เกาหลีเหนือถูกจัดว่าเป็นหนึ่งในประเทศที่มีระบอบเผด็จการโหดร้ายที่สุดในโลก โดยหนึ่งในเรื่องที่สร้างความสะพรึงกลัวให้กับประชาคมนานาชาติ คือการมีอยู่ของ “คุกลับ” หรือค่ายกักกันทางการเมือง ซึ่งรัฐบาลเปียงยางยืนกรานปฏิเสธมาโดยตลอด แม้ภาพถ่ายดาวเทียมจากกูเกิลเอิร์ธจะบ่งชี้ว่าค่ายเหล่านี้มีอยู่จริงก็ตาม
ในปี พ.ศ. 2548 โลกได้รับรู้เรื่องราวของ ชิน ดอง-ฮยอค ชายชาวเกาหลีเหนือผู้สามารถหลบหนีออกจากค่ายกักกันหมายเลข 14 ได้สำเร็จเป็นคนแรก เรื่องราวชีวิตของเขาถูกถ่ายทอดผ่านหนังสือ Escape from Camp 14: One Man's Remarkable Odyssey From North Korea to Freedom in the West ซึ่งเปิดโปงความโหดร้ายที่แทบไม่มีใครคาดถึง
ต่อมาเมื่อวันที่ 30 กันยายน 2558 เว็บไซต์ dailysignal.com ได้เผยแพร่บทสัมภาษณ์พิเศษของชิน หลังเขากลายมาเป็นนักเคลื่อนไหวด้านสิทธิมนุษยชน โดยเขาได้แสดงร่องรอยบาดแผลจากการทรมานที่ยังคงติดตัวมาจนถึงปัจจุบัน
ชินเปิดเผยว่า เขาเกิดและเติบโตอยู่ภายในค่ายกักกันแห่งนี้ตั้งแต่ลืมตาดูโลก ใช้ชีวิตท่ามกลางความมืดมิดและความหวาดกลัว จนกระทั่งอายุ 24 ปีจึงสามารถหลบหนีออกมาได้ ภายในค่ายถูกแบ่งเป็นห้องเล็ก ๆ จำนวนมาก ซึ่งถูกใช้เป็นสถานที่ทรมานนักโทษ และเต็มไปด้วยบรรยากาศอันน่าสะพรึงกลัว
หนึ่งในร่องรอยที่สะเทือนใจที่สุด คือแผลไฟไหม้บริเวณบั้นเอวด้านหลัง ชินเล่าว่า เมื่อถูกจับตัว เขายังไม่ทันได้เอ่ยปากพูดอะไร ก็ถูกผู้คุมมัดมือมัดเท้า แขวนห้อยจากด้านบน ก่อนจะนำถ่านที่ติดไฟมาวางไว้ใกล้แผ่นหลัง และเป่าลมให้เปลวไฟลุกโชน
เขาถูกเผาทั้งเป็น ท่ามกลางความเจ็บปวดแสนสาหัส ได้กลิ่นผิวหนังของตัวเองไหม้สด ๆ ชินกรีดร้องด้วยความทรมาน พร้อมร้องขอให้ผู้คุมยกโทษและไว้ชีวิต แต่สิ่งที่ได้รับกลับมีเพียงความโหดเหี้ยมไร้มนุษยธรรม
ชินระบุว่า เขาต้องการให้องค์การสหประชาชาติ ซึ่งกำลังจัดการประชุมสมัชชาใหญ่ที่นครนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา รับรู้ถึงความโหดร้ายที่ประชาชนเกาหลีเหนือต้องเผชิญ และการละเมิดสิทธิมนุษยชนที่เกิดขึ้นอย่างเป็นระบบ พร้อมเรียกร้องให้ประชาคมโลกช่วยกันยุติการกระทำอันป่าเถื่อนเหล่านี้
ค่ายกักกันหมายเลข 14 หรือ Camp 14 ตั้งอยู่ในเขตแคชอน มณฑลพยองอัน จึงถูกเรียกว่า ค่ายแคชอน (Kaechon internment camp) โดยมีชื่อทางการว่า Kwan-li-so No.14 ซึ่งหมายถึงดินแดนแรงงานอาญาหมายเลข 14 และถูกขนานนามว่าเป็นหนึ่งใน “นรกบนดิน” ที่โหดร้ายที่สุดในเกาหลีเหนือ
