มหากาพย์แห่งบทเพลง

เพลง ไกล

มาโนช พุฒตาล

(พูด)นี้คือวันสุดท้ายของสายน้ำหยดสุดท้าย

เป็นวันสุดท้ายของหยาดเหงื่อ และน้ำตา

นี้คือวันสุดท้ายที่สายโลหิตหลั่งไหล

เป็นวันสุดท้ายที่น้าเวทนา

สิ้นสุดกันเสียที่ ทั้งความเลวความดีชั่วช้า

ทั้งภาพลวงตาและความไม่เท่าเทียม

นี้คือวันสุดท้ายเพราะนี้คือวันสุดท้าย

เป็นวันสุดท้ายอันน้าเวทนา

........

(ร้อง) ภาระอันหนา หาใครช่วยเหลือแบกหาม

ได้แต่แหงนหน้าถามฟ้า คำสั่งจากแดนสวรรค์

แข่งขันทุกข์เข็ญฆ่า ก้าวข้ามหัวใครมา

ฉันจึงมาหา ที่มาของสายน้ำ

สายน้ำแห่งความหมาย ต่อสู่อย่างอดทน

ดิ้นรนจนแทบตาย ยังฉันยังคงยิ่งใหญ่

จริงไม่จริง ไม่มีความหมาย หลอกล่วงงมงาย

ง่ายดายหยุดยั้ง อย่างมีมนต์ขลัง

คืบคานซอกซ่อน ซอนกายสลาย ลูกหลานเผ่าพันธุ์

จริงไม่จริง ต่างคนช่วงชิงทุกสิ่งทำลาย สุดท้ายก็ไม่เหลือสายน้ำ

เพื่อนเอ่ยฉันอยู่ไหน สุดท้ายไปไม่ถึง เชื่องซึม และสิ้นหวัง

ฉันเห็นโลกแปลกตา ยาพิษในอาหาร สุสานบนถนน

คนบ้าถือกงล้อ เด็กน้อยถือปืนผา อาสาสู้สัตว์ร้าย

เพื่อนเอ่ยฉันอยู่ไหน สุดท้ายก็หลงทาง

ก็หวังเพียงกลับบ้าน

เปรื่องเสื้อผ้า ออกดูตัวเองสิ้นเสียงสรรเสริญ

หยุดเดินแล้วหรือ

จริงไม่จริง ความหมายสายน้ำ

แต่จำจงจำ สายน้ำความหมาย

ไกลแสนไกลมีเพียงสายใย หัวใจความรัก

ถ้าผสานความจริงๆ ที่งด

ฉันจึงมาหา ที่มาของสายน้ำ สายน้ำเป็นของใคร

หมอผี) ยินดีต้อนรับ เชิญสิครับ ขอต้อนรับ คนช่างฝัน
คนมุ่งมั่น คนเดินทางลนลานรุ่มร้อน เร่งเรียกร้อง
ที่หมายปองคนช่างฝันตามหาฝันอุดมการณ์
เชิญแวะดื่มน้ำ เพียงสักครั้ง เย็นชุ่มฉ่ำ สุขเหลือล้ำจากสายน้ำในลำธาร

สายน้ำ (แม้น) บอบช้ำ มัวหมองคล้ำ หมอผีทำเวทย์ลึกล้ำ
ทำน้ำครำเป็นน้ำดี หมอผีครองเมืองนี้ กำหนดชี้ใครคนดี
ใครดื่มน้ำ ใครทำตาม ย่อมมั่งมี เมืองนี้ภูติผี ปีศาจร้าย
มีมากมายผลสุดท้าย ให้หมอผี ครอบครองเมือง

ขอเชิญคำนับ ก้มหัวรับ ความสับปรับความฉ้อฉล ความมืดมนต์
เล่ห์กลลวง สมองไม่ต้องคิด ใช้ชีวิตตามลิขิต ตามแรงฤทธิ์เดชอำนาจ
ปาฏิหารย์ หมอผี ต้อนรับ หมอผีชัก ชวนดื่มน้ำ ละความฝันเลิกมุ่งมั่น
ลืมเดินทาง

(ชายหนุ่ม) ปลดปล่อยตัวเองไปตามลำธารเปลี่ยวโดเดี่ยวคนเดียวเหลียวมองดูรอบกาย

โดดเดี่ยวเดียวดาย กระหายพบเพื่อนร่วมทางโลกที่อ้างว้าง เส้นทางที่ไกล
(หมอผี)หนีไปแห่งไหน ไปไม่พ้น ทุกผู้คน ถูกคุมขังถูกจองจำ ทุกข์ทรมาน
ผลการขัดขืน การฝ่าฝืน ทุกค่ำคืน เสียงกรีดร้อง ก้องโหยหวนชวนอาเจียน
หมอผีครองเมืองนี้ กำหนดชี้ ทุกไอ้อี มึงขัดขืน ถูกข่มขืนแตกตื่นกลัว

เจ้าจงดื่มน้ำ เพียงสักครั้ง เย็นชุ่มฉ่ำ สุขเหลือล้ำจากสายน้ำในลำธาร
เจ้า จงคำนับ ก้มหัวรับ ความสับปลับ ความฉ้อฉลความมืดมน
เล่ห์กลลวง หมอผีครองเมืองนี้ ครองเมืองนี้ ครองเมื่องนี้ครองเมืองนี้
เมืองนี้ หมอผีครอบครอง

(ชายหนุ่ม) คนจนยิ่งจน ยากจนเพราะคนร่ำรวย ร่ำรวยเพราะ
คนยากจนสร้างให้รวย คนดีต้องตาย เพราะเหล่าร้ายพวกเหล่าร้าย
เขียนกฏหมาย ให้คนร้ายเป็นคนดี
หลายสิ่งที่เป็นแต่ที่เห็นเป็นภาพลวง เป็นภาพหลอน เฉกเช่นหนอนกลายเป็นเกลือ

(ชายหนุ่ม)ปลดปล่อยตนเอง ไปตามลำธาร เปลี่ยว โดดเดี่ยวคนเดียว เหลียวมองดูรอบกาย

โดดเดี่ยวเดียวดาย กระหายพบเพื่อนร่วมทางโลกที่อ้างว้าง
เส้นทางที่ไกล

(ชายชรา,หญิงสาว)อยากบอกให้รู้ความดียังมีอยู่วางจิตรับรู้เข้าใจด้วยเหตุผล
ดื่มดับกระหาย สายน้ำของทุกผู้คน หยุดคนสับสนเลือกหนทางเดิน

(ชายชรา,หญิงสาว,ชายหนุ่ม,)
สัจจธรรม จริงแท้มั่นคงดำรงอยู่ ปัญญาความรู้เท่าทันความเศร้าหมอง
ดื่มเถิดเพื่อนผองสายน้ำของการแบ่งปันร่วมกันสร้างฝันบนพื้นฐานความจริง

โลกใหญ่ใบนี้ไม่มีใครครอบครองไม่แบ่งเป็นสองเพ่งมองดูแม่น้ำ

(ชายหนุ่ม)
รูปรสกลิ่นเสียง ฟังด้วยหูดูด้วยตา ชิมด้วยลิ้น กลิ่นจมูก สุขที่ใจ
มายาหลอกลวง เฝ้าหลอกหลอน คนอ่อนแอคนยอมแพ้ คนธาตุแท้
เห็นแก่ตัว วิถีเหตุผล พาหลุดพ้น ฤทธิ์เวทย์มนต์ หมอผีร้ายสูญสลายในพริบตา

รูปรสกลิ่นเสียง ฟังด้วยหู ดูด้วยตา ชิมด้วยลิ้น กลิ่นจมูกสุขที่ใจ
มายาหลอกลวง เฝ้าหลอกหลอน คนอ่อนแอ คนยอมแพ้ คนธาตุแท้
เห็นแก่ตัววิถีเหตุผล พาหลุดพัน ฤทธิ์เวทย์มนต์ หมอผีร้าย สูญสลายในพริบตา

(หมอผี)อำนาจวาสนา พาพลาดพลั้ง รากเหง้ายัง ฝังลึกอยู่
กูจะมา กูจะมา

(พูด) ผมสงสัยอยู่ว่า ทำไมจึงเป็นตัวของตัวเองไม่ได้

เป็นอย่างสัตว์ป่าสักตัว อยู่ลำพังในป่า หิวก็กิน เหนื่อยก็นอน

ไม่ต้องกินสิ่งที่ไม่อยากกิน ไม่ต้องนอนในที่ ที่ไม่อยากนอน

ไม่ต้องเชื่อในสิ่งที่ไม่อยากเชื่อ

(ร้อง) เฝ้าคอยพบวันใหม่ เนินนานแสนไกล

เฝ้าคอยพบคนใหม่ อยู่ไกลแสนไกล

เฝ้าคอยพบทางใหม่ ยังอีกไกลแสนไกล

ยังอีกไกลแสนไกลห่าง

(พูด) ต่างคนต่างยังจะต้องเดินทางกันต่อไป

ถ้าจะบอกว่าเป็น มหากาพย์ แห่งบทเพลงก็คงไม่เกินเลยไป

เพลงไกล อยู่ในชุด ไตรภาค ของมาโนช พุฒตาล

ความยาว 23.53 วินาที

มีนักร้องหลายคนมาร่วมร้อง ซึ่งถือว่าเป็นสุดยอดนักร้องในยุคนั้นก็ว่าได้

เพลงนี้ถือว่าเล่าเรื่องได้อย่างไม่เลวทีเดียว

หากจะเทียบกับนักร้องทุกวันนี้ที่ไรสมองขายแต่หน้าตา

หลอกรับประทานเงินพวกวัยรุ่นหน้าไม่ฉลาดทั้งหลาย

ก็ไม่ต้องแปลกใจครับว่าทำมัยวงการเพลงไทยถึงตกต่ำและโสมมอย่างหนัก

และก็ไม่ต้องแปลกใจว่าทำมัยวงการเพลงไทยถึงไม่เสื่อมไป ทั้งเทปผี ชีดีเถื่อนออกจะมากมาย

ก็หากแต่เยาวชนไทยยังคิดกันไม่เป็น

ยังนอนฝันถึงแต่เรื่องประโลมโลก ว่าเป็นเรื่องจริง

อยากจะเป็นอย่างคนโน่นอยากจะเป็นเหมือนคนนี้

โดยไม่ได้มองถึงความเป็นจริงว่าจะมีสักกี่คนที่ได้เข้าถึงวงการบันเทิง

และมันก็เหมือนกันหมดทั้งเยาวชน และผู้ใหญ่ในสภา

เฮอ...น่าเสียดายที่ประเทศไทยจะรั้งท้ายของประเทศด้อยพัฒนาในภูมิภาคนี้