บทเพลงจากเครื่องขยายเสียงดังก้องเป็นสัญญาณว่าอีกไม่นานการแสดงมหรสพในวันนี้จะเริ่มขึ้น เหล่านักแสดงชายหญิงวัยกลางคนนั่งแต่งหน้าเขียนคิ้วกันตั้งแต่แสงตะวันยังไม่ลับฟ้า จนกระทั่งเวลาย่ำมืด แสงไฟบนเวทีสว่างไสว ม่านสีแดงเข้มค่อยๆเลื่อนออกมาเปิดเวทีแห่งการแสดงขึ้นอีกครั้ง เสียงพูดภาษาจีนกับเสียงเครื่องสาย เครื่องดีดจากคณะนักดนตรีผู้สูงวัยปะปนตีกัน แต่ทว่ากลมกล่อมเป็นเสียงที่เข้ากับท่วงทำนองของนาฏกรรมอันเป็นเอกลักษณ์จากแดนไกล

กลุ่มผู้ชมสูงวัยรวมกันแล้วแบบยังพอนับนิ้วได้ นั่งชมอย่างสงบนิ่งภายใต้หน้ากากผ้า-หน้ากากอนามัยตามมาตรการแห่งยุคนิวนอร์มัล แม้ไม่อาจเห็นรอยยิ้ม แต่ก็มองเห็นความสุข และอารมณ์เพลิดเพลินของการแสดงเบื้องหน้าจากแววตาที่จดจ้องไปบนเวที
... บรรยากาศที่มีเสน่ห์เหล่านี้ เกิดขึ้นภายในบริเวณศาสนสถานริมแม่น้ำเจ้าพระยา ซึ่งเป็นศาสนสถานเก่าแก่ที่สุดแห่งหนึ่งของกรุงเทพฯ คือ “ศาลเจ้าแม่ทับทิม สะพานซังฮี้ - จุ้ยโบเนี้ยว”

ศาลเจ้าแม่ทับทิม สะพานซังฮี้ - จุ้ยโบเนี้ยว ตั้งอยู่เชิงสะพานกรุงธน หรือซังฮี้ (ฝั่งสามเสน) หลักฐานการสร้างนั้น สันนิษฐานจากแผ่นจารึก ปี พ.ศ. 2384 คาดว่าน่าจะสร้างขึ้นในช่วงรัชกาลที่ 3 จึงกล่าวได้ว่าเป็นศาลเจ้าเก่าแก่ที่สุดของกรุงเทพ และยังมีความพิเศษด้วยการเป็นศาลเจ้าแม่ทับทิมเพียงแห่งเดียวที่สร้างขึ้นโดยชุมชนจีนไหหลำในยุคสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น

ปัจจุบัน มีอุปรากรจีน คณะนำศิลป์ ซึ่งมีทั้งชาวไทย และชาวจีนไหหลำ ปักหลักแสดงอยู่ในศาลเจ้าแห่งนี้ เป็นการแสดงตามวันสำคัญ และแสดงตามการว่าจ้างของคนที่มาบนบานขอพรจากเจ้าแม่ ทั้งเรื่องการงาน โชคลาภ บุตรหลาน หรือความรัก

การเดินทางด้วยระบบขนส่งสาธารณะ
รถไฟฟ้า MRT สถานีสิรินธร เดินไปอีกประมาณ 1 กิโลเมตร (ข้ามสะพานกรุงธนบุรี)
รถเมล์สาย 28, 56, ปอ.515

ศาลเจ้าแม่ทับทิม สะพานซังฮี้ - จุ้ยโบเนี้ยว

ศาลเจ้าแม่ทับทิม สะพานซังฮี้ - จุ้ยโบเนี้ยว3 / 14