หันไปบอกใครว่า “วันนี้จะไปสัมภาษณ์ ONE OK ROCK” หลายคนทำหน้าอึ้งๆ แล้วบอกกลับมาว่า “ใครอ่ะ?” แต่หากลองเสิร์ชหาข้อมูลของวงนี้ในเฟซบุ๊คแฟนเพจ เว็บบอร์ดต่างๆ และเว็บไซต์ที่เกี่ยวกับญี่ปุ่น ร้อยทั้งร้อยต้องเจอบทความและบทสนทนาของวงนี้ปรากฎอยู่ด้วยแน่ๆ ยิ่งเห็นว่ามีคอนเสิร์ตในประเทศแล้วบัตรขายหมดเกลี้ยงด้วยเวลาอันรวดเร็วทั้งสองครั้ง แค่นี้ก็ยืนยันได้เป็นอย่างดีถึงความนิยมของ ONE OK ROCK ในหมู่แฟนเพลงเจร็อคในไทย ที่เหล่าบรรดา “วันโอคุ” (ชื่อเรียกแฟนเพลงของ ONE OK ROCK) ต่างคลั่งไคล้ และรอคอยการมาเยือนของพวกเขาในบ้านเราไม่แพ้สาวกเคป็อบเลยเชียวล่ะ

ด้วยความที่เราเป็นสื่อสุดท้าย เราก็ทั้งสงสารตัวเอง (ที่รอมา 4 ชั่วโมงครึ่ง) และสงสารสมาชิกวงแต่ละคน ที่ลงเครื่องปุ๊บ มานี่ปั๊บ พักแปบเดียวก็สัมภาษณ์อย่างมาราธอนทันที เราเลยพูดให้กำลังใจทุกคนว่า “คนสุดท้ายแล้วนะค๊าาา” สมาชิกทุกคนส่งเสียงเฮลั่น ปรบมือดีใจว่าจะได้กินข้าวกันสักที เราเลยย้ำไปว่า “จะรีบคุยให้เสร็จไวๆ เลยนะ” แต่ทากะ นักร้องนำก็รีบยกมือห้ามไว้ “ไม่เป็นไรๆ ตามสบายเลยครับ ไม่ต้องรีบ” ด้วยภาษาอังกฤษชัดแจ๋ว ถึงแม้จะร็อคอินเตอร์ขนาดไหน แต่เรื่องมารยาท ไว้ใจชาวญี่ปุ่นได้จริงๆ สินะ

มาไทยเป็นครั้งที่ 2 แล้ว รู้สึกยังไงบ้าง?

ตื่นเต้นครับ ตั้งหน้าตั้งตารอมาที่นี่มากๆ นี่ก็ครั้งที่ 2 แล้ว จะพยายามทำให้ดีกว่าครั้งที่แล้วครับ

จำตอนที่มาไทยครั้งที่แล้วได้ไหม?

จำได้แน่นอนครับ ตกใจมาก ประทับใจมาก ไม่คิดว่าจะมีแฟนเพลงชาวไทยมากขนาดนี้ ครั้งนี้ไม่ตกใจแล้ว เลยอยากเล่นให้ดีกว่าครั้งที่แล้วมากๆ ครับ

มาเปิดคอนเสิร์ต 2 ครั้ง บัตรก็ขายหมดทุกรอบ รู้สึกยังไงบ้าง?

ไม่น่าเชื่อเลยครับ รู้สึกว่า “นี่เกิดอะไรขึ้น” (หัวเราะ)

ONE OK ROCK เดินทางสายดนตรีมา 10 ปีแล้ว มีอะไรที่เปลี่ยนไป หรือยังคงเหมือนเดิมบ้าง?

ยังคิดว่าเป็นวัยรุ่นผู้หิวโหย ที่ยังอยากทำงานให้ดียิ่งๆ ขึ้นไปอีก จนในที่สุดพวกผมก็มีโอกาสได้โกอินเตอร์อย่างจริงจัง ทำให้ผู้คนทั่วโลกได้เริ่มรู้จัก ONE OK ROCK มากขึ้น แต่สิ่งที่ยังคงเหมือนเดิมคือ พวกเราจะพยายามทำผลงานเพลงกันต่อไปเรื่อยๆ นอกจากนี้สิ่งที่เปลี่ยนไปคือ พวกเรามีโอกาสได้เดินทางไปต่างประเทศบ่อยขึ้น จนบางครั้งไม่รู้ว่ากำลังอยู่ที่ไหน (หัวเราะ) ได้เจอผู้คนมากมาย สนุกดีครับ แต่อย่างไรก็ตาม อีกสิ่งหนึ่งที่ไม่เคยเปลี่ยนแปลงเลย คือพวกเรา 4 คนยังสนิทกันเหมือนเดิม ตั้งแต่วันแรกจนถึงทุกวันนี้ครับ

พูดถึงเรื่องโกอินเตอร์ มีอัลบั้มภาษาอังกฤษล้วนแล้ว เริ่มต้นทำอัลบั้มนี้กันยังไงบ้าง?

พวกเราเริ่มจากแต่งทำนองเพลงก่อน แล้วค่อยแต่งเนื้อเพลงใส่ตามลงไปทีหลังครับ

แล้วเนื้อเพลงภาษาอังกฤษล่ะ?

(สมาชิกทุกคนชี้) ทากะครับ ตอนแรกเพลงทั้งหมดเป็นภาษาญี่ปุ่นก่อน จากนั้นค่อยแปลเนื้อเพลงเป็นภาษาอังกฤษ แล้วก็ให้เพื่อนต่างชาติช่วยแปลบ้าง ก็ค่อยๆ ทำไปแก้ไปครับ

ชื่ออัลบั้ม “35XXXV” มีที่มาที่ไปยังไง? (อ่านยังไงด้วย)

อ่านว่า 35 ครับ (thirty-five) ช่วงที่พวกเราอัดเพลง ทำอัลบั้มที่อเมริกา พวกเราเห็นเลข 35 บ่อยมาก เลยคิดว่าอาจจะเป็นเลขนำโชคของพวกเรา เลยนำมาตั้งเป็นชื่ออัลบั้มครับ ส่วนเลขโรมันข้างหลัง เติมให้ดูเท่เฉยๆ (หัวเราะ)

อัลบั้มนี้มีคอนเซ็ปต์ยังไงบ้าง แล้วแตกต่างจากอัลบั้มอื่นๆ ยังไง?

เราอยากให้คนทั่วโลกได้ฟังเพลงในอัลบั้มนี้ และเราก็ได้ทีมงานจากอเมริกามาช่วยทำเพลงให้ด้วย จึงทำให้มีซาวนด์ของความเป็นอเมริกาเพิ่มขึ้น ซึ่งแตกต่างจากอัลบั้มเก่าๆ ที่ทั้งซาวนด์ และทีมงานเป็นคนญี่ปุ่นทั้งหมด

อย่างนี้ก็แปลว่าสไตล์ของดนตรีในอัลบั้มนี้ก็ไม่ใช่เจร็อคแล้ว?

จริงๆ แล้วพวกเราไม่เคยคิดว่าสไตล์เพลงของพวกเราเป็นเจร็อคอยู่แล้วนะครับ

งั้นจริงๆ แล้วแนวดนตรีของ ONE OK ROCK เป็นสไตล์ไหน?

สไตล์ ONE OK ROCK ครับ (ทากะยิ้ม เพื่อนๆ ในวงหัวเราะ)

ได้ยินมาว่า แฟนเพลงแอบตกใจกับสไตล์ดนตรีใหม่ในอัลบั้มนี้ มีความคิดเห็นอย่างไรบ้าง?

จริงๆ แล้วก็พอจะทราบมาบ้างนะครับว่าแฟนเพลงตกใจกับสไตล์เพลงที่ไม่เหมือนก่อน พวกเราเข้าใจนะ เพราะก็เหมือนพวกเราที่บางครั้งฟังเพลงศิลปินต่างประเทศ อัลบั้มใหม่ออกมาแล้วซาวนด์เพลงเปลี่ยนไปก็ตกใจเหมือนกัน แอบเสียใจว่าทำไมไม่เหมือนเดิม แต่พวกเราก็เพิ่งรู้ตัวเมื่อเร็วๆ นี้นี่เองว่าวงดนตรีมันเป็นสิ่งมีชีวิต เพราะฉะนั้นมันก็ย่อมมีการเติบโต ก็ต้องมีอะไรเปลี่ยนแปลงไปบ้าง แต่อย่างไรก็ตามพวกเราจะยังคงพยายามทำดนตรีในแนวที่พวกเราชอบ สนุกไปกับมัน และสิ่งสำคัญคือ “อย่ากลัวการเปลี่ยนแปลง” กลับกันให้ใช้การเปลี่ยนแปลงนั้นทำประโยชน์ให้กับเรา ซึ่งพวกเราก็เพิ่งรู้ตัวว่านั่นเป็นสิ่งสำคัญสำหรับวงของเราต่อจากนี้ครับ

มีศิลปินที่ชอบ ที่เป็นแรงบันดาลใจในการทำอัลบั้มชุดนี้หรือไม่?

ไม่มีศิลปินที่ชอบถึงขั้นเป็นแรงบันดาลใจในการทำเพลงนะครับ แต่สิ่งที่พยายามทำให้ดีที่สุดคือ พยายามทำให้เพลงในอัลบั้มออกมาเพราะทุกเพลง

ถ้างั้นมีศิลปินคนไหนที่อยากร่วมงานด้วยเป็นพิเศษไหม?

คงจะเป็น Linkin Park ครับ แล้วก็อยากทำเพลงกับ Max Martin (โปรดิวเซอร์ นักแต่งเพลงชื่อดังชาวอเมริกา ที่ร่วมงานกับศิลปินระดับโลกมากมาย) แล้วก็จะเป็น Biffy Clyro (วงร็อคจากสก็อตแลนด์) อีกวงก็ Paramore ครับ แต่จริงๆ แล้วก็อยากร่วมงานกับศิลปินที่มีชื่อเสียงในขณะนั้นทุกคนครับ

สุดท้ายแล้ว มีแฟนเพลงบางคนแอบสงสัย ว่าทำไมในเอ็มวี “The Way Back” ทากะถึงเปลี่ยนสีไมโครโฟน? (จากสีแดง เป็นสีขาว โดยปกติทากะจะใช้ไมโครโฟนสีแดงตลอดจนเป็น signature)

(เกิดเสียงถกเถียงกันเล็กน้อยในเหล่าบรรดาสต๊าฟ ทากะนึกอยู่แปบนึง แล้วร้องอ๋อดังลั่น) อ๋อออออ ไม่มีอะไรเป็นพิเศษเลยครับ แค่แมชสีให้เข้ากับฉากในเอ็มวีเท่านั้นเอง ไม่มีอะไรสำคัญ คราวหน้าอาจจะเห็นไมโครโฟนสีม่วงก็ได้ (หัวเราะ)

หลังจากพร้อมใจกันพูด “สวัสดีครับ” เพื่อเป็นการร่ำลา และตอบกลับคำขอบคุณกับเราว่า “อาริกาโตโกไซมัส” เสียงดังฟังชัดแล้ว หนุ่มๆ ก็เดินยิ้มกริ่มออกไปหาอะไรทานเป็นมื้อเย็นในเวลาเกือบสามทุ่ม ทากะเองยังแอบเอนจอยกับการสปีคอิงลิชเล่นกับเพื่อนๆ ในวงอยู่เรื่อยๆ เราเดินกลับออกมาจากโรงแรม พร้อมประโยคหนึ่งที่ยังคงติดหัวเราอยู่ตลอดนับตั้งแต่ก้าวขาออกมาจากห้องนั้น

“อย่ากลัวการเปลี่ยนแปลง”

ไม่ใช่เรื่องง่ายที่คนๆ หนึ่งจะกล้าก้าวออกมาจาก comfort zone ถึงแม้จะรู้ว่าผลลัพธ์ที่ได้ออกมาต้องมีคนวิพากษ์วิจารณ์กันบ้าง แต่พวกเขาก็เลือกที่จะยอมรับ และให้เวลาพิสูจน์ตัวพวกเขาเอง

แฟนๆ ก็ลองเปิดใจรับสิ่งใหม่ๆ จากพวกเขาดูบ้างก็ได้นะ ไม่แน่ว่าฟังไปฟังมา อาจจะชอบพอๆ กัน หรืออาจจะมากกว่าอัลบั้มก่อนๆ อีกก็ได้ เพราะวงดนตรีมัน "มีชีวิต" นี่นา จริงไหม?

คลิกฟัง ONE OK ROCK - 35XXXV Album

____________________

Story : Jurairat N.

EXCLUSIVE! สัมภาษณ์ ONE OK ROCK กับก้าวแรกของการโกอินเตอร์

EXCLUSIVE! สัมภาษณ์ ONE OK ROCK กับก้าวแรกของการโกอินเตอร์2 / 16