ความลับของนางเงือก...ตอนที่1

เสียงลมที่พัดหวีดหวิวแทรกผ่านกิ่งก้านของต้นไม้ยามค่ำ ฟังราวกับเสียงของคนที่กำลังร้องไห้คร่ำครวญ คืนนั้นเป็นคืนเดือนแรมชายหญิงคู่หนึ่งเดินลัดเลาะผ่านชายป่าอย่างระมัดระวัง เพราะความมืดยามค่ำทำให้มองเห็นเส้นทางไม่ค่อยชัดเจนนัก ถึงแม้บริเวณรอบด้านจะเต็มไปด้วยความมืด แต่สิ่งหนึ่งที่สามารถรับรู้ได้จากแสงจันทร์ที่ส่องสว่างเพียงน้อยนิดก็คือใบหน้าของหญิงสาวที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัว ระคนตระหนกตกใจ ส่วนชายหนุ่มอีกคนก็เดินอย่างเหม่อลอย สีหน้าหม่นหมอง และหมดหวังราวกับเพิ่งประสบกับเหตุการณ์ที่ทำให้ผิดหวังที่สุดในชีวิตมา!! ตอนนั้นเองที่ชายหนุ่มเริ่มคิดย้อนหลังกลับไปยังจุดเริ่มต้นของเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้นในวันนี้ อดีต...ซึ่งในตอนนั้นเค้ายังเป็นเพียงแค่เด็กน้อยไร้เดียงสาคนหนึ่ง

แม่ฮะ อ่านนิทานให้ผมฟังหน่อยได้มั้ยฮะ เอาเรื่องเจ้าหญิงเงือกนะฮะ จุนฮาที่อายุแค่เจ็ดขวบขอร้องแม่ด้วยแววตาที่เป็นประกายสดใส

จุนฮานี่ชอบฟังนิทานก่อนนอนเรื่องนี้จริงๆเลยนะ แม่พูดพลางยิ้ม และหยิบนิทานเรื่องเจ้าหญิงเงือกมาอ่านให้จุนฮาฟัง
นิทานเรื่องเจ้าหญิงเงือก และนิทานที่เกี่ยวกับนางเงือกทั้งหมดเป็นนิทานเรื่องโปรดของจุนฮา จุนฮาเชื่ออย่างหมดหัวใจตั้งแต่เด็กว่านางเงือกนั้นมีตัวตนอยู่จริง เหมือนกับที่เด็กทั่วไปเชื่อมั่นในเรื่องของซานตาคลอส จนกระทั่งเติบโตเป็นเด็กหนุ่มจุนฮาก็ยังคงเชื่อในเรื่องการมีตัวตนอยู่จริงของนางเงือก ซึำให้จุนฮาถูกเพื่อนๆคนอื่นที่รู้เรื่องล้อเลียน และกลั่นแกล้งเป็นประจำ ในตอนแรกจุนฮาก็ไม่ได้ให้ความสนใจอะไรกับการกระทำของเพื่อน แต่เมื่อนานวันเข้าการกลั่นแกล้ง และล้อเลียนก็หนักข้อขึ้นเรื่อยๆจุนฮาเริ่มรู้สึกอึดอัด และทนไม่ได้กับคำพูดรวมถึงการกระทำอื่นๆเหล่านั้น จนในที่สุดความอดทนก็สิ้นสุดลง ตอนนั้นเองจุนฮาจึงคิดที่จะพิสูจน์สิ่งที่ตัวเองเชื่อมาตลอดให้เพื่อนคนอื่นๆรับรู้ จุนฮาไปที่หอสมุดเพื่อหาข้อมูลจากข่าวหรือหนังสือที่พอจะเป็นประโยชน์ในการสืบหานางเงือก และที่นั่นจุนฮาก็ได้พบกับสิ่งที่น่าสนใจ และน่าจะเป็นสิ่งที่พาเขาไปพบกับนางเงือกได้ สิ่งนั้นคือหนังสือพิมพ์เก่าฉบับเมื่อสองปีที่แล้ว ซึ่งเป็นหนังสือพิมพ์เพียงฉบับเดียวที่มีข่าวเกี่ยวกับการปรากฏตัวของนางเงือก!!!

วันที่ 14 เดือน 3 ปี 200ต้นเหตุของเรือสินค้าอับปางคือนางเงือก?

เวลาตี 1.15นาที เกิดเหตุเรือบรรทุกสินค้าอับปางบริเวณใกล้ๆกับประภาคารของหมู่บ้านชาวประมง ซึ่งเป็นหมู่บ้านชายฝั่งทะเลที่ตั้งอยู่ไกลจากชานเมืองไปทางใต้ กะลาสีเรือที่รอดชีวิตจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกล่าวว่า เมื่อเวลาประมาณตีหนึ่ง ตัวเองและเพื่อนกะลาสีออกมาเดินตรวจดูความเรียบร้อยบริเวณดาดฟ้าเรือ ในตอนนั้นเองก็ได้ยินเสียงผู้หญิงร้องเพลงดังแว่วมาจากทางด้านข้างของเรือ เมื่อมองไปก็เห็นหญิงสาวผมยาวนั่งอยู่บนโขดหิน ทันใดนั้นก็เกิดพายุลมพัดกรรโชกอย่างรุนแรง กัป่สามารถควบคุมเรือได้ เรือจึงพุ่งเข้าชนโขดหินด้านหน้า หลังจากนั้นเรือก็ค่อยๆจมลง พวกกะลาสีเรือที่รอดชีวิตก็พากันเกาะลังไม้บ้าง เศษไม้บ้างเพื่อพยุงตัวไว้ กะลาสีคนดังกล่าวหันไปเห็นหญิงสาวที่นั่งอยู่บนโขดหินเมื่อสักครู่กำลังว่ายน้ำไกลออกไป แต่ที่น่าแปลกก็คือหญิงสาวคนนั้นใช้ขาที่มีลักษณะเป็นเหมือนหางปลาว่ายน้ำ !!!

จากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นชาวบ้านในหมู่บ้านไม่ยอมให้ข้อมูลใดใดแก่ผู้สื่อข่าว ในทางกลับกันพวกกะลาสีจากเรือที่อับปางดังกล่าว รวมถึงนักเดินเรือบางคนก็ยังคิดว่าอาจจะเป็นฝีมือของนางเงือก ทั้งนี้เมื่อสอบถามข้อมูลไปทางกรมอุตุฯก็พบว่าในคืนนั้นจะมีพายุเข้าบริเวณชายฝั่งทะเลทางใต้ ดังนั้นสิ่งที่กะลาสีเรือเห็นก็อาจจะเกิดจากอาการเห็นภาพหลอนขณะกำลังตกใจกลัวก็เป็นได้

จุนฮาอ่านข่าวจบแล้วก็จดที่อยู่ของหมู่บ้านแห่งนี้อย่างละเอียดด้วยความคิดที่ว่าสิ่งนี้อาจเป็นเพียงเบาะแสเดียวที่สามารถพาเขาไปพบกับนางเงือกได้
==================================
โปรดติดตามตอนต่อไป