รักครั้งสองต้องดีกว่าเดิม: ตอนที่ 7 ทำให้เขาโกรธ ตอนที่ 7
“...เอ่อ” ซ่งเหมี่ยวยังคงงุนงงไม่ได้สติอยู่ครู่หนึ่ง
ชายหนุ่มดับบุหรี่ลงในที่เขี่ยบุหรี่ ท่าทางของเขาดูดีมาก จนสามารถเห็นนิ้วที่เรียวยาวและข้อต่อที่สวยงาม
ทำให้ซ่งเหมี่ยวนึกถึงตอนที่เขาช่วยเธอไว้ในลิฟต์วันนี้ขึ้นมา มือเดียวกันนี้ที่จับเอวเธอ
เธอพยักหน้าอย่างจนใจ “ค่ะ แต่งงานได้สองปีแล้ว”
เมื่อคิดถึงชีวิตคู่ของตนเอง หัวใจของซ่งเหมี่ยวก็สะท้านขึ้นมาอีกครั้ง
ดูเหมือนชายหนุ่มจะไม่ทันสังเกตเห็นอากัปกิริยาที่เย็นชาขึ้นมาอย่างกะทันหันของเธอ แล้วพูดเองเออเองต่อว่า “คุณซ่งเกิดในตระกูลผู้ดีมีสกุล ตระกูลฝั่งสามีก็คงจะดีไม่แพ้กัน สามีของคุณซ่งก็คงจะรักคุณมากๆ ด้วยเช่นกันสินะ”
ซ่งเหมี่ยวไม่รู้ว่าทำไมฮั่วเทียนฉิงถึงพูดอะไรแบบนี้ คำพูดเหล่านี้สัมผัสเข้ากับปมในใจของเธอ สีหน้าของเธอแย่ลงในทันที เธอเบ้ปาก “ประธานฮั่วคะ วันนี้ฉันมาเพื่อคุยเรื่องโครงการเทียนฉิงสุ่ยวานนะคะ”
ฮั่วเทียนฉิงที่กำลังหยิบบุหรี่ขึ้นมาจุดก็ต้องหยุดชะงักเมื่อได้ยินคำพูดของเธอ เขาเปิดๆ ปิดๆ ไฟแช็ก
เวลานี้ บรรยากาศในห้องเริ่มแปลกๆ แล้ว
“หรือคุณซ่งคิดว่าผมต้องการอยากจะรู้เรื่องส่วนตัวของคุณซ่งอย่างนั้นหรือ” ฮั่วเทียนฉิงเม้มริมฝีปากพลางขมวดคิ้วขึ้นเพื่อแสดงให้เห็นว่าตอนนี้เขารู้สึกไม่พอใจ “ในเมื่อคุณซ่งรีบร้อนเข้าประเด็นขนาดนี้ งั้นคุณก็ลองพูดถึงไอเดียส่วนตัวของคุณสำหรับโครงการเทียนฉิงสุ่ยวานนี้หน่อยสิ”
ไฟแช็กถูกโยนลงบนโต๊ะ
“แกร่ก” เสียงนี้ทำให้ซ่งเหมี่ยวรู้สึกอึดอัด
เห็นได้ชัดว่าคำพูดของเธอทำให้ชายหนุ่มตรงหน้าขุ่นเคือง อาจจะเป็นไปได้ว่า คำถามของเขาเมื่อสักครู่ก็เพื่อพยายามสร้างบรรยากาศที่เป็นกันเองเท่านั้น
เธอกระแอมไอเบาๆ “ประธานฮั่วคะ แบบร่างแรกของโครงการเทียนฉิงสุ่ยวานฉันเพิ่มความชอบส่วนตัวลงไปค่อนข้างมาก อย่างเช่น...”
การเข้าสู่หัวข้อค่อนข้างตรงไปตรงมา แต่โชคดีที่ฮั่วเทียนฉิงไม่ได้คิดจะทำให้เธอลำบากใจ แต่ถึงกระนั้น สองนิ้วของเขาก็เคาะโต๊ะซ้ำแล้วซ้ำเล่า แรงกดดันแบบนึ้ทำให้ประสาทของซ่งเหมี่ยวตึงเครียด
“รายละเอียดจำนวนมากของคุณซ่งจัดการได้ไม่เลวเลยทีเดียว” ในตอนท้าย ฮั่วเทียนฉิงให้คำตอบในเชิงบวก ในดวงตาของเขายังคงไร้อารมณ์ น้ำเสียงก็เย็นชา “สำหรับโครงการเทียนฉิงสุ่ยวาน ฮั่วซื่อจะเลือกงานออกแบบขึ้นมาสามบริษัท แล้วค่อยประชันกันอีกที คุณซ่งในนามของฉู่ซื่อได้รับคัดเลือกเป็นหนึ่งในสามแล้ว”
หลังจากพูดจบเขาก็ลุกขึ้น
ร่างกายของเขาค่อนข้างสูง เมื่อยืนขึ้น ซ่งเหมี่ยวอดไม่ได้ต้องเงยหน้ามองชายหนุ่มตรงหน้า
เธอลุกขึ้นตามอย่างรวดเร็วด้วยความประหลาดใจ
“ขอบคุณประธานฮั่วนะคะ ฉัน...”
ก่อนที่เธอจะพูดจบ ชายหนุ่มตรงหน้ากลับมีสีหน้าเฉยเมย เขาหยิบเสื้อสูทแล้วหันหลังเดินออกจากห้องไป
ซ่งเหมี่ยวรู้สึกหน้าชา แม้จะรู้ว่าคำพูดของตนสร้างความหงุดหงิดให้เขา แต่อย่างน้อยๆ เขาก็ไม่ใช่ผู้ชายที่เจ้าคิดเจ้าแค้นและรู้จักแยกแยะเรื่องงานและเรื่องส่วนตัว
เมื่อได้ยินเสียงประตู เธอจึงมองไปที่โต๊ะอาหาร โต๊ะเต็มไปด้วยอาหารมากมายก่อนที่เธอจะเข้ามาเสียอีก แต่ตอนนี้ พวกเขาไม่ได้แตะต้องเลยแม้แต่คำเดียว
เธอคว้ากระเป๋าแล้วออกจากโรงแรมเหาถิง ตอนที่เธอขึ้นรถ เธอไม่ได้สังเกตว่าข้างๆ ต้นไผ่กวนอิมที่ล็อบบี้ของโรงแรมเหาถิง มีร่างสูงร่างหนึ่งกำลังยืนสูบบุห รี่อยู่และกำลังมองเธอเงียบๆ
ผู้จัดการหลิวที่มองเห็นเหตุการณ์นี้จากด้านข้างไม่รู้ว่าจะอธิบายความรู้สึกในใจของเขาตอนนี้อย่างไร ตั้งแต่ที่เลขาเฉินให้เขานัดหมายกับคุณซ่งด้วยเรื่องโครงการเทียนฉิงสุ่ยวาน จนกระทั่งเห็นท่าทีของประธานฮั่วที่มีต่อคุณซ่งอีก...มีเพียงประโยคเดียวผุดขึ้นในสมองของเขา จะต้องปฏิบัติต่อคุณซ่งคนนี้เป็นอย่างดี!
“ผู้จัดการหลิว”
เสียงแผ่วเบานั้นชัดเจนและเยือกเย็น
ผู้จัดการหลิวยืดตัวตรง “ประธานฮั่ว”
“มองพอหรือยัง”
เสียงนั่นดูเหมือนจะสงบนิ่ง แต่หน้าผากของผู้จัดการหลิวก็มีเหงื่อเย็นๆ ซึมออกมาแล้ว เขายิ้มเจื่อนๆ แล้วหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาพลางพูดใส่โทรศัพท์ “เสี่ยวฉิน คุณหาผมอยู่เหรอ ตรงนี้สัญญาณไม่ค่อยดี คุณรอผมแป๊บนึงนะ...”
เขาพูดไปพลางเดินจากไปจากที่ตรงนั้น
เมื่อเห็นรถ BMW สีขาวแล่นออกไปแล้ว ฮั่วเทียนฉิงจึงดับบุหรี่ในมือ ดวงตาของเขากำลังทอประกาย