"ผมเปิดดูฟุตบอลไทยกี่ครั้งผ่านทางโทรทัศน์ ก็ไม่เคยรู้สึกว่าน่าติดตามเลย ผมอาจจะเปิดผิดคู่ แต่ผมคิดแบบนั้นจริงๆ มันไม่มีบรรยากาศที่เชิญชวนให้ไปดูเกมที่สนามแข่ง ไม่สามารถสัมผัสถึงความน่าตื่นเต้นของเกมการแข่งขัน หรือแพชชั่นของแฟนบอลในสนาม"

"ผมเสียใจที่เคยรู้สึกแบบนั้นจริงๆ นั่นจึงเป็นเหตุผลสำคัญที่ทำให้ผมตามดู สมุทรปราการ ซิตี้ ทุกเกม เท่าที่ผมจะทำได้"

ฟิล วิลเลียมส์ คือชายผู้กล่าวประโยคข้างต้น เขาเป็นชาวอังกฤษที่ย้ายมาเป็นคุณครูสอนภาษาในเมืองไทย และอาศัยอยู่ที่นี่นานถึง 30 ปี มากพอที่เขาจะรีไทร์ชีวิตการทำงานในประเทศไทย

เขาไม่ต่างจากอิงลิชชนทั่วไป คือรักฟุตบอลอยู่ในสายเลือด อย่างไรก็ตาม ตลอด 28 ปีแรกที่ ฟิล วิลเลียมส์ อาศัยอยู่ที่นี่ เขาไม่เคยสนใจฟุตบอลไทย แทบไม่รู้จักอะไรเกี่ยวกับเกมลูกหนังบ้านเรา และมองข้ามมาโดยตลอด

แต่ 2 ปีล่าสุด ทุกอย่างเปลี่ยนไป เขากลายเป็นแฟนบอลเดนตายของสโมสร สมุทรปราการ ซิตี้ ถือตั๋วปีทุกฤดูกาล และไปชมเกมการแข่งขันทุกนัดในสนาม หากว่าเขาสามารถไปได้

หนุ่มใหญ่ชาวอังกฤษ ได้พบเจอกับบางอย่างที่หายไปจากชีวิตของเขาเกือบ 30 ปี ค้นพบความสุขของตนเองไปกับฟุตบอลไทย และเจอกับฟุตบอลที่เขากล่าวด้วยตนเองว่า "ไม่เหมือนที่ไหนในโลก"

คุณเป็นแฟนบอลของ สมุทรปราการ ซิตี้ ได้อย่างไร?

ผมมีกลุ่มเพื่อนชาวอังกฤษอยู่ในทวิตเตอร์ พวกเขาเป็นแฟนฟุตบอลไทย บางคนเชียร์ ชลบุรี, บุรีรัมย์, การท่าเรือ คุยเรื่องพวกนี้อยู่ตลอด จนผมรู้สึกว่าอยากมีทีมเชียร์เป็นของตัวเองบ้าง

ผมหาข้อมูลเกี่ยวกับทีมที่น่าสนใจ สามารถเดินทางไปเชียร์ได้สะดวก อาทิ โปลิศ เทโร หรือ การท่าเรือ แต่ผมไม่ปักใจเสียทีเดียวว่าจะเลือกทีมไหน ประมาณว่ายังไม่เจอทีมที่โดนใจ

บังเอิญตอนนั้น ปลายปี 2018 ผมได้ข่าวว่า พัทยา ยูไนเต็ด จะย้ายมาเล่นที่สมุทรปราการ เปลี่ยนชื่อเป็น สมุทรปราการ ซิตี้ ผมคิดว่าทีมนี้อาจจะเป็นทีมของผม เพราะผมอาศัยอยู่ในสมุทรปราการ ภรรยาของผมเกิดและเติบโตที่นี่ ผมมีความผูกพันกับจังหวัดนี้ ผมรู้สึกเชื่อมโยงกับสโมสรแห่งนี้

ผมเสียใจแทนแฟนบอล พัทยา ยูไนเต็ด ไม่มีใครควรจะเสียทีมของพวกเขาไป แต่ผมคิดว่า ความโชคร้ายของพวกเขา กลายเป็นความโชคดีของผม (หัวเราะ)

แม้ว่าคุณจะไม่เคยดูทีมนี้ลงแข่งขันมาก่อน?

ใช่ มันเหมือนการเดิมพัน ทีมนี้อาจจะไม่ใช่ทีมฟุตบอลแบบที่ผมชอบก็ได้ แต่ผมพร้อมยอมรับความเสี่ยงนั้น

ก่อนฤดูกาลแรก (2019) จะเปิด สมุทรปราการ ซิตี้ จัดงานเปิดตัวสโมสรที่เมกา บางนา ผมไปร่วมงานเพื่อทำความรู้จักกับทีม และรู้ได้เลยว่า นี่คือทีมของผม นั่นคือวันแรกที่ผมเป็นแฟนบอลของสโมสรนี้

ผมซื้อตั๋วปี 2 ใบทันทีในงานวันนั้น ให้ตัวเองกับภรรยา ซึ่งเธอไม่ใช่แฟนฟุตบอลเดนตาย แต่ก็อยากเป็นส่วนหนึ่งกับสโมสรแห่งนี้ เพราะเธอมีความผูกพันกับจังหวัดสมุทรปราการ

หลังจากนั้น ก่อนการแข่งขันเริ่มประมาณสัปดาห์ หรือ 2 สัปดาห์ ผมเดินทางไปที่สนามสมุทรปราการ สเตเดียม (สนามกีฬาจังหวัดสมุทรปราการ บางพลี) ผมอยากรู้จัก อยากเห็นหน้าตาของมัน

ผมตกใจมากตอนที่ไปถึง เพราะพวกเขายังปรับปรุงสนามอยู่เลย (หัวเราะ) ผมเห็นคนงานกำลังนั่งทาสีสนามกับตา ถึงกับคิดในใจว่า เราจะพร้อมแข่งตอนฤดูกาลมาถึงหรือเปล่า?

พอเกมแรกของเรามาถึง สมุทรปราการ เจอกับ เชียงใหม่ เอฟซี ผมกล้าพูดว่า ผมไม่ผิดหวังที่เชียร์ทีมนี้ บรรยากาศในสนามสุดยอดมาก แฟนบอลเต็มสนามประมาณ 5,000 คน เสียงเชียร์กระหึ่มมาก รู้สึกเหมือนตัวเองกลับไปดูฟุตบอลที่อังกฤษอีกครั้ง มันทำให้ผมขนลุกจริงๆ

ดูเหมือนคุณจะเป็นแฟนฟุตบอลพันธุ์แท้มาตั้งแต่อยู่ที่อังกฤษ?

ใช่ครับ ผมเป็นแฟนบอลตั้งแต่อายุ 12 ผมเกิดเมืองเบอร์มิงแฮม แต่เชียร์ แมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด เพราะคุณพ่อของผมเป็นแฟนยูไนเต็ด ผมจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากเชียร์ทีมนี้ (หัวเราะ)

ผมโตมากับฟุตบอล พ่อของผมรักฟุตบอลมาก และเคยเป็นอดีตนักฟุตบอล มันอยู่รอบตัวผมตลอดเวลา น่าเสียดายที่ตอนนั้น ผมอยู่ในช่วงวัยรุ่น ไม่ได้มีเงินเยอะ จึงไม่สามารถไปดู แมนฯ ยูไนเต็ด ที่โอลด์ แทรฟฟอร์ด ได้บ่อยนัก เพราะต้องเสียทั้งค่าตั๋วและค่าเดินทาง

แต่ผมโชคดีที่อยู่เบอร์มิงแฮม เพราะแถวนั้นมีสโมสรฟุตบอลที่ยอดเยี่ยมจำนวนมาก ไม่ว่าจะเป็น แอสตัน วิลล่า, เบอร์มิงแฮม ซิตี้, เวสต์บรอมวิช อัลเบียน, วูลฟ์แฮมป์ตัน วันเดอร์เรอร์ส, โคเวนทรี ซิตี้ มีทางเลือกเยอะมากกับการไปดูบอลที่สนาม

ผมชอบไปดูบอลที่สนาม เพราะผมรักบรรยากาศของเกมฟุตบอล แฟนบอลเต็มสนาม แพชชั่นที่ถูกส่งออกมา มันทำให้ผมรู้สึกขนลุก

ผมยังคงจำได้ หลายเกมที่ได้มีโอกาสดู แอสตัน วิลล่า เจอกับ เอฟเวอร์ตัน หรือ น็อตติงแฮม ฟอเรสต์ แม้จะเป็นฟุตบอลลีกคัพ แต่ก็มีแฟนบอลหลายหมื่นคน ทั้งที่เป็นเกมคืนวันพุธ แต่แฟนบอลทั้งทีมเหย้าและเยือนจำนวนมาก เดินทางมาที่สนาม ร้องเพลง ส่งเสียงเชียร์ เป็นความทรงจำที่ยอดเยี่ยมของผมจนถึงตอนนี้

ทั้งที่คุณดูชอบฟุตบอลมาก แต่เหตุใดก่อนหน้านี้ คุณถึงไม่สนใจฟุตบอลไทย?

ผมย้ายมาอยู่ที่ประเทศไทยตั้งแต่ 30 ปีที่แล้ว ผมไม่ค่อยเห็นคนไทยสนใจฟุตบอลไทยเท่าไหร่ พวกเขาเป็นแฟนบอล ลิเวอร์พูล หรือ แมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด มากกว่า

ผมไม่ได้แปลกใจที่คนไทยติดตามฟุตบอลอังกฤษ ผมรู้สึกว่าสโมสรอย่าง แมนฯ ยูไนเต็ด หรือ ลิเวอร์พูล เป็นทีมระดับโลก ไม่ใช่เรื่องแปลกที่คนไทยจะเป็นแฟนบอลของทีมเหล่านี้

แต่ผมยอมรับว่า รู้สึกเซอร์ไพรส์นิดหน่อยที่คนไทยรักฟุตบอลมากขนาดนี้ และมีความรู้เกี่ยวกับฟุตบอลอังกฤษอย่างมาก ทั้งที่ย้อนไปในตอนนั้น ลีกสูงสุดของอังกฤษยังเป็นดิวิชั่น 1 อยู่เลย

มีเหตุการณ์หนึ่งที่ผมจำได้แม่น ตอนที่ยังเป็นคุณครู ผมสอนนักเรียนกลุ่มหนึ่ง พวกเขาเป็นแฟนตัวยงของ ลิเวอร์พูล หรือ แมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด ได้พูดคุยเรื่องฟุตบอลอังกฤษอยู่บ่อยๆ

จนกระทั่งคลาสหนึ่ง ผมคุยกับพวกเขาว่า "วันนี้เราจะมาคุยเรื่องฟุตบอลไทย" มีเด็กคนหนึ่งตอบสวนผมมาทันทีว่า "ไม่มีใครสนใจฟุตบอลไทยหรอก" หลังจากนั้นพวกเขาก็หัวเราะกัน ทั้งห้องเลย (หัวเราะ) กลุ่มนักเรียนถามผมว่า ทำไมต้องคุยเรื่องฟุตบอลไทย? ไม่มีใครใส่ใจหรอก คุยเรื่องฟุตบอลนอกดีกว่า

ผมรู้สึกสงสัย จึงกลับไปลองดูฟุตบอลไทยผ่านโทรทัศน์ ผมเห็นภาพเลย บอลไทยตอนนั้นดูแย่มาก สนามไม่ดี คุณภาพการเล่นไม่ดี ไม่มีคนดู ฟุตบอลไทยไม่น่าดู ไม่น่าสนใจจริงๆ ผมคิดว่าตอนนั้นไทยลีก ไม่ใช่ลีกอาชีพด้วยซ้ำ

ผมเปิดดูฟุตบอลไทยกี่ครั้งผ่านทางโทรทัศน์ ผมไม่เคยรู้สึกว่ามันน่าติดตามเลย ผมอาจจะเปิดดูผิดคู่ แต่ผมคิดแบบนั้นจริงๆ มันไม่มีบรรยากาศที่เชิญชวนให้ไปดูเกมที่สนามแข่ง ไม่สามารถสัมผัสถึงความน่าตื่นเต้นของเกมการแข่งขัน หรือแพสชั่นของแฟนบอลในสนาม

หลังจากนั้น ฟุตบอลไทยดูเหมือนมีความเป็นมืออาชีพมากขึ้น แต่ผมเปิดดูรายชื่อสโมสร เจอแต่ทีมองค์กรเต็มไปหมด ผมรู้สึกไม่อิน ไม่รู้ว่าจะกลายเป็นแฟนบอลของสโมสรเหล่านี้ได้อย่างไร? ไม่สามารถสัมผัสได้ถึงความผูกพันระหว่างตัวผม กับสโมสร

ผมยอบรับว่าตลอด 28 ปีที่ผ่านมา ก่อนจะเป็นแฟนบอลของ สมุทรปราการ ซิตี้ ผมไม่สนใจฟุตบอลไทยแม้แต่น้อย

หลังจากคุณหันมาสนใจฟุตบอลไทย กลายเป็นแฟน สมุทรปราการ ซิตี้ คุณรู้สึกอย่างไร?

ผมรักฟุตบอลไทยนะ เพราะมีวัฒนธรรมที่แตกต่างออกไปจากฟุตบอลอังกฤษ ข้อแรกคือการไปดูฟุตบอลไทยเป็นเรื่องที่ง่ายและเป็นมิตรกว่ามาก คุณสามารถแสดงออกถึงตัวตนของคุณได้อย่างเต็มที่

ผมใส่เสื้อสมุทรปราการไปที่ไหนก็ได้ แฟนบอลทีมเหย้า ทีมเยือน สามารถใช้เวลาร่วมกันก่อนเกมการแข่งขัน ทักทาย และถ่ายรูปร่วมกันได้ สำหรับผม นี่คือความสนุกของการไปดูฟุตบอลไทย ผมรักฟุตบอลที่นี่ เพราะไม่เหมือนกับที่ไหนบนโลก

ผมชอบการไปดูฟุตบอลไทย เพราะวันที่มีเกมการแข่งขันมอบความสุขให้กับผม ถึงคุณภาพเกมจะไม่ได้ดีมากเมื่อเทียบกับพรีเมียร์ลีก แต่ทุกครั้งที่ผมไปดูฟุตบอล คือการไปเจอครอบครัวหนึ่งสำหรับผม ฟุตบอลไทยให้ความรู้สึกของการเป็นครอบครัวเดียวกัน ไม่ว่าจะเป็น แฟนบอล, นักเตะ, โค้ช หรือ ทีมงาน ผมรู้สึกว่าผมเป็นส่วนหนึ่งของพวกเขา

มีหลายอย่างที่สามารถทำได้ในฟุตบอลไทย โดยที่คุณไม่สามารถทำได้ที่อังกฤษ ไม่ว่าจะเป็นการคุยกับนักเตะหรือทีมงานก่อนเกมการแข่งขัน แม้กระทั่งการพบปะระหว่างแฟนบอลสองทีม ผมชอบเรื่องแบบนี้มาก

ความสัมพันธ์ระหว่างแฟนฟุตบอลไทยเป็นสิ่งที่ผมชอบ ยกตัวอย่าง แฟนคลับสมุทรปราการ พวกเขามารวมตัวกันร้องเพลง สวัสดีครับ อะไรแบบนี้ หรือตอนที่เราไปเยือน การท่าเรือ พวกเขาก็ร้องเพลง สวัสดีครับ ท่าเรือ ซึ่งแตกต่างมากจากที่ประเทศอังกฤษ

ผมเริ่มเชียร์ฟุตบอลในยุคที่ฮูลิแกนเรืองอำนาจ มีความวุ่นวายตลอดเวลา ผมจำได้ว่า ตอนผมไปดูฟุตบอลที่โอลด์ แทรฟฟอร์ด ผมต้องคอยหลบซ่อน ไม่ให้คนรู้ว่าผมกำลังไปดูฟุตบอล เพราะไม่อย่างนั้น ผมอาจจะเจ็บตัวได้ มีการทะเลาะวิวาทเยอะมากหน้าสนามแข่งขันก่อนที่เกมจะเริ่มขึ้น ซึ่งผมไม่ชอบที่จะเห็นการต่อสู้ที่สนามฟุตบอล

สำหรับตัวผม ผมชอบความเป็นมิตรของฟุตบอลไทยมากกว่า ผมมีความสุขทุกครั้งที่ได้ไปสนามฟุตบอล เจอเพื่อนๆของผม แม้ว่าเราจะไม่ได้คุยอะไรกันมากนัก แต่ผมสัมผัสได้ว่า พวกเขาคือครอบครัวเดียวกันกับผม และแฟนบอลสมุทรปราการมองผมเป็นหนึ่งเดียวกับพวกเขา ไม่ได้เห็นผมเป็นฝรั่ง (พูดเป็นภาษาไทย) หรือชาวต่างชาติ

บรรยากาศในสนามฟุตบอลไทยก็ยอดเยี่ยม ถึงผมจะไม่ค่อยชินกับการตีกลองและโบกธงในสนามฟุตบอลเท่าไหร่ (หัวเราะ) แต่มันช่วยให้ผมรู้สึกถึงแพชชั่นที่น่าขนลุกของแฟนบอล ผมได้เห็นกองเชียร์ที่เข้าสนามมาเพื่อตีกลองและโบกธง โดยที่หันหลังไม่ดูเกมการแข่งขันตลอด 90 นาที ซึ่งทำให้ผมตกใจมาก เพราะผมคิดว่าคนที่เข้าสนามบอล ความสำคัญอันดับหนึ่งคือ เราต้องดูเกมการแข่งขัน (หัวเราะ)

เสน่ห์ของการไปดูฟุตบอลที่สนามจึงไม่ใช่การดูเกมการแข่งขัน แต่เป็นการไปเจอเพื่อนฝูง สัมผัสบรรยากาศการเชียร์ฟุตบอลที่ยอดเยี่ยมมากกว่า โดยเฉพาะที่สนามสมุทรปราการ สเตเดียม ของผม

แม้ว่าสนามแห่งนี้จะมีขนาดเล็ก ไม่ได้สวยงาม ไม่ได้ใหญ่ และค่อนข้างจะสะท้อนความเป็นชนชั้นแรงงาน ถ้าคุณเคยไปที่นั่น คุณคงเข้าใจสิ่งที่ผมพูด แต่ว่าสนามแห่งนี้ให้บรรยากาศที่สุดยอดสำหรับการดูฟุตบอล ต่อให้มีคนเข้าสนามแค่ 1,000 หรือ 2,000 ความรู้สึกของการได้เป็นส่วนหนึ่งในสนามยังคงยอดเยี่ยมอย่างมาก

ผมสัมผัสได้ถึงแพชชั่น ความเร้าใจของเกม เสียงเชียร์ที่ดังอย่างน่าอัศจรรย์ ผมพูดคุยกับเพื่อนแฟนบอลหลายคน พวกเขาคิดแบบเดียวกัน

คุณแปลกใจบ้างไหมกับการชมเกมฟุตบอลในสนามหลักพัน หรือคุณภาพเกมไม่ได้ดีเหมือนลีกระดับสูงของประเทศอังกฤษ?

ไม่ ไม่เลยสักนิด ตอนอยู่ที่อังกฤษ ผมไม่ได้ดูแค่ทีมระดับพรีเมียร์ลีก แต่ผมดูแม้กระทั่งทีมระดับกึ่งอาชีพ ผมมีทีมใกล้บ้านของผมชื่อ ซัตตอน โคลด์ฟิลด์ อยู่ประมาณลีกระดับ 8 ของอังกฤษ แต่ผมชอบไปดูเกมที่นั่น

แม้สนามจะมีคนดูแค่ไม่กี่ร้อยคน แต่บรรยากาศสุดยอดมาก ทุกคนไปเพื่อร้องเพลงเชียร์ ผมรักอะไรแบบนี้

คุณรู้สึกเสียใจบ้างไหมที่คุณไม่ได้ติดตามฟุตบอลไทยมาก่อนหน้านี้?

เป็นคำถามที่ดีมาก ใช่ ผมรู้สึกเสียใจ รู้สึกแบบนั้นจริงๆ เป็นเหตุผลสำคัญที่ทำให้ผมตามดู สมุทรปราการ ซิตี้ ทุกเกม เท่าที่ผมจะทำได้

มีคำในภาษาอังกฤษที่ว่า Make up for lost time คือการทำให้ดีที่สุดในตอนนี้ เพราะผมเสียโอกาสที่จะทำมันมาก่อน และตอนนี้ผมทำอย่างเต็มที่ในการเชียร์ทีมรักของผม

แต่ถ้าผมไม่ได้มาตามฟุตบอลไทยตอนนี้ ผมคงไม่ได้เชียร์สมุทรปราการ (หัวเราะ)

คุณตามเชียร์สมุทรปราการมากขนาดไหน?

ผมดูทุกเกม ผมคงไม่สามารถใช้คำว่าทุกนัดในสนาม เพราะบางเกมผมไม่สามารถไปได้ แต่ผมจะติดตามผ่านหน้าจอเสมอ

เกมเยือนคุณก็ไปตลอด?

ใช่ ผมชอบไปดูเกมเยือน มากกว่าเกมเหย้าด้วยซ้ำ

อย่างแรกคือ ฟุตบอลไทยทำให้ผมได้เดินทางไปยังจังหวัดที่ผมไม่เคยไป ผมอยู่เมืองไทยมา 30 ปี แต่ผมไม่เคยไปจังหวัด อย่าง ตราด หรือ บุรีรัมย์ การเป็นแฟนบอลไทยเปิดโอกาสให้ผมได้ทำตรงนี้ ผมสนุกมาก กับการได้ไปเจอผู้คนใหม่ๆ สัมผัสบรรยากาศที่แตกต่างออกไป ได้ใช้เวลาท่องเที่ยวพร้อมกับการดูฟุตบอล

ผมไปเยือนมาหลายทีม เช่น ตราด, บุรีรัมย์, ราชบุรี, ชลบุรี, สุพรรณบุรี, นครราชสีมา ถ้าเป็นทีมแถวกรุงเทพฯ ผมไปมาหมดแล้ว แต่ก็มีบางจังหวัดที่ผมยังไม่ได้ไปเยือน เช่น สุโขทัย

อีกเหตุผลหนึ่งคือ ผมเป็นคนชอบสนามฟุตบอลมาก เหมือนกับเป็นทัชมาฮาลของผม (หัวเราะ) ไม่รู้นะ แต่ผมรักมันมาก โดยเฉพาะสนามเล็กๆ สำหรับผมมันสวยงามมาก

ไม่กี่เดือนก่อน ผมได้โอกาสไปพิษณุโลก ผมเดินทางไปดูสนามประจำเมืองทั้งที่ไม่มีบอลเตะ สนามที่นั่นไม่ได้ดูดี แต่ผมชอบมาก สำหรับผม สนามฟุตบอลระดับลีกภูมิภาคในไทย สวยงามกว่า ซานดิเอโก เบอร์นาเบว หรือ คัมป์ นู ด้วยซ้ำไป ซึ่งผมเคยไปทั้งสองสนามมาแล้วนะ

ทุกวันนี้ เวลาสมุทรปราการจับฉลากฟุตบอลถ้วย ผมภาวนาอย่างมาก ให้เราได้เจอกับทีมระดับไทยลีก 3 เพราะผมอยากไปเยือนสนามของพวกเขา ทีมอย่าง เมืองเลย, กาญจนบุรี หรือ สงขลา

มีเหตุการณ์อะไรที่น่าจดจำบ้างสำหรับการเป็นแฟนบอลทีมเยือน?

ผมจำเกมแรกที่ผมเป็นแฟนบอลในฐานะทีมเยือนได้ คือการเจอกับ ชลบุรี ผมค่อนข้างตกใจที่วันนั้นเรามีแฟนบอลไปแค่ 50 หรือ 60 คน ตอนแรกผมคิดว่าจะประมาณ 200 หรือ 300 (หัวเราะ) แต่ผมมาเข้าใจภายหลังว่า จำนวนแฟนบอลขึ้นอยู่กับทีมที่เราไปเยือน เช่น ถ้าไปเยือนบุรีรัมย์ แฟนบอลที่ไปต้องมี 250 หรือ 300 คน เพราะใครก็อยากไปดูเกมที่นั่น สนามของพวกเขาเหมือนอยู่ในพรีเมียร์ลีก

ผมชอบเวลาได้ไปเจอสนามฟุตบอลใหม่ๆ สนามของ บีจี ปทุม ยูไนเต็ด เป็นสนามที่ดี รวมถึงสนามของทีม ราชบุรี เป็นสนามที่ผมชอบที่สุด ถ้าไม่นับ สมุทรปราการ สเตเดียม

อันที่จริง ผมชอบการได้เดินทางไปชมฟุตบอลเกมเยือน หลายครั้งผมเดินทางคนเดียว ถ้าไม่เดินทางด้วยเครื่องบิน ผมก็เดินทางด้วยรถบัสธรรมดาทั่วไป ขึ้นรถที่หมอชิตหรือเอกมัย

มีเรื่องหนึ่งที่ผมเสียดายและโมโหกับตัวเอง คือผมพลาดโอกาสที่จะไปเยือนจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เพราะตอนนั้น ภรรยาของผมไม่ว่าง เธอไม่สามารถขับรถพาผมไปได้ และคุณคงรู้ว่าประจวบฯ เป็นจังหวัดที่ไกลมาก ต้องนั่งรถอย่างน้อย 4-5 ชั่วโมง ผมจึงไม่ได้ไปดูเกมนั้น

แต่หลังจากนั้นไม่นาน ผมตัดสินใจไปดูฟุตบอลที่ตราด ผมนั่งรถจากท่าตรงเอกมัย ประมาณ 5 ชั่วโมง ผมไม่รู้สึกว่ามันเป็นปัญหา และการไปเยือนตราดได้ให้ประสบการณ์ที่ยอดเยี่ยมมาก ผมจึงโกรธตัวเองที่ไม่ได้ไปเยือนประจวบฯ ผมหวังว่าในอนาคต ผมจะได้ไปเยือนประจวบฯ

บางครั้งเวลาไปดูเกมเยือน มันทำผมได้ใกล้ชิดกับนักฟุตบอลหรือโค้ช ผมมีโอกาสได้พักโรงแรมเดียวกับพวกเขา พูดคุยกันก่อนเกม นั่นคือสิ่งที่ผมชอบเกี่ยวกับฟุตบอลไทย

นักเตะเหล่านี้ไม่มีอีโก้ หรือคิดว่าตัวเองเป็นซูเปอร์สตาร์ พวกเขาพูดคุยกับผมเป็นอย่างดี ซึ่งคุณทำแบบนี้ไม่ได้กับนักฟุตบอลที่อังกฤษ ผมชอบความใกล้ชิด เป็นกันเองระหว่างแฟนบอลกับทีม เป็นเหมือนครอบครัวเดียวกัน โดยเฉพาะกับทีมสมุทรปราการ ผมรู้สึกว่า เราเป็นครอบครัวเดียวกันจริงๆ

ผมชอบเขียนเรื่องราวของเกมการแข่งขัน ที่ผมได้ดูลงในบล็อกของตัวเอง (https://www.ajarn.com/blogs/samut-prakarn-city-fc) ผมชอบเล่าเรื่องการเดินทาง บรรยากาศของเกม เพราะเวลาผมไปดูเกมเยือน ผมจะใช้เวลากับเมืองนั้น พักอยู่ที่นั่น 2 คืน เพราะผมไม่ค่อยอยากเขียนถึงเกมการแข่งขัน มันออกจะน่าเบื่อไปสักหน่อย

คุณอยู่ประเทศไทยมา 30 ปี คุณรู้จักกับวัฒนธรรมไทยพอสมควร คุณคิดว่ามีสิ่งใดบ้างที่สะท้อนความเป็นสังคมไทยในกีฬาฟุตบอล?

เป็นคำถามที่ยากเหมือนกัน ผมขอเวลาคิดสักหน่อย (นิ่งไปสักพัก)

ผมคิดว่าคงเป็นเรื่องของความเป็นมิตร ผมหมายถึงคนไทยไม่ชอบการแข่งขัน การเกลียดชังกันเท่าไหร่

ที่อังกฤษ หรือที่อื่นในยุโรป ถ้าคุณเป็นนักฟุตบอล คุณอยากชนะ คุณต้องเกลียดคู่ต่อสู้ เพื่อสร้างแรงผลักดันที่จะเอาชนะ

นักฟุตบอลในดวงใจของผมคือ รอย คีน เขาเกลียดคู่แข่งทุกคน ซึ่งสร้างความกระหายที่จะคว้าชัยชนะให้กับตัวเองอย่างมาก เขาไม่เคยปราณีคู่ต่อสู้

ผมไม่คิดว่าจะได้เห็นภาพแบบนี้ในฟุตบอลไทย ผมเห็นผู้เล่นยืนทักทาย กอดคอ ถ่ายรูปก่อนเกมการแข่งขันจะเริ่ม มันแปลกนิดหน่อยกับภาพที่เห็น แต่ว่าไม่ใช่เรื่องที่แย่

ผมคิดว่านี่คือสิ่งที่สะท้อนความเป็นคนไทยออกมาอย่างมาก ไม่รู้คนอื่นจะคิดแบบผมไหม แต่สำหรับผมเรื่องนี้มันชัดเจนที่สุด ผมหวังว่าสักวัน ผมจะได้เห็นนักฟุตบอลแบบ รอย คีน ในทีมของผม แต่คิดว่าคงไม่มีวันนั้น (หัวเราะ)

ตั้งแต่มีการระบาดของ COVID-19 แฟนบอลเข้าสนามได้น้อยลง บรรยากาศการแข่งขันไม่เหมือนเดิม คุณรู้สึกอย่างไร?

ผมยอมรับว่ามีความกังวลใจนิดหน่อยสำหรับผมที่กลัวว่าแฟนบอลจะไม่เข้าสนาม เพราะบรรยากาศไม่เหมือนเดิม ไม่มีกลอง หรือธงเหมือนในอดีต ทำให้บางคนมองว่า พวกเขาชมเกมผ่านโทรทัศน์ก็ได้ เพราะมันไม่ได้ต่างกันเท่าใดนัก

อีกเรื่องคงเป็นปัญหาด้านเศรษฐกิจ ผมไม่เห็นแฟนบอลหลายคนที่คุ้นหน้าในฤดูกาลนี้ โดยเฉพาะกับเกมเยือน ซึ่งผมเข้าใจ ด้วยสภาวะประเทศในตอนนี้ การประหยัดเงินดูเป็นทางเลือกที่หลายคนให้ความสำคัญมากกว่าการดูฟุตบอล

แต่ว่าผมมีความเป็นกังวลกับเรื่องบรรยากาศในสนาม ผมหวังว่าฟุตบอลไทยจะกลับไปเป็นเหมือนเดิมให้เร็วที่สุด แฟนบอลสามารถเข้าสนามได้เยอะ มีการตีกลอง ร้องเพลงเชียร์ เพราะยิ่งเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ แฟนอาจจะลืมความรู้สึกนั้น และไม่เข้าสนามบอลอีกเลย

ดูเหมือนคุณมีความกังวลอยู่เล็กน้อยเกี่ยวกับฟุตบอลไทย?

ทุกอย่างเกิดขึ้นได้ในฟุตบอลไทย ไม่มีอะไรแน่นอน สิ่งที่ผมกลัวมากที่สุด คือการย้ายหรือยุบสโมสร แบบที่เกิดขึ้นกับ พีทีที ระยอง หรือ พัทยา ยูไนเต็ด

ผมพูดตามตรงว่า ผมหวังจะเชียร์ สมุทรปราการ ซิตี้ ให้มากที่สุด นานที่สุดเท่าที่ผมจะทำได้ ซึ่งผมได้แต่หวังว่าจะไม่เกิดการย้ายทีมขึ้น เช่น ย้ายจาก สมุทรปราการ ไป มหาสารคาม (หัวเราะ) เพราะผมคงตามไปเชียร์ไม่ได้

ถ้ามันเกิดขึ้นจริง หัวใจคงแตกสลาย เพราะผมย้ายไปเชียร์ทีมอื่นไม่ได้แล้ว

ปัจจุบันคุณคือแฟนตัวยงของ สมุทรปราการ ซิตี้ ตอนนี้คุณยังติดตามฟุตบอลอังกฤษอยู่ไหม?

ก่อนหน้านี้ผมยังดูตลอดนะ แต่หลังจากผมเป็นแฟนของสมุทรปราการ ผมไม่ค่อยได้ติดตามเท่าไหร่

เพราะสโมสรแห่งนี้ คือทีมฟุตบอลที่ผมสัมผัสได้จริง สมุทรปราการ ซิตี้ คือความรักของผม ผมรักทีมนี้ (ตบหน้าอกไปที่โลโก้สโมสร) และมันดีกว่าดูฟุตบอลอังกฤษผ่านจอโทรทัศน์เยอะมาก

"ฟิล วิลเลียมส์" : ชายอังกฤษที่มองข้ามบอลไทยนาน 28 ปี สู่แฟนเดนตายของสมุทรปราการ ซิตี้

"ฟิล วิลเลียมส์" : ชายอังกฤษที่มองข้ามบอลไทยนาน 28 ปี สู่แฟนเดนตายของสมุทรปราการ ซิตี้1 / 11