โอ๋ ฟูตอง หรือ หทัยรัตน์ เจริญชัยชนะ ศิลปินนักร้องและนักวาดภาพที่หลายคนรู้จักกันดี และล่าสุดเธอได้ออกมาแชร์ประสบการณ์ตรงที่เกิดขึ้นกับตัวเอง ลงในเฟซบุ๊ก Hathairat OH Charoenchaichana หลังจากที่ตัวเองต้องเข้ารับการผ่าตัดมดลูก หลังจากที่เริ่มมีอาการแปลกๆ เมื่อ 5 ปี ก่อน ทั้งปวดท้องประจำเดือนหนักมาก และปวดฉี่ทุกชั่วโมง จนต้องไปหาหมอ และพบว่ามีเนื้องอก และต้องทำการผ่าตัดถึง 2 ครั้ง

ซึ่งหลังจากโพสต์นี้ก็มีคนเข้ามาให้กำลังโอ๋ กันเยอะมาก รวมถึงหลายคนที่ได้เล่าถึงประสบการณ์ที่เจอมาเหมือนกัน สำหรับโรคที่ผู้หญิงมีโอกาสเป็นไปได้สูงมาก ซึ่งเธอหวังว่าโพสต์นี้จะมีประโยชน์แก่คนที่สงสัยว่าตนเป็นโรคนี้อยู่

"ขอแชร์ประสบการณ์ตรงเรื่องโรคที่ผญ.มีโอกาสเป็นได้สูง (หนุ่มๆไม่ต้องอ่านหรอกนะ น่าจะมีคำแสลงหูเยอะ)

ประมาณ5ปีก่อน เราเริ่มมีอาการแปลกๆ เช่น ฉี่บ่อยมาก เวลามีประจำเดือนก็จะปวดแบบผิดปกติวิสัย และเลือดออกเยอะจนงง แต่ก็นึกว่า อายุมากขึ้นระบบคงรวน ก็อยู่กับอาการเหล่านี้มาสองปี จนกระทั่ง อาการสุดท้ายที่ทนไม่ไหวจริงๆคือ ต้องฉี่ทุก1ชั่วโมง (จำได้ว่าผิดหวังมาก ที่ต้องวิ่งออกมาจากโรงหนัง ตอนกงยูกำลังอุ้มลูกหนีซอมบี้ไปปูซาน...ทั้งที่ฉี่เตรียมไว้แล้วตั้งแต่ก่อนเข้าโรง)

ส่วนเวลามีประจำเดือนจะปวดทรมานขั้นต้องสั่งตัวเองว่าห้ามจาม ไม่งั้นจะต้องงอตัวไปกองที่พื้นและน้ำตาไหลพรากๆ ส่วนเลือดนั้น ก็มาแบบ เยอะถึงขั้น ลองใส่แพมเพิสแล้วก็ยังเอาไม่อยู่ ต้องคอยเปลี่ยนทุกสองชั่วโมง ทั้งที่เป็นคนที่ไม่เคยมีปัญหาเรื่องนี้เลยตั้งแต่เด็ก
อาการอีกอันที่เห็นได้ชัดคือ ท้องจะมีก้อนๆ ตอนแรกนึกไปเองว่ากล้ามท้องขึ้นโดยไม่ต้องเข้ายิม เวลาผ่านมาจึงรู้ว่า เมิงอย่าหลอกตัวเอง...กล้ามท้องต้องมาพร้อมยิม

จึงตัดสินใจwalk in เข้ารพ.แบบไม่ได้เสิร์ซอะไรเลย แล้วหมอก็อัลตร้าซาวด์พบว่า น่าจะมีเนื้องอกในมดลูกแน่นอน พร้อมปาดหน้าเค้กไปเช็คว่า เป็นเนื้อร้ายมั้ย...ช่วงรอฟังผลนี่ มึนตึ้บไปเลยนะ ใครเคยผ่านประสบการณ์นี้ น่าจะรู้สึกไม่ต่างกัน

ช่วงจิตตกรอฟังผล จึงตั้งสติแล้วลองเสิร์ซในเน็ตดูว่า คนอื่นที่เคยเป็นเค้าว่าไงกันบ้าง ที่สำคัญ คุณหมอที่เก่งเรื่องนี้ มีใครกันบ้าง แล้วก็ได้พบชื่อคุณหมอ ดำรง ตรีสุโกศล อ่านที่ไหน ก็จะมีคนแนะนำคุณหมอคนนี้เสมอ ว่าเก่งมาก

คุณหมอเข้าที่จุฬาเป็นหลัก แต่ก็มีเข้าที่รพ.เอกชนอีก2แห่ง แต่เรามีความเชื่อว่า ถ้าเรามีประกันสุขภาพที่พอจะช่วยซัพพอร์ตค่าผ่าตัดได้ เราก็ไม่ควรไปแย่งคิวคนที่เค้าต้องการความช่วยเหลือจริงๆ ซึ่งก็ไม่รู้ว่าเป็นความคิดที่ถูกต้องมั้ย เพราะก็ไม่เคยต้องผ่าใหญ่อะไรมาก่อน

พอมาเจอคุณหมอ ก็ตรวจเหมือนคราวแรก แต่คุณหมอบอกว่า ใหญ่ขนาดนี้ นัดผ่าได้เลยไม่ต้องรอแล้ว มีให้เลือก2ทาง ตัดมดลูกทิ้งเลยหรือจะให้แซะเอาเนื้องอกออก แล้วเก็บมดลูกไว้(ในกรณียังอยากมีลูก) เราก็เลือกแบบที่สอง แต่ข้อเสียคือ จะต้องผ่าใหญ่เปิดหน้าท้องเป็น10เซน เดาว่าเป็นงานอาร์ต คงต้องค่อยๆเกลี่ยหน้างาน เพราะก้อนเนื้อที่อัลตร้าซาวด์เจอ ใหญ่ไม่ใช่เล่นๆ ถ้าตัดมดลูกทิ้งคือเจาะหน้าท้องไม่ต้องเปิดหน้าท้องก็จะง่ายกว่า อ้อ! ส่วนผลที่ออกมาคือเป็นเนื้องอกที่ไม่ใช่เนื้อร้าย ก็เบาใจได้ระดับหนึ่ง

เราก็นัดผ่าเลย การผ่าตัดเป็นไปได้ด้วยดี ก้อนเนื้อใหญ่12ซม.สองก้อน และเล็กๆอีกเพียบ พักฟื้นเป็นเดือนกว่าจะกลับมาเดินเล่นได้ดังเดิม จนกระทั่งผ่านมาสองปีครึ่ง แรกๆก็ไปตามนัดนะ แต่หลังๆเราเบี้ยวนัดคุณหมอไปเกือบปี เพราะอยู่เยอรมันบ้าง ติดงานบ้าง และมั่นใจว่าสุขภาพโคตรฟิต จน อีปวดฉี่และอาการอื่นๆเริ่มกลับมา จึงแจ้นไปหาหมอ และพบว่า มันกลับมาอีกแล้ว

คำถามแรกเลยคือ เป็นเพราะอาหารที่เราทานหรอ มันถึงกลับมาอีก หมอและพยาบาลพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า เป็นเพราะฮอร์โมนเพศหญิง คนที่เป็นโรคนี้ มักจะกลับมาเป็นอีกแทบทุกคนถ้ายังเก็บมดลูกไว้ พยาบาลมีความปลอบใจด้วยการบอกว่า ข้อดีคือ คนที่มีฮอร์โมนมากๆแบบนี้เนี่ย ผิวจะดีและหน้าดูเด็กแม้อายุมากก็ตาม เป็นคำปลอบโยนที่ได้ผลเกินคาด เราเลิกรังเกียจโรคนี้ไปโดยปริยาย55

หกวันที่แล้ว เราขึ้นเขียงอีกรอบ ครั้งนี้ไม่กลัวจนตัวสั่นเหมือนครั้งแรก และก้อนเนื้อไม่ได้ใหญ่เท่าเดิมด้วย วิสัญญีแพทย์จึงยื่นข้อเสนอที่เคยถามเราตั้งแต่ครั้งแรกแล้วล่ะ ว่าจะดมยาหลับไปเลย หรือบล็อคหลังแล้วมียานอนหลับเบาๆให้ตลอด ซึ่งแน่นอน ครั้งแรกเรากลัวมากเลยอยากหลับๆแบบไม่รู้เรื่องไปเลย แต่ครั้งนี้เริ่มชิว จึงฟังข้อดีของการบล็อกหลังว่า ตื่นมาจะเจ็บแผลน้อยกว่าดมยา เพราะยาชาที่ฉีดไว้จะส่งผลยาวนานกว่า ที่สำคัญ ตื่นมาจะทรมานน้อยกว่าดมยาแน่นอน เพราะดมยาต้องสอดท่อทางคอ

จำได้ว่าผ่าเสร็จครั้งแรกน็อคมาก พะอืดพะอมไปหลายวัน และเอ๋อเบลอแบบอยากอ้วกตลอดเวลา แผลก็เจ็บ คือทรมานสัสๆว่างั้น ครั้งนี้เราเลยว่าจะลองบล็อกหลัง แต่เคยมีคนขู่หนักมากว่า ตอนฉีดยาเข้าสันหลังนี่เจ็บจนร้องไห้ ที่สำคัญเข็มยาวเป็นฟุตเลย แต่เอาจริงๆนะ เจ็บนิดเดียว ไม่เห็นขนาดนั้นเลย แถมเข็มก็ยาวปกตินะ เรื่องเล่าไปไกลมาก

ส่วนตอนผ่าถ้าตื่นก็จะไม่ได้เห็นอะไรน่ากลัว จะสะลึมสะลือจำอะไรไม่ได้แน่นอน เพราะจำได้ว่าตื่นมาหนนึง แต่ไม่ติดใจอะไร จำดีเทลไม่ได้จริงๆ ส่วนตอนฟื้น ก็ฟื้นตัวเร็วมากกว่าครั้งแรกเยอะ ลงเดินได้เร็วกว่าเยอะ และไม่ค่อยเจ็บแผลเลย ดังนั้นถ้าคนถาม จะแนะนำการบล็อกหลังมากกว่า แต่ก็แล้วแต่กรณีด้วยเนาะ ดูกันหน้างานละกัน

ที่เล่ามาซะยาวเพราะเชื่อว่า ต้องเป็นประโยชน์แก่คนที่สงสัยว่าตนเป็นโรคนี้อยู่มั้ยแน่ๆ ฝากเลยว่า ตรวจไวเท่าไหร่ เนื้องอกก็เล็กเท่านั้น และถ้าถามว่าแนะนำคุณหมอดำรงมั้ย พูดได้คำเดียวว่า 100% ตอนนี้ทั้งสามีและพี่ๆ คือเคารพและมั่นใจในความสามารถของคุณหมอแบบไม่มีข้อกังขา วันนี้ยิ่งมั่นใจเกิน100ไปอีก หลังจากที่เป็นไข้และลิ้นเป็นสีขาวและไม่มีแรงเลย เราเลยไปหาหมอท่านไหนก็ได้เพราะคิดว่าจะตายซะแล้ว

ขณะที่กำลังจะโดนแอดมิดอีกรอบ xray และเจาะเลือดไปตรวจ พยาบาลโทรแจ้งคุณหมอ คุณหมอบอกว่า รอก่อน หมอกำลังเข้าไป ยังไม่ต้องทำอะไรทั้งสิ้น สรุปคือ เราดื่มน้ำทานอาหารไม่ได้ ร่างกายจึงอ่อนแอได้ขนาดนี้ ส่วนไข้ ก็ทานยาให้ไข้จาง นอกนั้นไม่มีอะไร หมอหัวเราะเบาๆแล้วบอกว่า สบายใจขึ้นแล้วใช่มั้ย มีหมอมาการันตี ซึ่งใช่เลย อาการดีขึ้นมากมายหลังจากหมอบอกว่า ไม่ได้เป็นรายยยย แค่เป็นไข้!

หมอบอกว่า หลังผ่าตัด ขอให้มาหาหมอที่ผ่าเราเท่านั้น เพราะหมอท่านอื่นจะไม่รู้ที่มาความเป็นไปดีเท่าหมอเจ้าของไข้ และเรื่องจะเลยเถิดกันไปใหญ่หลวง ทั้งที่อาจเป็นเรื่องนิดเดียวหยั่งวันนี้ก็เป็นได้

อ้อ คุณหมอที่ตรวจให้เราบอกว่า ผ่ากับระดับเทพอย่างคุณหมอดำรง ผมว่า ไม่น่าจะมีปัญหาเรื่องที่ผ่าหรอกครับ เรื่องวันนี้ทำให้ยิ่งมั่นใจหนักไปอีก ว่าหมอเราคูลจริงๆ

คติการทำงานของคุณหมอเป็นอีกเหตุผลที่ทำให้เราเคารพท่านจริงๆ คือ คุณหมอเชื่อในการยิ่งผ่าบ่อยเท่าไหร่ เราก็จะยิ่งเก่งขึ้นเท่านั้น ตัวช่วยอื่นๆเช่นยาแพงๆไม่จำเป็นเลย ถ้าเราทำการผ่าตัดได้ดี และสำเร็จทุกเคส

เหมือนที่อาจารย์ศิลปากรท่านหนึ่งเคยสอนเรามาเลย ว่า “มีด ยิ่งลับก็ยิ่งคม....คิดงานยิ่งเยอะเท่าไหร่ งานก็จะยิ่งคมเท่านั้น”

ขอจบเนื้อเรื่องที่ยาวจนลิงหลับแต่คนป่วยนอนไม่หลับ ว่า เรื่องโชคช่วยไม่อยู่ยงเท่าการเหลาฝีมือ...ในทุกๆสายอาชีพ

ขอบคุณคุณหมอที่รักยิ่ง ปล.ยังมีอีกหลายเรื่องที่อยากจะสรรเสริญคุณหมอ แต่เอาเท่านี้แหละ คนที่ได้พบคุณหมอจริงๆคงบอกได้เอง ว่าหมอเจ๋งสักเพียงไหน

** ขอเพิ่มเติมเรื่องอาการฉี่บ่อย เกิดมาจาก เนื้องอกไปเบียดกระเพาะปัสสาวะ ทำให้อุ้มฉี่ได้น้อยลง แต่ก็เป็นไปได้ที่การฉี่บ่อยอาจเกิดจากอาการนอยด์ส่วนตัว ส่วนมากมาจากคนที่เคยเป็นโรคกระเพาะปัสสาวะอักเสบ"

>> บ้านใหม่ "โอ๋ ฟูตอง" งดงามดี เพราะมีระเบียงใหญ่มาก

"โอ๋ ฟูตอง" แชร์ประสบการณ์ "ผ่าตัดมดลูก" หลังเจออาการแปลกๆ เมื่อ 5 ปีก่อน

"โอ๋ ฟูตอง" แชร์ประสบการณ์ "ผ่าตัดมดลูก" หลังเจออาการแปลกๆ เมื่อ 5 ปีก่อน2 / 12