เมื่อปีที่แล้วมาดามป้ามีโอกาสโกอินเตอร์ไปเที่ยวญี่ปุ่น (จริงๆ ไปทำงาน) แต่ก็แอบสนใจวิถีชีวิตและความเป็นอยู่ของชาวญี่ปุ่นอยู่ไม่น้อย โดยเฉพาะเมื่อมีโอกาสนั่งรถผ่านตัวเมืองหลวงโตเกียว ซึ่งมาดามป้าว่ามันเหงาๆ ยังไงพิกล

แต่พอออกมานอกเมือง มาดามป้าว่ามันดูมีชีวิตชีวามากยิ่งขึ้น โดยเฉพาะได้มีโอกาสเก็บภาพ “บ้าน” ของชาวญี่ปุ่น ซึ่งไกด์บอกว่าเค้าเรียกกันว่า “กรงกระต่าย” ทำไมน่ะเหรอ ก็เพราะมันเล็กและไม่มีพื้นที่รอบๆ ตัวบ้านเหมือนอย่างกับบ้านคนไทย มีเพียงทางเข้าด้านหน้าด้านเดียว มาดามป้าก็เลยถ่ายภาพบ้านของชาวญี่ปุ่นมาให้ดูกัน

เนื่องจากการสร้างบ้านของชาวญี่ปุ่นนั้นมีข้อจำกัดเรื่องขนาดพื้นที่ๆ ค่อนข้างกะทัดรัด (เพราะที่ดินในประเทศญี่ปุ่นราคาสูงมหาโหด) แม้จะมีโรงรถแต่ก็ทำแบบปิดไม่เหมือนพี่ไทยที่ทำโรงรถใหญ่โตและเปิดโล่ง นั่นก็คงเป็นเพราะอากาศบ้านเค้าเวลาหนาวก็หนาวสะเทือนใจ นอกจากนี้สิ่งที่สังเกตได้อีกอย่างหนึ่งคือความเป็นระเบียบเรียบร้อยอย่างที่เรารู้ๆ กันว่าชาวญี่ปุ่นนั้นขึ้นชื่อเรื่องระเบียบวินัย บ้าน ระเบียงบ้าน หรือสวนหน้าบ้านล้วนเป็นระเบียบเรียบร้อย

นอกจากนี้หน้าบ้านของชาวญี่ปุ่นยังนิยมจัดสวนย่อมๆ ไว้เพื่อความสวยงามอีกด้วย เนื่องจากไม่มีพื้นที่สวนข้างบ้านเหมือนอย่างคนไทย จึงพยายามจัดหน้าบ้านของตัวเองให้สวยงามด้วยต้นไม้และดอกไม้พันธุ์ต่างๆ

ไกด์ยังเล่าให้ฟังอีกว่าเด็กวัยรุ่นญี่ปุ่นยุคใหม่มักไม่อยากรับตกทอดมรดกบ้านจากบรรพบุรุษเนื่องจากการมีบ้านจะต้องเสียภาษีให้กับภาครัฐ ดังนั้นหนุ่ม-สาวญี่ปุ่นยุคใหม่จึงพอใจที่จะเช่าห้องอยู่มากกว่า และไม่ต้องแปลกใจเลยว่าทำไมจึงมีบ้านเก่าๆ แบบโบราณของญี่ปุ่นถูกปล่อยร้างโดยไร้คนครอบครอง

พาดู “บ้าน” ชาวญี่ปุ่น ที่เค้าเปรียบกันว่าเป็น “กรงกระต่าย”

พาดู “บ้าน” ชาวญี่ปุ่น ที่เค้าเปรียบกันว่าเป็น “กรงกระต่าย”1 / 11

พาดู “บ้าน” ชาวญี่ปุ่น ที่เค้าเปรียบกันว่าเป็น “กรงกระต่าย”