ราชินีหนึ่งเดียวของหนุ่มเธเรียนสุดฮอตทั้งเก้า: ตอนที่ 1 ใครก็ได้ ช่วยฉันด้วย ตอนที่ 1

“ขุดสิ! ขุด! เอาแก่นสัตว์อสูรนั่นออกมาให้ฉันเร็วเข้า”

พื้นที่ F-268 ในป่าแอสทราลิส

แสงอาทิตย์ยามบ่ายสะท้อนผิวน้ำจนเป็นประกายราวกับกระจก หญิงสาวในชุดนักรบยืนอยู่บนร่างสัตว์อสูรตัวใหญ่เท่ารถบรรทุก ดาบยาวกว่าหกฟุตในมือของเธอเปล่งประกายสายฟ้าสีน้ำเงินแปลบปลาบ สะบัดคมดาบเพียงฉับเดียวคมเหล็กก็ผ่ากะโหลกของมันออกเป็นเสี่ยงๆ ส่งสะเก็ดไฟกระจายวาบออกมา

“ฮ่า! แก่นสัตว์อสูรระดับ 4” เธอตะโกนก้อง เสียงสะท้อนดังลั่นไปทั่วป่า

เธอยิ้มราวกับคนบ้า “ฉันรวยแล้ว! รวยเป็นบ้าเลย อีกแค่แก่นเดียว ฉันก็จะได้คู่หมายสุดฮอตทั้งเก้าคนแล้ว”

เอ็มมา ทิบาร์น กระโดดลงจากหัวของสัตว์อสูร ดาบในมือยังคงส่งเสียงช็อตดังซ่า เขี้ยวขนาดใหญ่ของมันเขี้ยวหนึ่งตกกระแทกพื้นอย่างแรง

เอ็มมายังจำวันแรกที่หลงเข้ามาในโลกนี้ได้ดี ถึงเวลาจะผ่านมาแล้วห้าปี แต่ความทรงจำนั้นก็ยังติดอยู่ในหัวเหมือนฝันร้ายที่ไม่จางหาย

ตอนนั้นเป็นช่วงฤดูร้อนหลังเข้าปีหนึ่งของมหาวิทยาลัย เธอกลับไปเยี่ยมบ้านเกิดเพื่อไปเคารพหลุมศพคุณยาย แต่ระหว่างเดินเท้าลงจากเนินเขาเธอก็ลื่นไถลบนหินเปียก และพอรู้สึกตัวอีกที เธอก็อยู่ในที่ที่ไม่คุ้นตาเลยแม้แต่น้อย หมูมีปีกตัวหนึ่งวิ่งพุ่งเข้ามาหาเธอราวกับฉากตลกในการ์ตูนหลุดโลก

โชคดีที่ตอนนั้นมีหน่วยล่าสัตว์อยู่ใกล้ๆ พวกเขาช่วยเธอไว้ ปฐมพยาบาลให้ แล้วพาเธอส่งยังเมืองที่ใกล้ที่สุด ที่นั่นเองเธอถึงได้รู้ว่า เธอไม่ได้อยู่บนโลกใบเดิมอีกต่อไปแล้ว แต่หลงเข้ามาในจักรวรรดิอินเตอร์สเตลลาร์ที่เต็มไปด้วยเธเรียน

เธอเคยเป็นแค่มนุษย์ผู้หญิงธรรมดา ร่างเล็ก อ่อนแอ สับสน และกลัวแทบขาดใจ จนถึงกับคิดอยากเอาหัวโขกกำแพงเพื่อรีเซ็ตเกมแล้วกลับบ้าน

แต่แล้วเธอก็ได้รู้ความจริงข้อหนึ่งที่เปลี่ยนชีวิตเธอไปตลอดกาล โลกนี้ปฏิบัติกับผู้หญิงเยี่ยงราชินี

สัดส่วนเพศในจักรวรรดินี้ผิดธรรมชาติจนเหลือเชื่อ มีผู้ชายมากกว่าผู้หญิงอย่างมหาศาล หมายความว่าผู้หญิงทุกคนจะได้รับการดูแลอย่างราชินี ทั้งที่อยู่อาศัย เงินอุดหนุน และสิทธิพิเศษสุดยอดที่เรียกว่า ระบบบีสต์เมต

เมื่อหญิงคนใดอายุครบยี่สิบสามปีและปลุกพลังของตนได้ ระบบจะจัดสรรคู่หมายมาให้เก้าคนโดยอัตโนมัติ และทุกๆ สองปี จะมีการคัดเลือกใหม่ไปๆ โดยไม่มีขีดจำกัด หากหญิงคนใดรับมือไหว ก็สามารถสะสมคู่หมายได้ไม่ต่างจากสะสมการ์ดนักเบสบอล

แต่สำหรับเอ็มมา เก้าคนก็เกินพอแล้ว ร่างเธอเล็กเกินกว่าจะรับมือได้มากกว่านั้น ถ้ามีมากกว่านี้คืนแรกอาจไม่รอดด้วยซ้ำ

ดังนั้น การปลุกพลังจึงเป็นสิ่งที่เธอไม่อาจหลีกเลี่ยงได้

หน่วยปลุกพลังแห่งกาแล็กซีแจกเมล็ดปลุกพลังให้ฟรี เชื่อกันว่าเมล็ดเหล่านี้ถือกำเนิดจากรากคู่ของเทพอสูรเอง ประมาณหกสิบเปอร์เซ็นต์ของผู้ที่กลืนกินลงไปจะปลุกพลังขึ้นมาได้ และกลายเป็นอีเธเรียน ผู้ได้รับพรให้มีอายุยืนกว่าพันปี ส่วนอีกสี่สิบเปอร์เซ็นต์ที่เหลือคือ ซับเธเรียน ที่มีอายุขัยเพียงร้อยยี่สิบปี

เอ็มมาเป็นหนึ่งในคนที่โชคดี ภายในหนึ่งเดือน พลังธาตุสายฟ้าและน้ำของเธอก็ระเบิดขึ้นพร้อมกันราวดอกไม้ไฟกลางท้องฟ้า แจ็กพอตจริงๆ

จากนั้นรัฐบาลก็ย้ายเธอออกจากเขต S-1231 เขตที่กันดารสุดขอบจักรวรรดิ มายัง F-268 เขตที่เจริญกว่า เธอคิดว่าจะได้พักสบายๆ นอนกินเงินสวัสดิการอยู่บ้านหรูๆ ฝึกพลังไปเรื่อยๆ แล้วรอจนถึงวันเกิดปีที่ยี่สิบสาม

ฟังดูสมบูรณ์แบบ มีชายหนุ่มหล่อระดับเทพเก้าคนมาเต้นให้ดูทุกคืน ใครจะไม่อยากได้ล่ะ?

แต่ความฝันนั้นก็พังไม่เป็นท่า เมื่อเธอรู้ว่าการจับคู่นั้นขึ้นอยู่กับระดับพลัง ผู้หญิงที่มีระดับพลังต่ำจะได้คู่หมายระดับต่ำเท่านั้น ยิ่งระดับพลังสูง คู่หมายก็ยิ่งหล่อและแข็งแกร่ง

และบางคนในระดับต่ำก็... เอาเป็นว่า หน้าตาไม่ต่างจากฝันร้ายบนโปสเตอร์หนังสยองขวัญเลย

เอ็มมายอมรับตามตรงว่าเธอตื้นเขินพอสมควร จะให้ลำบากหรือยากจนก็ยังพอทนได้ แต่ถ้าได้คู่ครองหน้าตาขี้เหร่ละก็… ขอบาย ไม่เอาเด็ดขาด

ดังนั้น เธอจึงเริ่มฝึกหนักและออกล่าสัตว์อสูร

เพราะหนทางเดียวที่จะไต่ระดับได้ คือ ผ่าร่างสัตว์อสูรหรือไคทินิด แล้วแย่งชิงแก่นพลังมันมาให้ได้

ผู้หญิงส่วนใหญ่ในจักรวรรดิมีทั้งตระกูลและทีมคุ้มกันคอยช่วยเหลือ ส่วนเอ็มมาไม่มีอะไรเลย ไม่มีชื่อเสียงของตระกูล ไม่มีเงินทุน และไม่มีใครคอยหนุนหลัง

เธอเคยพยายามขอเข้าทีมกับผู้หญิงคนอื่น แต่ทันทีที่พวกนั้นรู้ว่าเธอไม่มีตระกูลหนุนหลังและเพิ่งปลุกพลังได้ไม่นาน พวกเธอก็ถอยหนีทันที ไม่มีใครอยากรับภาระเพิ่ม

ดังนั้น เธอจึงไม่มีทางเลือกอื่น หากอยากได้แก่นพลัง ก็ต้องบุกป่าเพียงลำพัง ต่อสู้กับสัตว์อสูร และแย่งสิ่งที่ต้องการมาให้ได้ น่ากลัวเหรอ? แน่นอนสิ แต่ถึงอย่างนั้น มันก็ยังดีกว่านั่งรอปาฏิหาริย์อยู่เฉยๆ

ช่วงแรกมันช่างน่าสยดสยอง เขี้ยวคมจ่อขย้ำ เล็บแหลมเฉือนผิวเลือดสาดกระเซ็น เธอเกือบตายมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน แต่ถึงจะต้องเจอกับเขี้ยวเล็บนับมากมาย สิ่งที่น่ากลัวกว่าสำหรับเธอก็คือ การได้คู่หมายหน้าตาน่ากลัวกว่าพวกมัน

ห้าปีผ่านไป เอ็มมายังอยู่รอดได้ เธอเต็มไปด้วยรอยแผลแต่ก็แข็งแกร่งกว่าเดิม และตอนนี้เธอเหลือแก่นพลังอีกเพียงแค่แก่นเดียวก็จะเลื่อนสู่ระดับ 4 ได้สำเร็จ ซึ่งหมายถึงสิทธิ์ที่จะเลือกคู่หมายระดับ 5, 6 หรือแม้แต่ระดับ 7 เลยด้วยซ้ำ เธอเคยเห็นชายระดับ 7 เพียงครั้งเดียว ใบหน้าของเขาหล่อเหลาราวกับสวรรค์สร้าง

แค่คิดถึงภาพชายหนุ่มหน้าตาราวเทพบุตรเก้าคนรออยู่ที่บ้าน ก็ทำให้เธอเผลอกลืนน้ำลายแล้ว

ตูม!

เสียงระเบิดดังสนั่นปลุกเธอให้ตื่นจากภวังค์ กราไวคาร์คันเก่าของเธอสั่นสะเทือนอย่างแรง ก่อนจะดับวูบและร่วงลงสู่พื้นเหมือนหินหล่น

เอ็มมาขยับตัวฉับไว ดึงพลังน้ำขึ้นมาห่อหุ้มยานไว้ให้ลอยลงอย่างปลอดภัย จากนั้นก็กระโดดออกมา ดาบในมือส่องประกายสายฟ้าแปลบปลาบทันที

เสียงคำรามก้องสะเทือนป่าดังขึ้น ชายผมทองคนหนึ่งโซซัดโซเซออกมาจากพุ่มไม้ ตัวเปรอะเปื้อนไปด้วยเลือดและแทบทรงตัวไม่อยู่ สัตว์อสูรยักษ์กำลังพุ่งตามมาติดๆ

สายตาเอ็มมาจับจ้องไปที่มันทันที มันมีรูปร่างคล้ายแรดแต่ตัวใหญ่กว่าเกือบสี่เท่า นอยาวร้อนระอุสีแดงเพลิง มันพ่นไฟออกมาจากปากทุกครั้งที่คำราม

สัตว์อสูรระดับ 4 เหรอ ดีเลย เอ็มมายิ้มมุมปาก วันนี้โชคเข้าข้างฉันชัดๆ

แล้วเธอก็พุ่งเข้าใส่ทันที

ชายผมทองยืนนิ่งตะลึงงัน ผู้หญิงเหรอ? ที่นี่เนี่ยนะ?

“เธอ—” เขาอ้าปากจะพูด แต่ยังไม่ทันพูดจบ เธอก็เคลื่อนไหวแล้ว

ฟองน้ำของเธอพุ่งทะยานไปข้างหน้า ก่อนระเบิดออกเป็นประกายไฟนับพันสาย แปรเปลี่ยนเป็นคมมีดจิ๋วที่ฉีกทะลุเกล็ดหนังของอสูรจนขาดวิ่น มันคำรามลั่นสะเทือนไปทั่วพื้นดิน เอ็มมากระโดดขึ้นบนเสาน้ำที่พุ่งสูงจากพื้นดิน ดาบในมือพลันอัดแน่นไปด้วยพลังสายฟ้า แล้วเธอก็โถมตัวลงมาเหมือนสายฟ้าฟาด ผ่ากะโหลกของมันแยกออกเป็นสองซีก

ห้าวินาทีต่อมา มันล้มลงสิ้นใจโดยไร้หัว

ชายผมทองนามว่า คาเอล ออริส ยืนมองภาพนั้นอย่างไม่เชื่อสายตา หญิงร่างเล็กสูงไม่ถึงห้าฟุตยืนอยู่บนร่างสัตว์อสูรที่ใหญ่กว่ารถบรรทุกสองคันรวมกัน คำว่าน่าเกรงขามยังไม่พอจะอธิบายได้เลย

ก่อนที่เขาจะได้พูดอะไร เอ็มมาก็จัดการควักแก่นพลังออกจากกะโหลกมัน ลอกหนัง แยกกระดูกและเนื้อ แล้วบรรจุทั้งหมดลงในสตอเรจแบนด์ของเธออย่างชำนาญ ราวกับทำเรื่องนั้นจนเป็นกิจวัตรประจำวัน

ระหว่างแก่นพลังและวัตถุดิบที่ได้มา เธอก็สามารถทำเงินได้อีกก้อนใหญ่ รอยยิ้มของเธอกว้างขึ้น วันนี้สุดยอดเลย อย่างน้อย นี่ก็ได้อีกแสนสตาร์คอยน์สบายๆ

เอ็มมาหันกลับมามองคาเอลที่ตอนนี้ทรุดอยู่บนพื้น แขนข้างหนึ่งหักงอผิดรูป ใบหน้าเปื้อนเลือดแห้งกรัง

เธอขมวดคิ้ว แล้วใช้ปลายรองเท้าเขี่ยขาเขาเบาๆ “นี่ นายยังหายใจอยู่ไหม? ต้องการความช่วยเหลือหรือเปล่า?”

เปลือกตาของเขาค่อยๆ กระพริบอย่างยากลำบาก มือที่ยังใช้การได้สั่นเทา เขาหงายฝ่ามือและยกขึ้นช้าๆ บนฝ่ามือนั้นมีแก่นพลังระดับ 3 เรืองแสงอยู่

“ช่วยผมด้วย…”

ฉลาดดี จ่ายค่าจ้างก่อนทุกครั้งสินะ เอ็มมายิ้มน้อยๆ หยิบแก่นพลังใส่กระเป๋า ก่อนจะค้นขวดยารักษาบาดแผลจากสายรัดพลังงานแล้วแนบไว้ที่ริมฝีปากของเขา

“ฉันมีแค่นี้แหละ อย่าตายล่ะ เดี๋ยวฉันจะซ่อมกราไวคาร์ แล้วพาไปส่งโรงพยาบาล”

เธอไม่รู้เลยว่าเขาไปเจอภัยอะไรมาก่อนหน้านี้ แต่ไม่สำคัญหรอก สัญญาก็คือสัญญา

เอ็มมาซ่อมกราไวคาร์ด้วยท่าทีชำนาญ พยุงตัวเขาขึ้นนั่งบนเบาะ แล้วขับพุ่งออกจากป่าแอสทราลิสทันที