตเธอจะหางานยังไง แล้วฉันเลี้ยงเธอเหรอ หืม เธอคิดแบบนี้ใช่ไหม ทำไมไม่พูด! มองหน้าฉัน อย่าก้มหน้า ทำไมไม่กล้ามองตาฉัน”
นี่เขาด่าเธอมากเกินไปแล้ว
ฉันรู้สึกไม่รู้จักเขาในทันที ความจริงฉันก็ไม่รู้จักเขา ไม่ว่าเด็กหญิงคนนี้เป็นอะไรกับเขา ฉันก็หมดความสนใจในตัวเขา
รู้สึกเหมือนมือทั้งสองข้างว่างเปล่า
ฉันหันหน้ากำลังจะเดินไป เขาด่าต่อ “ถ้าเกิดว่าผลสอบไม่ดี มีเวลาตั้งเยอะก็ไม่รู้จักเข้างานสังคมเพื่อพัฒนาศักยภาพพื้นฐานของตัวเอง อ่านหนังสือที่มีประโยชน์เยอะๆ แล้วไปสอบประกาศนียบัตรหลายๆ ครั้ง เธอไม่รู้เหรอว่าตอนนี้สังคมมีการแข่งขันสูงมาก ทุกวันนี้ก็อ่านแต่หนังสือแบบนี้ เกี่ยวกับความรักเหลวไหลหลอกลวง ขยะ! เธอจะมีความก้าวหน้าได้ยังไง”
เขาทิ้งหนังสือในมือลงพื้น
ตอนแรกฉันว่าจะปล่อยเขาไปไม่สนใจเขาแล้ว เขาเป็นผู้ชายที่เหยียบเรือสองแคม และไม่ไปตามนัด แต่สายตาของฉันกลับเหลือบไปเห็นหน้าปกหนังสือเล่มนั้น
ฉันรู้สึกเหมือนมีคนใช้สายไฟจ่อหน้าผาก ถึงแม้ว่าไฟฟ้าไม่แรง แต่ว่าทั่วทั้งหัวมีไฟช็อตอยู่ในทันที
หน้าปกพิมพ์ชัดมาก ผู้เขียน : ชีจู
แม่เจ้า นั่นมันหนังสือที่ฉันเขียน
ฉันเงยหน้าขึ้นช้าๆ เขาเองก็สังเกตเห็นในเวลานี้ว่าด้านข้างมีคนอยู่ หันหน้ามองเห็นฉัน เขาตกใจ ความดุร้ายคล้ายกับเสือในดวงตายังคงไม่ได้ถอนออกไป
ฉันยกมุมปากขึ้นเค้นเสียงฮึเย็นๆ เสียงหนึ่ง เพื่อนสนิทเคยบอกว่าฉันทำท่าทางแบบนี้ได้เยี่ยมมาก ทั้งเซ็กซี่ ทั้งน่าหมั่นไส้ แล้วฉันก็เดินก้าวยาวออกไปท่ามกลางสีหน้าประหลาดใจของเขา
นี่คือครั้งแรกที่ฉันเจอเขา ตอนแรกฉันคิดว่าเขาเป็นผู้ชายที่ยอดเยี่ยม คิดว่าตัวเองโชคดีจริงๆ ได้เจอสิ่งที่ดีๆ รู้ที่ไหนล่ะว่าเขาเป็นผู้ชายที่แย่มาก แล้วยังคิดไปเองว่าเขาเหยียบย่ำหนังสือของฉันบนพื้น
ฉันคิดขณะที่กลับไปถึงห้องแล้วกระแทกประตูปิด ความรักแย่ๆ แบบนี้ของเขา วันหลังถ้าให้ฟรีฉันก็ยังไม่เอาเลย