พุทธศักราช 2530 อัลบั้ม กุมภาพันธ์ 2528 แทนความห่วงใย ได้ฤกษ์เผยแพร่สู่สาธารณชน และได้เปลี่ยนแปลงวิถีแห่งวงการเพลงเมืองไทยไปตลอดกาล...

ในตอนนั้นตัวผู้เขียนเองอายุเพียง 1 ขวบ...

แน่นอนว่าอัลบั้มในตำนานของวงดนตรี ดิ โอฬาร โปรเจ็คต์ (The Olarn Project) ที่มาพร้อมซาวด์เฮฟวีเมทัลปนกลิ่นอายโปรเกรสซีฟร็อคชุดดังกล่าวได้เปิดประสบการณ์นักฟังเพลงชาวไทยจากทั่วทุกสารทิศในขณะที่ข้าพเจ้ายังคงเตาะแตะอยู่บนพื้นบ้าน

มาได้รู้จักเพลงขึ้นหิ้งอย่าง “อย่าหยุดยั้ง” หรือ “แทนความห่วงใย” อีกทีก็จากนักร้องรุ่นใหม่ที่นำมาเรียบเรียงในโอกาสพิเศษต่างๆ

โอ้-โอฬาร พรหมใจ โอ้-โอฬาร พรหมใจ

หลังจากนั้นสมาชิกยุคก่อตั้งวงของ ดิ โอฬาร โปรเจ็คต์ ก็ค่อยๆ แยกย้ายไปตามเส้นทางของตนเองทีละคน ทีละคน ที่เห็นได้ชัดเจนที่สุดคงหนีไม่พ้น โป่ง-ปฐมพงศ์ สมบัติพิบูลย์ ที่มีวง หิน เหล็ก ไฟ และ The Sun ซึ่งใครๆ ก็รู้จัก ในขณะที่ โอ้-โอฬาร พรหมใจ หัวหน้าวงก็ยังคงสรรค์สร้างผลงานในนาม ดิ โอฬาร โปรเจ็คต์ เช่นเดิม จนกระทั่ง...

พุทธศักราช 2562 ดิ โอฬาร โปรเจ็คต์ ประกาศจัดคอนเสิร์ตใหญ่เต็มรูปแบบครั้งแรกในรอบ 32 ปีในชื่อ The Olarn Project : X-Fire จากฝีมือของผู้จัด HEAVY Organizer แต่ที่ฮือฮาไปมากกว่านั้น นั่นคือการรวบรวมสมาชิกวงยุคดั้งเดิม รวมถึงสมาชิกจากทุกยุคสมัยมาอยู่บนเวที BG Hall

>> สิ้นสุดการรอคอย! "The Olarn Project" ประกาศรวมตัวจัดคอนเสิร์ตใหญ่ในรอบ 32 ปี

แม้ว่าแทบไม่เคยได้สัมผัสความยิ่งใหญ่ในยุคที่ ดิ โอฬาร โปรเจ็คต์ ขึ้นสู่จุดสูงสุด แต่มันน่าจะเป็นความรู้สึกเสียใจและเสียดายมากที่สุดครั้งหนึ่งในชีวิตหากเราพลาดคอนเสิร์ตครั้งนี้ไป

**********

ตัดมาที่ช่วงเวลาสองทุ่มเลยก็แล้วกัน เพราะเราพลาด 2 วงเปิดอย่าง Overdose และ Yamin ไปอย่างน่าเสียดาย แต่เพียงได้เห็นหน้าค่าตาสมาชิกอย่าง โอ้ โอฬาร, โป่ง ปฐมพงศ์ รวมถึง ทักษ์-พิทักษ์ ศรีสังข์ (เบส), กุ๋งกิ๋ง-ชนินทร์ แสงคำชู (กลอง) และอีกหนึ่งขุนพลเสริมทัพที่ตำแหน่งคีย์บอร์ดอย่าง Ruba Mosan พร้อมกับวิชวลด้านหลังขนาดใหญ่ยักษ์ ฟอนต์ของวงจากอัลบั้ม หูเหล็ก ที่ทุกคนคุ้นเคย นี่คือ ดิ โอฬาร โปรเจ็คต์ ตัวจริงเสียงจริง ของแท้และดั้งเดิม... บอกตรงๆ ว่าขนลุกแบบไม่รู้เนื้อรู้ตัว

โอ้ และ โป่ง แห่งวง ดิ โอฬาร โปรเจ็คต์ โอ้ และ โป่ง แห่งวง ดิ โอฬาร โปรเจ็คต์

ร่วม 4 ชั่วโมงที่ดวงตาของเราได้จ้องมองการเล่นกีตาร์ระดับพระกาฬของ โอ้ รวมถึงฝีมือของสมาชิกวงคนอื่นๆ ที่สลับสับเปลี่ยนขึ้นประจำตำแหน่งบนเวที ไม่ว่าจะจากเพลงที่คุ้นหูกันดีอยู่แล้ว อาทิ “เพราะรัก”, “อย่าหยุดยั้ง” ที่มาตั้งแต่ช่วงแรกๆ ของโชว์, “บทเพลงของหนุ่ม-สาว” รวมถึงช่วงท้ายๆ ที่จัดหนักไล่เรียงตั้งแต่ “หูเหล็ก”, “ไฟปรารถนา” และ “แทนความห่วงใย” ที่เจ้าของน้ำเสียงสุดอบอุ่นอย่าง แตงโม-ฉัตรพงษ์ นิยมไทย มือคีย์บอร์ดคนแรกของ ดิ โอฬาร โปรเจ็คต์ ขึ้นมาร้องสดๆ ให้ฟังด้วยตนเอง

แตงโม ฉัตรพงษ์ เจ้าของน้ำเสียงในเพลง แตงโม ฉัตรพงษ์ เจ้าของน้ำเสียงในเพลง

ในขณะที่บทเพลงดุเดือดที่หลายคนรอคอยอย่าง “ฉันอยากจะตายเพราะเธอ (ว่ะ)”, “ขอผมสักคืน”, “เวลา Rock & Roll” ต่างก็ถูกหยิบยกมาเล่นแบบครบครัน เพลงช้าๆ ที่ไม่ค่อยมีโอกาสได้ฟังอย่าง “มิตรภาพชั่วนิรันดร์”, “อยู่ที่ใจ”, “เพราะรัก” ก็ทำให้เหล่าสาวกได้อิ่มเอมเหลือเกิน

แขกรับเชิญสุดพิเศษ หรั่ง ร็อคเคสตร้า แขกรับเชิญสุดพิเศษ หรั่ง ร็อคเคสตร้า

แถมเซอร์ไพรส์อันน่าจดจำก็มีทั้งการขึ้นเวทีของ ต๋อง-เทวัญ ทรัพย์แสนยากร กับเสียงแซกโซโฟนในเพลง “อย่าหยุดยั้ง” อันน่าหลงใหล, แขกรับเชิญพิเศษอย่าง ชัชชัย สุขขาวดี หรือ หรั่ง ร็อคเคสตร้า ที่ขึ้นมาร้องเพลง “แอบเก็บรัก” และเพลงที่ไม่ได้อยู่ในเซตลิสต์อย่าง “คิดถึง” ที่ร้องตามกันสนั่นฮอลล์ การขึ้นเวทีของ มาโนช พุฒตาล ชายผู้ร่วมทุกข์ร่วมสุขกับ ดิ โอฬาร โปรเจ็คต์ มาอย่างยาวนาน รวมถึงเซอร์ไพรส์ปิดท้ายที่ โอ้ โอฬาร ขอพักเบรก 10 นาทีอย่างตรงไปตรงมาต่อหน้าผู้ชม

***********

บรรยากาศราวกับงานเลี้ยงรุ่น กว่า 90% ของผู้ที่เดินทางมายังสถานที่จัดแสดงอย่าง BG Hall คือรุ่นใหญ่ที่เราคาดเดาว่าน่าจะเป็นแฟนพันธุ์แท้ตั้งแต่อัลบั้มชุดแรกของ ดิ โอฬาร โปรเจ็คต์ บางคนจูงลูกจูงหลานตัวน้อยมาซึมซับบรรยากาศ บ้างก็มากับชาวแก๊งที่ร่วมเฉลิมฉลองการรอคอยกว่า 30 ปีที่สิ้นสุดลงเสียทีกันอย่างสุดเหวี่ยง โดยรอบต่างเต็มไปด้วยรอยยิ้ม ทั้งผู้คนที่ยืนหยัดด้วยสองขายาวนานกว่า 4 ชั่วโมง หรือแม้แต่คนที่นั่งรับชมอยู่บนอัฒจันทร์

อีกหนึ่งศิลปินมากความสามารถ เทวัญ ทรัพย์แสนยากร อีกหนึ่งศิลปินมากความสามารถ เทวัญ ทรัพย์แสนยากร

ซาวด์โดยรวมอาจจะไม่สมบูรณ์แบบร้อยเปอร์เซ็นต์ ด้วยความที่สถานที่จัดแสดงอย่าง BG Hall มีลักษณะเป็นโรงยิมสำหรับเล่นกีฬาในร่ม (หากนึกภาพไม่ออกลองจินตนาการถึงธันเดอร์โดม เมืองทองธานี เหมือนกันเป๊ะ!) การที่เพดานค่อนข้างสูงทำให้เสียงค่อนข้างก้อง ย่านต่ำอย่างเสียงเบสและกระเดื่องฟังไม่ชัดเจนนัก ทว่าการปรับซาวด์กีตาร์ของ โอ้ โอฬาร ซึ่งถือเป็นพระเอกของงานนั้นถือว่าทำออกมาได้ดีเอามากๆ เราสัมผัสได้ถึงอารมณ์ที่เขากรีดบรรเลงผ่านสายกีตาร์ทั้ง 6 สายอย่างเต็มเม็ดเต็มเหนี่ยวตลอด 4 ชั่วโมงของคอนเสิร์ตครั้งนี้

>> “โอ้ โอฬาร” เมื่อแพสชั่นแห่งชีวิตยังคงพลุ่งพล่าน และการเล่นดนตรีที่ไม่เคยคิดหยุดยั้ง

และเท่าที่สังเกต บนเวทีนั้นแทบไม่มีใครใช้ In-Ear Monitor ซึ่งเป็นเทคโนโลยีสำหรับนักร้องนักดนตรียุคใหม่เลยสักคน นั่นหมายความว่า พวกเขาใช้ “หู” ในการฟัง “เสียง” ทั้งหมดที่เกิดขึ้น... ความแม่นยำของรุ่นใหญ่ในยุคอนาล็อกเป็นเช่นนี้นี่เอง...

พิทักษ์ ศรีสังข์ มือเบสยุคก่อตั้งวงของ ดิ โอฬาร โปรเจ็คต์ พิทักษ์ ศรีสังข์ มือเบสยุคก่อตั้งวงของ ดิ โอฬาร โปรเจ็คต์

โป่ง-ปฐมพงศ์ สมบัติพิบูลย์ โป่ง-ปฐมพงศ์ สมบัติพิบูลย์

ฝีไม้ลายมือของนักร้องนักดนตรีแต่ละคนก็ไม่ธรรมดา ที่อึ้งระดับสิบกะโหลกขอยกให้การโซโล่กลองสุดระห่ำของ กุ๋งกิ๋ง ซึ่งเดินทางมาจากสวีเดน สมศักดิ์ศรีที่มีชื่อบรรจุอยู่ในครอบครัว ดิ โอฬาร โปรเจ็คต์ อย่างแท้จริง ในขณะที่โปรดักชั่นทั้งระบบแสงและวิชวลต่างๆ ถือว่ายิ่งใหญ่และตื่นตาตื่นใจสมกับการรอคอย

อันที่จริงเราก็สัมผัสได้แหละว่าในพาร์ตหลังของโชว์ ความเหน็ดเหนื่อยอ่อนล้าได้ย่างกรายเข้ามาทักทาย โอ้ โอฬาร และสมาชิกอีกหลายต่อหลายคน (แน่นอนล่ะ โอ้ โอฬาร อายุ 64 ปีแล้วนะ) ทว่าทุกโมเมนต์ที่เกิดขึ้นในคอนเสิร์ต The Olarn Project : X-Fire คือ “ความสุขทางเสียงดนตรี” ที่คงอธิบายผ่านตัวอักษรได้แค่ประมาณหนึ่ง แต่ความรู้สึกที่ล้นเอ่ออย่างแท้จริงในค่ำคืนดังกล่าวคงต้องขอแสดงความเสียใจกับผู้ที่ไม่ได้ไปด้วยความสัตย์จริง...

โอ้-โอฬาร พรหมใจ โอ้-โอฬาร พรหมใจ

เพราะทุกสรรพเสียงแห่งดนตรีร็อคในวันนั้นยังคงก้องกังวานอยู่ในความทรงจำของเราอยู่จนถึงตอนนี้

และหากราว 30 ปีที่แล้ว ดิ โอฬาร โปรเจ็คต์ ได้สร้างความเปลี่ยนแปลงให้กับวงการเพลงไทย ในวันนี้ พวกเขาก็ได้สร้างมุมมองใหม่ในการฟังดนตรีในแบบ “รุ่นใหญ่เขาทำกัน” ให้ผู้เขียนเห็นอย่างแจ่มแจ้งเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

Story by: Chanon B.
Photos by: HEAVY Organizer

“The Olarn Project : X-Fire” 32 ปีที่คอร็อครอคอย และบทพิสูจน์ว่าตำนาน... อย่างไรก็คือตำนาน

“The Olarn Project : X-Fire” 32 ปีที่คอร็อครอคอย และบทพิสูจน์ว่าตำนาน... อย่างไรก็คือตำนาน20 / 38

“The Olarn Project : X-Fire” 32 ปีที่คอร็อครอคอย และบทพิสูจน์ว่าตำนาน... อย่างไรก็คือตำนาน