เรื่องราวซาบซึ้งที่ทำให้เห็นถึง “ความรักอันยิ่งใหญ่ของพ่อ” ผู้แบกลูกชายพิการขึ้นหลังไปโรงเรียนตลอด 6 ปี เพื่อให้เด็กหนุ่มสามารถเรียนต่อและสานฝันสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้ในที่สุด

จางเหลียนชวน ปัจจุบันอายุ 18 ปีเล่าถึงอาการป่วยของเขาว่า เริ่มมาจากรู้สึกเหนื่อยเวลาขึ้น-ลงบันได สมัยเรียนชั้นประถมศึกษาที่ 6 หรือประมาณ 6 ปีก่อน หลังจากนั้นในช่วงปิดเทอมเขาก็ไม่สามารถเดินด้วยขาของตนเองได้อีกต่อไป จึงต้องอาศัยคนอื่นคอยพยุงเสมอ หมอบอกกับจางเหลียนชวนว่าเขาเป็นโรคกล้ามเนื้อลีบ (Muscular Dystrophy) และในประเทศจีนยังไม่ยารักษาโรคนี้

“ผมรู้สึกต่ำต้อยกว่าคนอื่น” จางเหลียนชวนเล่าความรู้สึกในตอนนั้นเมื่อเขารับรู้ว่าตนเองจะไม่สามารถเดินได้อีก

จางอวี้คุน พ่อของจางเหลียนชวนตัดสินใจลาออกจากงานเพื่อคอยขับรถและแบกลูกชายขึ้นหลังไปโรงเรียนทุกวัน ตลอดระยะเวลา 6 ปีที่ผ่านมา ครอบครัวจางจึงอาศัยเงินจากการขายบ๊ะจ่างของแม่เพียงอย่างเดียว

ผู้เป็นพ่อกล่าวว่าเมื่อลูกเดินเองไม่ได้ เขาเองก็ไปทำงานไม่ได้เช่นกัน ตลอด 6 ปีที่ผ่านมาจางอวี้คุนคอยรับส่งลูกชายทุกวัน ทั้งยังต้องคอยช่วยเหลือภรรยาไปด้วย งานบ้านงานเรือนอะไรที่พอมีแรงทำได้เขาก็ช่วยทำทั้งหมด

ไต้หมิงเจ๋อ ครูประจำชั้นของจางเหลียนชวนเล่าว่า ตอนเช้าจางอวี้คุนจะมาส่งลูกชายที่โรงเรียนทุกวัน แล้วก็มารับกลับบ้านช่วงพักกลางวัน กลับมาส่งที่โรงเรียนอีกครั้งในตอนบ่ายก่อนจะมารับกลับบ้านหลังเลิกเรียน จางอวี้คุนต้องอุ้มลูกชายขึ้นรถ ขับรถมาส่งที่โรงเรียน แบกขึ้นหลังไปยังห้องเรียน เช่นเดียวกับตอนรับกลับ รวม 4 หนต่อวัน และทำเช่นนี้ทุกวันเป็นเวลานาน 6 ปี จนถึงช่วงสอบเกาเข่าหรือการสอบเข้ามหาวิทยาลัยพร้อมกันทั้งประเทศของนักเรียนชาวจีน

“สิ่งที่ยากคือการแบกเขาขึ้นบันได ผมก็แก่แล้ว รู้สึกเหนื่อยอยู่เหมือนกัน แต่ผมไม่ยอมแพ้หรอก ลูกอยากเรียนหนังสือเราก็ต้องสนับสนุนเขา”

และแล้วความพยายามของครอบครัวจางก็เป็นผลเมื่อจางเหลียนชวนสอบได้ 637 คะแนน ได้เข้าเรียนในมหาวิทยาลัยซานตงดังหวัง

“ตอนที่รู้ว่าสอบติด พ่อดีใจสุดๆ ได้แต่อ้าปากค้าง ยิ้มยังยิ้มไม่ออกเลย ผมเองก็ดีใจมากเหมือนกัน แต่ไม่ได้เกินความคาดหมาย ผมคิดว่าตัวเองน่าจะจะสอบติดมหาวิทยาลัยซานตงได้อยู่แล้ว”

จางเหลียนชวนยกประโยชน์ของผลลัพธ์ที่น่าพึงพอใจนี้ ให้กับความช่วยเหลือของทุกคน และแรงสนับสนุนจากพ่อและแม่ ที่ทำให้เขาก้าวมาถึงวันนี้ และตัวเขาเองด้วยที่ตั้งใจเรียนมาโดยตลอด รวมถึงคุณครูที่เขามักสอบถามหลังเลิกเรียนเสมอ หรือเพื่อนๆ ที่เรียนเก่งที่คอยช่วยสอนในกรณีที่ครูไม่มีเวลา

ซุนกั่วซาน เพื่อนร่วมชั้นของจางเหลียนชวนเล่าว่า จางเหลียนชวนเป็นคนมองโลกในแง่ดีเสมอ ช่วงมัธยม 6 มีการสอบมากมาย จางเหลียนชวนเคยสอบได้คะแนนไม่ดีบ้าง แต่เขาจะไม่นั่งก้มหน้าร้องไห้เหมือนคนอื่นๆ เขาจะพยายามหาจุดผิดพลาดของตนเอง และจะทำได้ดีขึ้นในการสอบครั้งถัดไป

จางอวี้คุนกล่าวว่า สำหรับชีวิตในมหาวิทยาลัยอีก 4 ปีข้างหน้าของลูกชาย เขาจะทำงานไปด้วยและดูแลลูกไปด้วย และจะยังแบกลูกชายขึ้นหลังไปเรียนหนังสือต่อไป โดยหวังว่าลูกชายจะยังมีจิตใจมุ่งมั่นตั้งใจเรียนไม่แปรเปลี่ยน

“มหาวิทยาลัยซานตงดูแลผมดีมาก เขาช่วยให้ผมได้ดูแลลูกชายต่อโดยทำงานเป็นคนทำความสะอาดห้องน้ำในมหาวิทยาลัย” เช่นนี้ อีก 4 ปีข้างหน้า จางอวี้คุนก็จะสามารถทำงานหาเงินไปด้วยแถมคอยดูแลลูกชายไปได้พร้อมๆ กัน ในขณะที่จางเหลียนชวนแสดงความหวังว่า หลังจบการศึกษาเขาจะสามารถทำงานตอบแทนบุญคุณพ่อแม่และลดภาระของครอบครัวได้

พ่อชาวจีนแบกลูกชายพิการไปเรียน 6 ปีเต็ม สานฝันจนสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้สำเร็จ

พ่อชาวจีนแบกลูกชายพิการไปเรียน 6 ปีเต็ม สานฝันจนสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้สำเร็จ1 / 7