มุมความคิด สายป่าน-อภิญญา เรียนเพื่อรู้ต่อยอดอนาคตตัวเอง

สายป่าน-อภิญญา สกุลเจริญสุข หลายคนรู้จักเธอผ่านหน้าจอสี่เหลี่ยมและรู้จักเธอผ่านข่าวกอสซิปต่าง ๆ รู้จักเธอเพียงเพราะเธอเป็นนางเอกหนังหลายเรื่อง (พลอย,สี่แพร่ง,เฟรนด์ชิพ,บุญชู 9,ฝัน หวาน อาย จูบ ฯลฯ) แต่จะมีสักกี่คนที่รู้จักว่าตัวตนของสาวคนนี้เป็นอย่างไร

วันนี้มาเปิดใจดวงเล็ก ๆ ของสายป่านในมุมมองแบบที่ทุกคนไม่เคยเห็นกันสักเท่าไหร่ ล่าสุดกับการเป็นนักศึกษาชั้นปี 1 คณะนวัตกรรมสื่อสารสังคม วิชาเอกการแสดงและกำกับการแสดง มศว แม้การเรียนในแบบฉบับของสายป่านอาจจะไม่เหมือนเพื่อนคนอื่น ๆ ทั่วไป แต่วันนี้เธอทำสำเร็จไปอีกหนึ่งขั้นแล้ว กว่าที่ชื่อของสายป่านจะได้เข้ามาเรียนในคณะนี้ต้องบอกว่าไม่ใช่เรื่องง่ายเลย และบทบาทในด้านการเรียนของเธอที่เราจัดมาให้อ่านแบบเต็ม ๆ ค่ะ

ย้อนวันวานวันเรียนของเด็กหญิงอภิญญาตอนเรียนประถมเธอบอกว่าเป็นเด็กที่ตั้งใจเรียน พอขยับเข้าเรียนม.ต้นในรั้วโรงเรียนนวมินทราชินูทิศ เตรียมอุดมศึกษาน้อมเกล้า สายป่านยังคงการเรียนได้ดีอย่างต่อเนื่อง

ตอนเด็กป่านเป็นเด็กเรียนเก่งนะคะ (หัวเราะ) คือเป็นเด็กเรียนรู้ได้เร็ว จะบอกว่าตัวเองฉลาดก็จะเกินไป ขยันตั้งใจเรียน เวลาเรียนหรือต้องออกไปพรีเซนต์หน้าห้อง ป่านจะเรียนและเข้าใจในส่วนตรงนี้ได้ดี เป็นคนที่ชอบทำงานเดี่ยวค่ะเพราะจะทำให้เข้าใจได้เองและเราจะรู้เรื่องในสิ่งที่ทำแบบครบถ้วน

จากนั้น 3 ปีสายป่านเขยิบเข้าเรียนม.ปลายในโรงเรียน Interkids Bilinguall School หลักสูตร Bilingual ถึงจะเป็นการเรียนแบบภาษาอังกฤษแต่ก็ยังเรียนรู้เรื่อง เพราะพื้นฐานด้านภาษาค่อนข้างดี

โรงเรียนสอนภาษาอังกฤษควบคู่กับการสอนภาษาจีนด้วย ป่านไม่ได้ปรับตัวเรื่องการเรียนมากเท่าไหร่ จะปรับตัวเรื่องเพื่อนค่ะ เพราะเพื่อนแต่ละคนจะมาจากหลากหลายที่ คล้าย ๆ กับการเปลี่ยนโรงเรียนทั่วไปค่ะหรือจะเป็นการเลื่อนชั้นก็ตาม แต่โชคดีที่ป่านได้เพื่อนน่ารักและเพื่อนที่คอยช่วยเหลือทุกอย่างค่ะ เข้าใจกันและกัน พอเริ่มโตขึ้นเริ่มมีเพื่อนมากขึ้น ความสนใจการเรียนมีน้อยลงกว่าเดิมแต่ผลการเรียนโดยรวมไม่ได้แย่มากแค่คะแนนตกลงมานิดหน่อย

ในส่วนของภาษาอังกฤษป่านไม่ต้องปรับตัวเยอะค่ะ เพราะพื้นฐานพอมีบ้างเล็กน้อยคือพูดได้ ฟังได้เข้าใจ เขียนได้ค่ะ อยู่ที่โรงเรียนเราต้องเจอทุกวันเหมือนเป็นการฝึกฝนไปในตัวอยู่แล้ว ต้องสื่อสารกับเพื่อนนักเรียนแลกเปลี่ยน ต้องพูดคุยกับอาจารย์ อยู่ในห้องเรียนที่เรียนเป็นภาษาอังกฤษทุกวัน ทำให้ความเข้าใจในภาษาอังกฤษนั้นเร็วขึ้นอีกอย่างเพื่อน ๆ จะช่วยฝึกด้วยค่ะ

ช่วงนี้ม.ปลายนี่เองเป็นช่วงที่จะแสนสับสนของสาวคนนี้ เพราะเธอได้ก้าวเข้าสู่วงการบันเทิงด้วยผลงานต่าง ๆ มากมายทั้งโฆษณา ภาพนิ่ง ภาพยนตร์ ช่วงงานไหลมาเทมา การเรียนของเธอมีอันต้องสะดุดเล็กน้อย แต่สายป่านยังคงประคองตัวเองให้ไปเดินหน้าต่อไปได้

ตอนม.ปลาย เป็นช่วงที่ป่านทำงานเยอะมาก เรื่องการเรียนจะดรอปลงมาเยอะค่ะ ไม่ค่อยได้เข้าเรียนเท่าไหร่ด้วย คะแนนเก็บเหมือนเพื่อน ๆ ป่านไม่มีเลย คะแนนของป่านจะมาจากการสอบล้วน ๆ คะแนนเก็บถือเป็นส่วนสำคัญมากเหมือนเป็นตัวช่วยในการสอบเทอมปลาย ค่อนข้างจะมีปัญหาตรงนี้เหมือนกันค่ะ

ถือว่าผ่านมาได้อย่างลำบากนิดหน่อย (ยิ้ม) ประกอบกับช่วงนั้นเขามีการสอบ O-Net สอบ GAT/PAT ตามระบบของเขาแต่ป่านยังไม่ค่อยเข้าใจระบบนี้เท่าที่ควร แม้อาจารย์จะมาแนะแนวให้ฟังป่านก็ไม่ค่อยเข้าใจอยู่ดี ด้วยความที่เราทำงานเยอะด้วยการเอาใจตรงนี้เลยหายไปเป็นบางช่วงทำให้เข้าใจในระบบได้ไม่ดีพอ เพื่อนบอกให้ไปสมัครไว้ป่านทำตามเพื่อนบอกตลอดแต่สุดท้ายไม่ได้ไปสอบค่ะ ตอนนั้นคิดว่าถ้าวุ่นวายมากป่านจะไปลงเรียนมหาวิทยาลัยเอกชนค่ะ

สุดท้ายความสำเร็จในขั้นต้นของสายป่านที่ทำได้อย่างน่าชื่นชมด้วยการสอบตรงเข้าเรียนทางด้านการแสดงและกำกับการแสดง มศว

ตัดสินใจสอบตรงเพราะคุณครูแนะแนวครูที่ปรึกษานำข่าวมาบอกว่าที่มศว กำลังเปิดรับสมัครสอบตรงเข้าคณะศิลปกรรมศาสตร์ เอกการแสดงและกำกับการแสดง แต่มีรุ่นพี่อีกคนเขาแนะนำให้ลงเรียนคณะนวัตกรรมสื่อสารสังคม วิชาเอกการแสดงและกำกับการแสดงผ่านสื่อ ป่านเลือกสอบตรงของคณะนี้ค่ะเพราะดูน่าสนใจดี หลังจากนั้นได้สอบข้อเขียนและสอบสัมภาษณ์

ข้อสอบยากมากค่ะถ้าเป็นคนที่สนใจจะง่ายมาก เพราะว่าเขาถามความรู้เรื่องรางวัลออสการ์ รางวัลต่าง ๆ ที่เป็นพื้นฐานของการทำหนัง มีข้อสอบความถนัดและข้อสอบที่เป็นภาษาอังกฤษค่อนข้างเยอะ ส่วนสอบสัมภาษณ์ยากเหมือนกันเพราะต้องตอบเป็นภาษาอังกฤษ ต้องเตรียมการแสดงเป็นภาษาอังกฤษด้วย ถือว่าหินสุด ๆ ค่ะกว่าป่านจะได้เข้าเรียน (หัวเราะ) ทุกอย่างโล่งมาเมื่อประกาศผลสอบออกมาว่าเราได้ ดีใจสุด ๆ ค่ะที่เรามีที่เรียนแล้ว ซึ่งคณะทุกอย่างลงตัวหมดเลย

สายป่านวางแผนต่อสายป่านของตัวเองให้ไปได้ไกลสุดเท่าที่จะทำได้

ป่านเรียนเพื่อที่โตขึ้นไปเราจะได้เลือกเป็นอะไร ไม่ได้เลือกเป็นอะไรแล้วถึงมาเรียนค่ะ ในเมื่อเรามีความรู้แล้วเราสามารถที่จะไปทำอะไรก็ได้ คนเราอาจจะมีจุดมุ่งหมายที่ไม่เหมือนกันบางคนอาจจะอยากเป็นหมอ เป็นคุณครู แต่ป่านคงทำงานในวงการบันเทิงเนี่ยแหละค่ะ แต่ยังไม่รู้ว่าทำอะไรในส่วนตรงไหนเท่านั้นเอง เก็บประสบการณ์ไว้ก่อนเพื่อที่วันข้างหน้าป่านจะเลือกทำสิ่งต่าง ๆ ที่สนใจได้

เรื่องเรียนต่อคงต้องดูองค์ประกอบหลาย ๆ อย่าง แต่คงไปเรียนต่างประเทศแน่นอนค่ะ ส่วนเรื่องประเทศยังไม่ได้กำหนดค่ะว่าจะเป็นประเทศไหน คงต้องใช้เวลาในการศึกษารายละเอียดไปเรื่อย ๆ ก่อน มีหลายอย่างที่อยากเรียน หลายประเทศที่น่าสนใจ หลายมหาวิทยาลัยที่ดีและมีอีกหลายศาสตร์น่าศึกษาคงต้องใช้เวลาอีกนิดค่ะ (ยิ้ม) กำลังใจถึงใครหลายคน

สำหรับปีนี้ใครที่สอบไม่ติดหวัง ไม่ต้องเสียใจ ป่านเชื่อว่าไม่ว่าเราจะเรียนมหาวิทยาลัยไหน การศึกษาเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตเรา ดีไม่ดีอยู่ที่ตัวเราเป็นสำคัญค่ะ ถ้าเราคิดดี ทำดี ทุกอย่างออกมาดีแน่นอนหน้าที่ของเราคือตั้งใจเรียนให้สมกับที่คุณพ่อคุณแม่ท่านส่งเสียเรานะคะ

มุมมองความคิดของสาวคนนี้ดูดีเหมือนหน้าตามาก ๆ...^^

ที่มา "การศึกษาวันนี้"

ผู้เขียน : oakky วิไลรัตน์ ต่ายประยูร ช่างภาพ : กฤษดา

มุมความคิดดีๆ ของสายป่าน-อภิญญา

มุมความคิดดีๆ ของสายป่าน-อภิญญา5 / 5