คุณจะยอมเสี่ยงกับแก๊งค้ายา เพื่อเดินทางตามความฝันหรือไม่?

สำหรับนักเบสบอลชาวคิวบา การได้ลงเล่นในลีกที่ดีที่สุดอย่าง MLB ไม่ใช่เรื่องง่าย เมื่อแนวคิดทางการเมืองของสหรัฐอเมริกา และคิวบา ยืนอยู่ขั้วตรงข้าม ฝ่ายหนึ่งเป็นประชาธิปไตย อีกฝ่ายคือคอมมิวนิสต์ ความซวยจึงตกอยู่กับนักกีฬา เมื่อคนแก้ปัญหาเรื่องนี้ มีเพียงแก๊งค้ายาจากเม็กซิโก

Main Stand นำเสนอเรื่องราวของ ยาซีล ปูอิก นักเบสบอลที่ลักลอบเดินทางสู่สหรัฐอเมริกาแบบผิดกฎหมาย แต่กลับเกิดปัญหาจนเกือบเสียแขนหนึ่งข้าง แถมมีคนถูกสังหารจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น นำไปสู่ความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ต่อวงการเบสบอลสหรัฐฯ และคิวบา ในปัจจุบัน

เบสบอลในคิวบา

ประเทศคิวบา คือ จุดหมายปลายทางของนักท่องเที่ยว ทั้ง หาดทรายสีขาวแห่งทะเลแคริบเบียน, การท่องเที่ยวสุขภาพ, กิจกรรมปีนเขา หรือ เซ็กซ์ทัวร์ ดินแดนแห่งนี้มีให้ทุกอย่างที่คนร่ำรวยจากทั่วโลกต้องการ

อย่างไรก็ตาม สำหรับคนท้องถิ่น ชีวิตของพวกเขากลับไม่มีความสุขนัก หนึ่งในนั้นคือ ยาซีล ปูอิก ผู้เกิดและเติบโตที่ เซียนฟวยโกส เมืองทางชายฝั่งตอนใต้ของประเทศคิวบา ห่างออกไปจากเมืองหลวงของประเทศ กรุงฮาวานา เป็นระยะทางราว 240 กิโลเมตร โดยมีคุณพ่อทำงานเป็นวิศวกรในโรงงานแปรรูปอ้อย

ความทุกข์ของปูอิก เริ่มต้นเมื่อเขาหลงรักกีฬาเบสบอลตั้งแต่อายุ 9 ขวบ แต่ครอบครัวไม่มีแรงสนับสนุนซื้ออุปกรณ์ให้ ไม้เบสบอลแรกของปูอิก จึงมาจากเศษไม้ที่พ่อของเขารวบรวม และนำไปให้เพื่อนในโรงงานนำมาประกอบจนเป็นรูปร่าง

ปูอิกไม่ใช่เด็กไร้การศึกษา แต่กีฬาเบสบอลจะพาเขาก้าวออกไปไกลกว่าโลกที่เคยอยู่ ปูอิกเริ่มเล่นเบสบอลระดับอาชีพกับทีมท้องถิ่น ตั้งแต่อายุ 15 ปี ก่อนติดทัพเบสบอลทีมชาติคิวบา ลุยศึก World Junior Baseball Championship 2008 เมื่ออายุ 18 ปี ความสำเร็จคว้าเหรียญทองแดงจากรายการนี้ ส่งผลให้เขาได้เซ็นสัญญากับ Cienfuegos Camaroneros ทีมเบสบอลในลีกระดับประเทศ Cuban National Series

ปูอิกก้าวไปอยู่ในจุดสูงสุดที่นักเบสบอลในคิวบาคนหนึ่งจะทำได้ แต่เขากลับพบว่าชีวิตไม่เป็นดั่งที่หวัง สนามเบสบอลในคิวบา ส่วนใหญ่ไม่ได้มาตรฐาน การแข่งขันแต่ละนัดเต็มไปด้วยความวุ่นวาย ทั้ง แฟนตีกลอง, ส่งเสียงร้อง, นักข่าวไม่คุยกับผู้เล่น และเพื่อนร่วมทีมเอาแต่ใจ แย่ที่สุดคือการที่ทีมเบสบอลในคิวบา ล้วนไม่มีคลับเฮาส์ ผู้เล่นต้องเปลี่ยนเสื้อผ้าบนรถบัส หรือทางเดินในสนาม นี่ไม่ใช่สิ่งที่ปูอิกฝันไว้ในอาชีพนักเบสบอลของเขา

ทางออกเดียวเพื่อหลุดพ้นจากวังวนที่เป็นอยู่ คือการย้ายไปเล่นใน Major League Baseball หรือ MLB ลีกเบสบอลอันดับหนึ่งของโลก ในประเทศสหรัฐอเมริกา โชคร้ายสำหรับชาวคิวบา ความขัดแย้งระหว่างสองประเทศที่อยู่ขั้วตรงข้ามในสงครามเย็น ส่งผลให้ MLB ไม่รับรองการเซ็นสัญญาผู้เล่นชาวคิวบา เว้นแต่ว่า ผู้เล่นรายนั้นจะอพยพจากบ้านเกิด

ปฏิบัติการ "หนี" ของปูอิกจึงเริ่มขึ้น ในการแข่งขัน World Port Tournament 2011 ที่เมืองร็อตเตอร์ดัม ประเทศเนเธอร์แลนด์ เขาและเพื่อนร่วมทีมอีกคน เจอราร์โด กอนเซปซีออน ตัดสินใจหลบหนีออกจากแคมป์ ทีมชาติคิวบา ราวกับเหตุการณ์ในภาพยนตร์ ที่ต้องมีหนึ่งคนรอด อีกคนไม่รอด และผู้โชคร้ายในเหตุการณ์นี้ คือ ปูอิก

เขาถูกลงโทษด้วยการตัดออกจากทีมชาติ และแบนไม่ให้ลงแข่งขันใน Cuban National Series ปูอิกตกงานนานกว่าหนึ่งปี จนตระหนักได้ว่า ทางเดียวที่จะรักษาความฝันการเป็นนักเบสบอลต่อไป คือต้องหลบหนีจากประเทศแห่งนี้ ไม่ว่าด้วยวิธีที่อันตรายแค่ไหนก็ตาม

เกือบเสียแขนให้แก๊งค้ายา

วิธีที่ง่ายที่สุดในการออกจากคิวบา คือว่าจ้างกลุ่มลักลอบขนคนเข้าเมืองในเมืองไมอามี รัฐฟลอริดา ที่ถูกบงการโดยกลุ่ม Los Zetas เครือข่ายอาชญากรรมในเม็กซิโก ซึ่งประกอบธุรกิจผิดกฎหมายหลายอย่าง ตั้งแต่ ค้ามนุษย์ จนถึง ลักลอบขนโคเคนเข้าสหรัฐฯ

Los Zetas มีวิธีการแสนง่าย คือ เงินมา งานเดิน ไม่ว่าลูกค้าต้องการอะไร พวกเขาพร้อมจัดให้ หากคุณรับได้กับราคาสูงลิ่ว ค่าจ้างเริ่มต้นในการพาเข้าเมืองแต่ละครั้งของอยู่ที่ 1 หมื่นดอลลาร์สหรัฐฯ แต่สำหรับคนดังอย่าง ยาซีล ปูอิก พวกเขาอัพราคาเป็น 3 หมื่นดอลลาร์สหรัฐฯ

หากการเดินทางครั้งนั้นล้มเหลว หรือ ฟรีทริป ลูกค้าจ่ายแค่นั้น แต่หากการลักลอบเข้าเมืองสำเร็จ ลูกค้าต้องจ่ายเงินรวม 250,000 ดอลลาร์สหรัฐฯ หรือเกือบ 8 ล้านบาท และสำหรับนักเบสบอลอย่าง ปูอิก ที่มีโอกาสเฉิดฉายใน MLB แก๊ง Los Zetas เรียกร้องส่วนแบ่งเพิ่มอีก 20 เปอร์เซ็นต์ จากรายได้ทั้งหมดในอนาคต

ถามว่า ปูอิก รู้จักคนเหล่าเหล่านี้ไหม ? คำตอบคือ ไม่เลย แต่แก๊งค้ายาฉลาดกว่าเขา ชายชื่อ ราอูล ปาเชโก คืออดีตผู้อพยพข้ามแดนผิดกฎหมายชาวคิวบา แต่ภายหลังกลายเป็นเอเยนต์พาเพื่อนร่วมชาติ ลักลอบเข้าสหรัฐอเมริกา ผู้ชายคนนี้รับรู้ความต้องการของปูอิก จึงติดต่อผ่านนักมวยชาวคิวบา ยูเนียร์ เดสเปจน์ เพื่อบอกว่า พวกเขายินดีให้ความช่วยเหลือ

ปูอิก ใช้บริการลักลอบเข้าเมืองของปาเชโก 4 ครั้ง ทุกครั้งไม่ประสบความสำเร็จ กระทั่งหนที่ 5 ในเดือนมิถุนายน ปี 2012 ปูอิก และเพื่อนร่วมเดินทางอีก 3 คน คือ เดสเปจน์, นางแบบ ชื่อ เลนี และเลสเตอร์ นักบวชเซนเตเรีย ที่บูชายัญไก่ก่อนออกเดินทาง เพื่อให้ภารกิจของพวกเขาประสบความสำเร็จ

ทั้ง 4 คน เดินทางด้วยรถเป็นเวลา 3 ชั่วโมง เพื่อออกจากเซียนฟวยโกส ไปรอขึ้นเรือที่เมืองมาตันซัส ทางตอนเหนือของคิวบา หลังเดินเท้ายามค่ำคืนหลายวันจนถึงจุดนัดพบ ปูอิกพบแก๊งลักลอบ นำโดย เลออน พลาเซีย กัปตันเรือ เขาออกเดินทางที่นั่น ด้วยใจหวังเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่รัฐฟลอริดา ซึ่งอยู่ห่างออกไปจากจุดที่ยืนอยู่ เพียง 90 ไมล์

การเดินทางยาวนานกว่าที่คาด เพราะปูอิกไม่ได้ตรงดิ่งสู่ไมอามี เรือเร็วที่บรรทุกผู้โดยสารทั้ง 4 แล่นไปทางทิศตะวันตกแล้วเลี้ยวลงใต้ สู่ Isla Mujeres เกาะบริเวณคาบสมุทรยูกังตัน ประเทศเม็กซิโก ทันทีที่เท้าของปูอิกเหยียบพื้นทราย เขาได้รับคำถามจากกัปตันเรือว่า "เงินของพวกเขาอยู่ที่ไหน"

"ปัญหาที่เกิดขึ้นมาจากพวกเขาไม่ได้เงินตามต้องการ ผมไม่รู้ว่านี่คือการลักพาตัวไหม เพราะเราเดินทางไปที่นั่นโดยสมัครใจ แต่พวกเราก็ไม่ได้รับอนุญาตให้ไปไหนโดยอิสระ" เดสเปจน์ เปิดเผยเรื่องราวที่เกิดขึ้นในภายหลังกับ Los Angeles Magazine

"พวกเขาบอกว่า ถ้าไม่ได้เงิน พวกเขาจะเอามีดมาเชเต้ตัดแขน นิ้ว อะไรก็แล้วแต่ของปูอิก เพื่อไม่ให้เขาเล่นเบสบอลได้อีกต่อไป"

ปูอิกพยายามต่อรองว่า เขามีเงินตามที่กัปตันเรือเรียกร้อง เพียงแต่ลืมนำติดตัวมา จึงไม่สามารถจ่ายเงินได้ตามสัญญา แต่อย่างที่รู้กันดีว่า สำหรับแก๊งค้ายา "เงินมา งานเดิน" ในกรณีนี้ เงินไม่มา งานไม่เดิน คำสัญญาปากเปล่าของปูอิก จึงไม่ช่วยอะไร ตราบใดที่เงิน 250,000 ดอลลาร์สหรัฐฯ ไม่วางกองตรงหน้าพวกเขา

มีการต่อรองมากมายเกิดขึ้น ในช่วงเวลา 3 สัปดาห์ที่ปูอิกถูกควบคุมตัวไว้บนเกาะ ไม่ว่าจะเป็นขู่เพิ่มราคาเป็น 5 แสนดอลลาร์สหรัฐฯ, ขู่ตัดแขนปูอิก หรือแม้กระทั่ง วางแผนประมูลปูอิกให้กับเอเยนต์นักเบสบอล แล้วหักเปอร์เซ็นต์เป็นค่าตอบแทน

ท้ายที่สุด ราอูล ปาเชโก เอเยนต์ที่ดูแลการลักลอบเข้าเมืองของปูอิก จำต้องว่าจ้างทีมพิเศษอีกชุด เพื่อกระทำการ "ลักพาตัว" ปูอิก และนักเดินทางอีก 3 คน ออกจาก Isla Mujeres ... หนึ่งวันถัดมา อดีตนักเบสบอลที่หายตัวไปหลายสัปดาห์ ปรากฎตัวอย่างเป็นอิสระที่กรุงเม็กซิโก ซิตี้ เมืองหลวงของประเทศเม็กซิโก

อนาคตที่เปลี่ยนไป

หลังผ่านเหตุการณ์อันเลวร้าย ชีวิตของ ยาซีล ปูอิก เริ่มไปได้สวยดังหวัง เขามีที่พักเป็นหลักแหล่งในประเทศเม็กซิโก จึงสามารถเซ็นสัญญากับทีมใน MLB อย่างถูกต้องตามกฎ ปูอิกเซ็นสัญญากับ Los Angeles Dodgers เป็นระยะเวลา 7 ปี มีมูลค่า 42 ล้านดอลลาร์สหรัฐฯ แต่ผลพวงจากการเดินทางข้ามแดนผิดกฎหมายของเขายังไม่จบ

ปูอิกจ่ายเงินมหาศาลเพื่อเดินทางเป็นนักเบสบอลในสหรัฐอเมริกา มีการเปิดเผยภายหลังว่า เขาจ่ายเงินให้แก่ ราอูล ปาเชโก เป็นจำนวนเงิน 1.3 ล้านดอลลาร์สหรัฐฯ หรือ 40 ล้านบาท ยังไม่รวมเงินอีกราว 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐฯ ที่ปูอิกจ่ายให้แก่ผู้เกี่ยวข้องรายอื่น แต่ไม่มีเงินแม้แต่ดอลลาร์เดียว ที่ตกถึงมือแก๊ง Los Zetas

ตลอดหน้าร้อนปี 2012 มีคำขู่มากมายมาจากแก๊ง Los Zetas ส่งถึงปูอิกเพื่อทวงถามส่วนแบ่งที่หายไป เดือนตุลาคม ปีเดียวกัน มีข่าวรายงานว่า กัปตันเรือที่ดูแลงานนี้ เลออน พลาเซีย ถูกสังหารที่เมืองแคนคูน สภาพศพถูกยิง 13 นัด และทิ้งศพไว้กลางถนน

สื่อท้องถิ่นสันนิษฐานว่า เหตุฆาตกรรมครั้งนี้ คือการลงโทษฐานทำงานผิดพลาด เห็นได้ชัดจากรอยกระสุน 5 นัดบริเวณแผ่นหลังของพลาเซีย มาจากการที่แก๊งค้ายาเล่นสนุก ด้วยการปล่อยให้เหยื่อวิ่งหนี ก่อนออกไล่ล่า ราวกับมนุษย์เล่นสนุกกับสัตว์ในป่า สื่อท้องถิ่นยังกล่าวอีกว่า นี่คือคำสั่งตรงลงมาจาก "คนที่คุณไม่ควรเอ่ยชื่อ"

ทันทีที่เหตุการณ์ทั้งหมดที่เล่ามา ถูกตีพิมพ์ใน Los Angeles Magazine เกิดการตื่นตัวในวงการเบสบอลสหรัฐอเมริกา เมื่อกฎที่ MLB ตั้งขึ้น กลับเป็นมูลเหตุที่นำมาซึ่งธุรกิจค้ามนุษย์ของแก๊งค้ายาเม็กซิกัน ทางลีกจึงเปิดฉากพูดคุยกับสมาพันธ์เบสบอลคิวบา กระทั่งได้ข้อสรุปในปี 2018

MLB ปรับเปลี่ยนกฎใหม่ อนุญาติให้ผู้เล่นชาวคิวบาอายุเกิน 25 ปี และลงเล่นใน Cuban National Series อย่างน้อย 6 ปี มีสิทธิ์เซ็นสัญญากับทีมจาก MLB ในฐานะฟรีเอเยนต์ โดย MLB ตกลงจ่ายส่วนแบ่งจากผู้เล่นชาวคิวบาทุกคนที่เซ็นสัญญากับลีก ให้แก่สมาพันธ์เบสบอลคิวบา

เหตุการณ์เฉียดตายของ ยาซีล ปูอิก คงไม่เกิดขึ้น หากผู้มีอำนาจในวงการเบสบอลใส่ใจนักกีฬามากกว่านี้ โชคดีที่เหตุการณ์นี้กลายเป็นกรณีตัวอย่าง..

นักเบสบอลชาวคิวบารุ่นหลัง จึงไม่ต้องฝากความฝันการเล่นในสหรัฐอเมริกา ไว้กับแก๊งค้ายาเม็กซิกัน ที่พร้อมฟันแขน หรือรัวกระสุนจากด้านหลัง เหมือนในอดีตอีกต่อไป

การเดินทางสู่อเมริกาของ "ยาซีล ปูอิก" นักเบสบอลที่เกือบเสียแขนให้แก๊งค้ายา

การเดินทางสู่อเมริกาของ "ยาซีล ปูอิก" นักเบสบอลที่เกือบเสียแขนให้แก๊งค้ายา1 / 8