Sanook//s.isanook.com/sr/0/images/logo-new-sanook.png60060
ยิ่งมีความสุขมากเท่าไหร่
ก็ยิ่งกลัวหากต้องเสียไปคงปวดปร่า
ยิ่งคบกันมากขึ้นแค่ไหน ก็กลัวเวลา
จะพาคนดีที่แสนห่วงหาจากไป
คงไม่ชินกับการอยู่ลำพัง
คงต้องอยู่ในพะวังแห่งความอ่อนไหว
แล้วเวลาเสียน้ำตา จะหันหน้าไปซบอกใคร
แค่นึก ก็แทบทนไม่ไหว ไม่อยากเสียเธอไปจริงๆ
คิดถึงอ้อมแขนที่อบอุ่น
คิดถึงรอยยิ้มละมุนที่คุณมีให้
คิดถึงสายตา ที่คุณส่งมาด้วยความห่วงใย
คิดถึงสิ่งต่างๆมากมาย ที่เกี่ยวกับคุณ
เมื่อไหร่คนไกลจะกลับมา
เพื่อคลายความอ่อนล้า และว้าวุ่น
ไม่ชอบเลย ระยะทาง สิ่งต่าง ๆ ที่พลากคุณ
รู้ไหม ผู้หญิงคนนี้มีน้ำตาอุ่น ๆ รอให้คุณมาซับมัน
นั่งมองเธออยู่ห่าง ห่าง
ยอมรับกับความอ้างว้างที่เข้่ามาใกล้
นิ่งเงียบ ไม่รู้ว่าจะพูดคำใด
ได้แต่ทอดถอนลมหายใจ พร้อมน้ำตาที่ไหลริน
อยากกอดเธอเอาไว้แน่นแน่น
ด้วยความรู้สึกหวงแหน ทั้งหมดทั้งสิ้น
อยากซบลงตรงอกอุ่นฟังเสียคุ้นเคยได้ยิน
ก่อนเวลาจะพรากทุกสิ่ง ก่อนคำรักที่เคยได้ยินจะแผ่วลง
อยากกอดเธอเอาไว้แน่นแน่น
ให้สมกับความหวงแหนอันล้นปรี่
จะหอมแก้มเธอให้ช้ำ ซักหลายที
เพื่อรู้ว่าฉันคนนี้คิดถึงเพียงใด
แล้วมองให้ทั่วใบหน้า
เพื่อจดจำคนดีที่แสนหวงหาเอาไว้
จะจูบเธอเบา ๆ พร้อมรับลมหายใจ
แล้วจะจับมือเธอไว้ ใช้ภาษาใจบอกรักเธอ
จบกันตรงนี้คงดีกว่า
เมื่อความรักที่ร่วมสร้างมามันว่างเปล่า
เธอไม่เห็น มันมีค่า แม้สักคราว
ทำร้ายใจ ให้ปวดร้าว เพียงลำพัง
ฉันเจ็บ ฉันเหนื่อย ฉันล้า
เพราะเธอทำเฉยชา ไม่เหมือนเก่า
เมื่อรักมันห่วย คงต้องหยุด แล้วนะเรา
พอกันที กับผู้ชายงี่เง่า ที่เห็นเราเป็นของตาย
เธอคงไม่เคยรับรู้
ว่าที่ฉันเป็นอยู่เหนื่อยใจแค่ไหน
ที่เฝ้า แต่รัก และรัก คนไำม่มีหัวใจ
ฉันท้อ ฉันเศร้่าแค่ไหน กับอะไร อะไร ที่มี
ทุ่มเทให้เธอตั้งเท่าไหร่
แล้วฉันได้อะไรกลับมาบ้างนี่
อ่อนล้า อ่อนแรง เข้าไปทุกทีทุกที
สนใจ ใส่ใจกันบ้างซิ ผู้หญิงคนนี้มันน้อยใจ
ผู้หญิง อย่างฉัน มีหัวใจ เจ็บได้ ร้องไห้เป็น
แชร์เรื่องนี้
ยิ่งมีความสุขมากเท่าไหร่
ก็ยิ่งกลัวหากต้องเสียไปคงปวดปร่า
ยิ่งคบกันมากขึ้นแค่ไหน ก็กลัวเวลา
จะพาคนดีที่แสนห่วงหาจากไป
คงไม่ชินกับการอยู่ลำพัง
คงต้องอยู่ในพะวังแห่งความอ่อนไหว
แล้วเวลาเสียน้ำตา จะหันหน้าไปซบอกใคร
แค่นึก ก็แทบทนไม่ไหว ไม่อยากเสียเธอไปจริงๆ
คิดถึงอ้อมแขนที่อบอุ่น
คิดถึงรอยยิ้มละมุนที่คุณมีให้
คิดถึงสายตา ที่คุณส่งมาด้วยความห่วงใย
คิดถึงสิ่งต่างๆมากมาย ที่เกี่ยวกับคุณ
เมื่อไหร่คนไกลจะกลับมา
เพื่อคลายความอ่อนล้า และว้าวุ่น
ไม่ชอบเลย ระยะทาง สิ่งต่าง ๆ ที่พลากคุณ
รู้ไหม ผู้หญิงคนนี้มีน้ำตาอุ่น ๆ รอให้คุณมาซับมัน
นั่งมองเธออยู่ห่าง ห่าง
ยอมรับกับความอ้างว้างที่เข้่ามาใกล้
นิ่งเงียบ ไม่รู้ว่าจะพูดคำใด
ได้แต่ทอดถอนลมหายใจ พร้อมน้ำตาที่ไหลริน
อยากกอดเธอเอาไว้แน่นแน่น
ด้วยความรู้สึกหวงแหน ทั้งหมดทั้งสิ้น
อยากซบลงตรงอกอุ่นฟังเสียคุ้นเคยได้ยิน
ก่อนเวลาจะพรากทุกสิ่ง ก่อนคำรักที่เคยได้ยินจะแผ่วลง
อยากกอดเธอเอาไว้แน่นแน่น
ให้สมกับความหวงแหนอันล้นปรี่
จะหอมแก้มเธอให้ช้ำ ซักหลายที
เพื่อรู้ว่าฉันคนนี้คิดถึงเพียงใด
แล้วมองให้ทั่วใบหน้า
เพื่อจดจำคนดีที่แสนหวงหาเอาไว้
จะจูบเธอเบา ๆ พร้อมรับลมหายใจ
แล้วจะจับมือเธอไว้ ใช้ภาษาใจบอกรักเธอ
จบกันตรงนี้คงดีกว่า
เมื่อความรักที่ร่วมสร้างมามันว่างเปล่า
เธอไม่เห็น มันมีค่า แม้สักคราว
ทำร้ายใจ ให้ปวดร้าว เพียงลำพัง
ฉันเจ็บ ฉันเหนื่อย ฉันล้า
เพราะเธอทำเฉยชา ไม่เหมือนเก่า
เมื่อรักมันห่วย คงต้องหยุด แล้วนะเรา
พอกันที กับผู้ชายงี่เง่า ที่เห็นเราเป็นของตาย
เธอคงไม่เคยรับรู้
ว่าที่ฉันเป็นอยู่เหนื่อยใจแค่ไหน
ที่เฝ้า แต่รัก และรัก คนไำม่มีหัวใจ
ฉันท้อ ฉันเศร้่าแค่ไหน กับอะไร อะไร ที่มี
ทุ่มเทให้เธอตั้งเท่าไหร่
แล้วฉันได้อะไรกลับมาบ้างนี่
อ่อนล้า อ่อนแรง เข้าไปทุกทีทุกที
สนใจ ใส่ใจกันบ้างซิ ผู้หญิงคนนี้มันน้อยใจ
แชร์เรื่องนี้