วิจารณ์หนัง BAD NEIGHBOURS

ใน BAD NEIGHBOURS นั้นบอกเล่าเรื่องราวของคู่ผัวเมียคู่หนึ่งที่เพิ่งจะซื้อบ้านหลังใหม่ พวกเขากำลังเป็นครอบครัว "ลูกอ่อน" ที่กำลังปรับตัวการใช้ชีวิตสมรสและการรับมือกับการเลี้ยงลูกที่ซึ่งเป็นเรื่องไม่ง่ายเอาเสียเลย ความรู้สึกแบบวัยรุ่นกำลังจะเดินทางจากพวกเขาไป แค่เพียงฉากเปิดเรื่องที่ปรากฏให้เราเห็นว่า แค่ช่วงเวลาและความสุขสั้นๆอันแสนน้อยนิดที่ แม็ค (เซธ โรแกน) และ เคลลี่ แร็ดเนอร์ (โรส เบิร์น) กำลังจะ "ทำรัก" กัน ลูกๆของทั้งสองก็คืออุปสรรคครั้งใหญ่ที่ทำให้ "น้องชาย" ของแม็คเหี่ยวลงทันตา

สิ่งที่บ่งบอกได้เป็นอย่างดีว่าสามี-ภรรยาคู่นี้โหยหาความสุขในอดีตเพียงไร ก็คือการที่ทั้งสองถูกเพื่อนสนิทให้ไปเที่ยวไนท์คลับ แฮงค์เอาท์ด้วยกัน แม้ว่าทั้งสองจะลังเลอยู่นานเพราะเป็นห่วงสวัสดิภาพของลูกตัวเอง แต่ในที่สุดต่อมความอยากปลดปล่อยจึงทำให้ทั้งคู่ตัดสินใจเตรียมข้าวของ สิ่งที่จำเป็นจะต้องเอาไปดูแลลูกน้อยอย่างโกลาหล และเหตุการณ์ก็จบลงด้วยการที่ทั้งคู่หมดแรงคาพับอยู่ตรงประตูด้วยสภาพอิดโรย

การสร้างครอบครัวให้สมบูรณ์แบบตามวิถีอเมริกันชน อันประกอบไปด้วยความคิดแบบอเมริกันดรีม นั่นก็คือครอบครัวที่เพียบพร้อมไปด้วยความสุข พ่อแม่ลูก มีบ้านหลังงานเป็นที่พักพิงอาศัย ชายหนุ่มออกไปทำงานนอกบ้านเพื่อหาเลี้ยงครอบครัว แต่ความเป็นจริงแล้วแนวคิดดังกล่าว ดูท่าจะเป็นได้ ได้ยากเหลือเกินในยุคโซเชียลมีเดีย อย่างไรก็ตามเมื่อลองพิจารณาให้ดีแล้วผัวเมียคู่นี้ ก็น่าจะมีอายุในช่วง 30 ปีเศษ นั่นหมายความว่าพวกเขาเติบโตมาในยุค 80 และซึมซึบวัฒนธรรมป๊อปในยุค 90 มาอย่างเต็มเม็ดเต็มหน่วย และแน่นอนคนในช่วงเวลาดังกล่าวยังยึดติดการหาความสุขให้ชีวิตมากขึ้น เมื่อเทียบกับคนรุ่นพ่อรุ่นแม่ของตัวเอง

วัฒนธรรมการปาร์ตี้และการสังสรรค์เป็นสิ่งที่วัยรุ่นอเมริกาต้องเคยผ่านช่วงชีวิตดังกล่าว อย่างน้อยก็สักครั้งในชีวิต และแน่นอนว่าแม็คและเคลลี่ก็ยังอยากทำตัวเจ๋งๆแบบในอดีต แต่เพียงเพราะภาระหน้าที่ที่พวกเขาต้องรับผิดชอบเพิ่มมากขึ้น ทำให้พวกเขาต้องเผชิญหน้ากับความเป็นจริงของชีวิตด้วยการเติบโตเป็นผู้ใหญ่อย่างเต็มตัว

แต่แล้ววันหนึ่งพวกเขาก็พบว่าเพื่อนบ้านใหม่ของพวกเขาที่เพิ่งจะย้ายเข้าใหม่คือบรรดาเด็กวัยรุ่น นักศึกษาหนุ่มกลุ่มเดลต้า ไซ เบต้า ที่มีหัวหน้าแก๊งคือประธานชมรมผู้มีความสามารถเพียบพร้อมอย่าง เท็ดดี้ แซนเดอร์ส (แซค เอฟรอน) วัยรุ่นก็คือวัยรุ่นพวกเขาขาดความเกรงใจและยังสนุกกับสิ่งที่ตัวเองทำ เสียงเพลงของปาร์ตี้ยามวิกาลปลุกสองสามีภรรยาให้ตื่นขึ้น ด้วยท่าทีเริ่มแรกทั้งสองจึงเล่นไปตามน้ำและพยายามทำตัวกลมกลืนเพื่อรักษาสัมพันธภาพของ "เพื่อนบ้าน" เอาไว้ และลงเอยด้วยการที่แม็คไปให้สัญญาว่า ถ้าหากปาร์ตี้เสียงดังเกินไปเขาจะบอกเท็ดดี้ก่อนโทรแจ้งตำรวจ

เหตุการณ์ไปไม่สวยเท่าไหร่นัก เมื่อความอดทนของแม็คทะยานถึงขีดสุด เขาตัดสินใจโทรหาตำรวจและเปิดศึกอย่างเต็มสูบกับเพื่อนบ้าน ทั้งสองฝ่ายล้วนแล้วแต่ต้องระวังจุดอ่อนของตัวเองนั่นก็คือฝ่ายนักศึกษาก็ต้องระวังไม่ให้ตนเองติดทัณฑ์บนเป็นครั้งที่ 3 ไม่เช่นนั้นจะโดนไล่ออก ขณะที่อีกฝ่ายก็ต้องดูแลสุขภาพ ครอบครัวและสติสัมปชัญญะของตัวเองไว้ให้ดี ระหว่างที่เล่นสงครามประสาทระหว่างกันคือช่วงเวลาแห่งความสรวลเสเฮฮาของผู้ชม ที่บรรดามุกตลกดิบเถื่อนหยาบโลน ถูกโหมประโคมซัดใส่คนดูประหนึ่งซึนามิถล่มชายหาด ไม่ว่าจะเป็นมุกที่เคลลี่นมคัดเต้า, ลูกๆของพวกเขากำลังจะกลืนถุงยางอนามัย, ฉากล่อให้แฟนสาวไปจูบปากกับเพื่อนสนิท, ฉากถุงลมนิรภัย และอีกมากมายที่ขนกันมาสมนาคุณผู้ชม

สิ่งหนึ่งที่ BAD NEIGHBOURS ถ่ายทอดออกมาให้ผู้ชมได้เห็นก็คือช่วงเวลาแห่งการเปลี่ยนผ่านระหว่างวัย เมื่อวัยรุ่นก้าวเข้าสู่การเป็นพ่อแม่คน พวกเขาจะต้องปรับตัวเช่นไร และในขณะเดียวกันบรรดาวัยรุ่นเองก็ต่อสู้กับผู้ใหญ่เพื่อรักษาอุดมการณ์ของตัวเองเพื่ออะไร

ความน่าสนใจของตัวละครอย่างแม็คและเคลลี่ก็คือพวกเขาเป็นสามี-ภรรยาที่พยายามจะประคับประคองชีวิตคู่ให้ก้าวผ่านอุปสรรคในชีวิตไปด้วยกัน การทะเลาะเบาะแว้งนั้นชี้วัดให้ทั้งคู่ได้เข้าใจว่า ยามต่างฝ่ายต่างไม่ยอมกันนั้น พวกเขา "คิดถึง" กันมากเพียงไหน และตัวละครอย่างเท็ดดี้ก็พิสูจน์ให้ผู้ชมเห็นว่าบางครั้งการยึดมั่นใน "อุดมการณ์" แห่งวัยคะนองก็นำพาชีวิตเขาหันเหไปในทิศทางที่ไม่เหมือนเคย

แต่อย่างไรก็ตามบทสรุปในท้ายที่สุดแล้ว BAD NEIGHBOURS ก็บอกกับผู้ชมว่า ทุกๆคนล้วนเติบโตขึ้นจากประสบการณ์ชีวิตที่พวกเขาได้เดินทางผ่านมานั่นเอง

ยกให้ 3 คะแนนจาก 5 คะแนน

@พริตตี้ปลาสลิด

วิจารณ์หนัง BAD NEIGHBOURS

วิจารณ์หนัง BAD NEIGHBOURS1 / 7

BAD NEIGHBOURS