“ได้โปรดเดินไปจากฉัน จงทิ้งฝันที่มี ไม่รักดี คนๆ นี้”

ท่อนฮุกอันคุ้นหูจากเพลง “ไม่รักดี” ของวงร็อคนาม Paper Jam ที่แม้ว่าเวลาล่วงเลยมากว่า 20 ปี เราก็ยังคงได้ยินตามคลื่นวิทยุ หรือแม้แต่ผับบาร์ทั่วประเทศ ซึ่งคอดนตรีตัวจริงก็คงทราบกันดีอยู่แล้วว่า นักร้องนำวงดนตรีดังกล่าวมีชื่อว่า อุ๊-หฤทัย ม่วงบุญศรี

อันที่จริงในช่วงพักหลัง สาวเท่ผู้มีน้ำเสียงแหบเสน่ห์อันเป็นเอกลักษณ์ผู้นี้ค่อนข้างหายหน้าหายตาจากวงการเพลงบ้านเราไปนานพอสมควร แต่แล้วเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา ชื่อของ อุ๊ หฤทัย ก็แปะหราอยู่บนหน้าหนังสือพิมพ์และเว็บไซต์ต่างๆ มากมาย ด้วยข่าวคราวการที่เธอได้ครอบครองภาพวาดที่คาดว่าจะเป็นของศิลปินระดับโลกชาวเนเธอร์แลนด์อย่าง วินเซนต์ แวน โก๊ะ ที่มีมูลค่ากว่าพันล้านบาท (อ่านข่าวเพิ่มเติม >>> มูลค่าเป็นพันล้าน! รอยืนยันภาพต้นไม้ของ “อุ๊ หฤทัย” เป็นฝีมือวาดของ “แวนโก๊ะ”)

เอาล่ะ ระหว่างรอคอยที่จะได้ข้อสรุปสุดท้ายแบบร้อยเปอร์เซ็นต์เต็มจาก แวน โก๊ะ มิวเซียม ว่าภาพวาดดังกล่าวนั้นเป็นฝีมือของจิตรกรในตำนานชาวเนเธอร์แลนด์หรือไม่ เรามาย้อนดูเส้นทางชีวิตบนถนนสายดนตรีของ อุ๊ หฤทัย กันดีกว่า เผื่อใครจะหลงลืมกันไปบ้างแล้ว

ภาพปกอัลบั้ม Paper Jam

ย้อนกลับไปเมื่อ 21 ปีที่แล้ว ยุคสมัยที่ดนตรีอัลเทอร์เนทีฟครองโลก ค่ายเพลง มอร์ มิวสิค ถือกำเนิดขึ้นภายใต้การดูแลของ อัสนี โชติกุล หนึ่งในสมาชิกของ อัสนี-วสันต์ อีกหนึ่งตำนานศิลปินของเมืองไทย นอกจากวงดนตรีนามกระเดื่องอย่าง Loso, Silly Fools หรือแม้กระทั่ง Blackhead ที่ออกผลงานกับค่ายดังกล่าวแล้ว ก็มีศิลปินโนเนมแจ้งเกิดกับเขาเหมือนกันนั่นก็คือ Paper Jam และเพลงสร้างชื่อก็คงหนีไม่พ้น “ไม่รักดี” นั่นแหละ

แม้จะอาจเรียกว่าเป็นวงดนตรีที่เป็น One hit wonder หรือมีเพลงดังอยู่แค่เพลงเดียว แต่กลายเป็นว่า นักร้องนำสาวเท่ของวงอย่าง อุ๊ หฤทัย กลับกลายเป็นที่จดจำของวงการเพลงสมัยนั้น และอาจเรียกได้ว่า เธอเป็นนักร้องหญิงที่มีน้ำเสียงเป็นเอกลักษณ์มากที่สุดคนหนึ่งของประเทศไทยก็ว่าได้

หลังจากวงแยกย้าย อุ๊ หฤทัย ก็กลายเป็นศิลปินเดี่ยวที่ออกอัลบั้มมาอีก 2 ชุดคือ By Heart เมื่อปี 2542 และ The Voice ในอีก 2 ปีถัดมา โดยมีเพลงซึ่งเป็นที่รู้จัก อาทิ “โธ่เอ๊ย...เด็กๆ”, “หยาบคาย”, “จะภาวนา” และ “คนเก่งของฉัน” เป็นต้น รวมถึงโปรเจกต์พิเศษอย่าง Seven เจ็ดสาวศิลปินชื่อดังแห่งค่ายเพลงอโศกในยุคนั้น และ แอม-อุ๊ ที่เธอได้ร่วมกับ แอม-เสาวลักษณ์ ลีละบุตร อีกต่างหาก

ภาพปกอัลบั้ม By Heart

จะว่าไป ร็อคเกอร์หญิงแท้ๆ ในวงการเพลงบ้านเราก็มีเพียงหยิบมือเดียว การจะผลักดันตัวเองให้มาเป็นศิลปินแถวหน้าของเมืองไทยท่ามกลางสุภาพบุรุษชาวร็อคทั้งหลายทั้งแหล่ก็คงไม่ใช่เรื่องง่าย แต่สิ่งสำคัญคือ... อุ๊ หฤทัย ทำได้ ไม่ว่าจะในนาม Paper Jam หรือในฐานะศิลปินเดี่ยวก็ตาม

แต่หากใครที่ไม่ได้เป็นแฟนคลับตัวจริงของนักร้องสาวคนนี้ก็อาจจะไม่ทราบว่า เธอมีความหลงใหลในผลงานศิลปะและการวาดภาพอีกต่างหาก ซึ่งนั่นก็เป็นที่มาที่ไปที่ทำให้เธอไปค้นพบภาพวาดของจิตรกรระดับโลก ณ ร้านขายของเก่าในต่างประเทศโดยบังเอิญ จนเป็นข่าวสุดฮือฮาเมื่อไม่กี่วันก่อนหน้านี้

ไม่ใช่เรื่องแปลกหรอกที่ “นักร้อง” จะมีความชื่นชอบส่วนตัวในเรื่อง “ศิลปะภาพวาด” เพราะท้ายที่สุด นักร้อง นักดนตรี หรือ จิตรกร ก็ต่างเป็น “ศิลปิน” ที่ต้องการจะแสดงความรู้สึกภายในจิตใจผ่านผลงานของพวกเขาอยู่ดี

อุ๊ หฤทัย กับภาพวาดที่มีแนวโน้มว่าจะเป็นผลงานของ วินเซนต์ แวน โก๊ะ

และการที่ อุ๊ หฤทัย ไปขวนขวายหางานวาดถึงร้านขายของเก่าที่พำนักอยู่ถึงต่างประเทศ ก็เป็นข้อการันตีได้เป็นอย่างดีว่า เธอหลงใหลในสิ่งๆ นี้จริงๆ มิใช่ไปยืนดูภาพวาดตามแกเลอรี่แล้วทำเป็นเข้าอกเข้าใจ หรือไปเช็กอินโพสต์ภาพลงโซเชียลมีเดียเก๋ๆ เพียงอย่างเดียว

แม้ว่าจะยังไม่มีคำยืนยันอย่างเป็นทางการจากพิพิธภัณฑ์แวนโก๊ะ ณ กรุงอัมสเตอร์ดัม ประเทศเนเธอร์แลนด์ ว่าภาพวาดดังกล่าวเป็นของ วินเซนต์ แวน โก๊ะ โดยต้องรอ อุ๊ หฤทัย ส่งภาพดังกล่าวที่เธอซื้อมาในราคาเพียง 1,000 บาทไปยังพิพิธภัณฑ์เสียก่อน รวมถึงเรื่องเหนือธรรมชาติที่เธอออกมาเผยว่า มี “ผีแวนโก๊ะ” ตามติด ก็คงเป็นเรื่องความเชื่อที่ท้ายที่สุดแล้วต้องใช้วิจารณญาณตัดสิน

แต่สิ่งที่ไม่ต้องตัดสินใดๆ แล้วนั่นก็คือ อุ๊ หฤทัย เป็นนักร้องคุณภาพคับแก้วที่ชื่อของเธอจะประดับอยู่ในวงการเพลงบ้านเราไปอีกนาน

Story by: Chanon B.
Photos by: สถาบันเทคโนโลยีนิวเคลียร์แห่งชาติ (องค์การมหาชน)

“อุ๊ หฤทัย” จากวงร็อค Paper Jam สู่ศิลปินเดี่ยวผู้คลั่งไคล้ในงานศิลปะ

“อุ๊ หฤทัย” จากวงร็อค Paper Jam สู่ศิลปินเดี่ยวผู้คลั่งไคล้ในงานศิลปะ3 / 5

“อุ๊ หฤทัย” จากวงร็อค Paper Jam สู่ศิลปินเดี่ยวผู้คลั่งไคล้ในงานศิลปะ