วิจารณ์ Who are you ใคร..ในห้อง

ปัจจุบันนี้กำลังมีหนังอีกแนวที่ใกล้เคียงกับหนังอาร์ตมาก ผมขอนิยามหนังประเภทนี้ว่า "หนังจิตหลุด" การวางโครงเรื่องสลับซับซ้อนเหมือนหนังอาร์ต ยากที่จะเข้าใจในทีเดียว ผู้ชมหนังประเภทนี้จะต้องใช้พลังในการชมมากขึ้นเป็น 2-3 เท่ากว่าการดูภาพยนตร์ปกติธรรมดาทั่วไป เพราะ ดูแล้วจะเกิดคำถามขึ้นมาตลอดว่า "ทำไม" "ทำไม" "ทำไม" และก็ "ทำไม" จริงๆ แล้วในตัวหนังจะมีคำตอบให้อยู่แล้ว เพียงแต่ว่ามันอยู่ในส่วนที่ลึกพอสมควร อยู่ที่ว่าผู้ดูคนนั้นๆ จะดึงเหตุและผลในช่วงนั้นๆ ออกมาได้หรือเปล่า คำถามที่เราดูแล้วมักถามว่า "ทำไม""ทำไม" "ทำไม" นั้น บางครั้งเราจะหาคำตอบไม่ได้ แต่ถ้าถามผู้กำกับหรือผู้เขียนบทแล้ว จะได้คำตอบทันที และสำหรับผู้เขียนบทในแนว "จิตหลุด" ในบ้านเราก็มีอยู่หลายคน แต่ที่เด่นๆ อยู่ในขณะนี้ก็คงไม่พ้น คุณเอกสิทธิ์ ไทยรัตน์ ผลงานด้านการเขียนบทของคุณเอกสิทธิ์เด่นๆ ที่เคยเขียนมา อย่างเรื่อง "13 เกมสยอง", "บอร์ดี้ศพ#19", "4 แพร่ง ตอน ยันต์สั่งตาย" "ฝัน หวาน อาย จูบ ตอน หวาน" จะเห็นว่าเรื่องที่ผ่านๆ มาจากการเขียนบทของคุณเอกสิทธิ์ ล้วนเป็นหนังจิตหลุดแทบทั้งสิ้น และล่าสุดกับการเขียนบทของเขา Who are you ใคร..ในห้อง ใครนะอยู่ในห้อง!? คุณเอกสิทธิ์เป็นนักทำภาพยนตร์โฆษณามาก่อน เคยเขียนการ์ตูนให้กับสำนักพิมพ์การ์ตูนสำนักหนึ่งอยู่ เป็นการ์ตูนแนวจิตหลุดเช่นกัน ชื่อหนังสือว่า "My Mania" ซึ่งในหนังสือการ์ตูนเล่มนี้ มีเรื่อง 13 เกมสยอง และ ยันต์สั่งตาย อยู่ด้วย ก่อนเข้าไปดูหนังเรื่องนี้ ได้ดูตัวอย่างมาก่อน ยอมรับว่าเป็นภาพยนตร์ที่น่าค้นหามาก ยิ่งให้เครดิตคุณเอกสิทธิ์ ไทยรัตน์ ไว้ซะตัวเบ้อเริ่มเทิ่มด้วยแล้ว บอกตามตรง ผมยิ่งอยากดูใหญ่ ในส่วนลึกๆ แล้ว ผมชอบวิธีเขียนบทของคุณเอกสิทธิ์นะ เคยดูเรื่อง 13 เกมสยอง แล้วก็ถามว่า "ทำไม" คนที่มันโทรศัพท์มามันรู้ได้ไงว่าเราทำอะไรอยู่ตรงไหน หรือทำสำเร็จหรือไม่สำเร็จ เคยดูบอดี้ศพ#19 แล้วก็ถามกับตัวเองอีกว่า "ทำไม" หมอใหญ่ต้องเห็นหน้า แป้ง แทนที่จะเห็นหน้า เมย์ ก็ทำใจเอาไว้บ้างแล้วว่า ถ้าเข้าไปดูเรื่อง "Who are you ใคร..ในห้อง" แล้ว จะต้องมีคำถามอย่างนี้อีกแน่ และก็เป็นไปอย่างที่คิด ดูเรื่องนี้จบมาแล้ว มีคำถาม "ทำไม" มากมาย (ช่างเป็นภาพยนตร์ที่น่าค้นหาเสียจริงๆ) แต่ผมชอบนะ เหมือนผมจะ "จิตหลุด" ไปเสียแล้ว ผมคิดว่า คำถามว่า "ทำไม" ของภาพยนตร์เรื่องนี้ มันมีเฉลยอยู่ในตัวของมันเองอยู่แล้ว เพียงแต่ผมยังเข้าไปหามันไม่เจอก็เท่านั้นเอง แต่โดยรวมๆ แล้วก็ดูพอจะเข้าใจทั้งเรื่องนั่นแหละ ว่ามันเกิดเหตุการณ์อะไรขึ้น แต่ที่ไม่เข้าใจสุดๆ มีอยู่อย่างเดียวเท่านั้นคือ นิดา (สินจัย เปล่งพานิช) มีความสามารถ (ในเรื่อง) ได้ถึงปานนั้นเลยเหรอ เก่งจริงๆ แต่ผมคงไม่บอกหรอกนะครับว่า ใครอยู่ในห้อง เดี๋ยวจะไปดูหนังเรื่องนี้แล้วไม่สนุกเอา จะมาว่าผมได้ ตัวหนังพยายามอ้างทฤษฎีการใช้พลังจากจิต ทั้งของไทยและต่างประเทศ ให้เราเชื่อและคล้อยไปตามบทที่เขียนไว้ ซึ่งก็ได้ผลเสียด้วย ตัวเด่นของเรื่องนี้ก็เลยเป็นคุณสินจัยเพียงคนเดียวเท่านั้น นอกนั้นจะเหมือนเป็นตัวประกอบไปทั้งหมด แต่แค่คุณสินจัยคนเดียวก็เอาคนดูอยู่หมัดแล้ว ช่างเป็นนักแสดงที่เก่งจริงๆ ครับ ผมติดใจเธอมาจากเรื่องที่แล้ว "รักแห่งสยาม" เธอเล่นเรื่องนั้นได้ดีจริงๆ พอผมดูรักแห่งสยามจบผมก็เชียร์ให้เธอได้รับรางวัลเลย และเธอก็ได้รับรางวัลทางด้านการแสดงในปีนั้นจริงๆ สำหรับในปีนี้ฝีมือของเธอยังคงเป็นหนึ่งไม่หายไปแม้แต่น้อย ผมก็อยากจะให้ปีนี้เธอได้รับรางวัลทางด้านการแสดงจากเรื่องนี้อีกเช่นกันครับ ขอต่ออีกนิดนะครับ สำหรับโรค "ฮิคิโคโมริ" (ที่เกิดขึ้นในเรื่องนี้) หรือโรคปิดตัวเอง ไม่ยอมติดต่อกับใครทั้งสิ้น จะอยู่ในห้องเพียงลำพังไม่ต้องการให้ใครมายุ่งทั้งสิ้น แม้แต่พ่อแม่ของตัวเองก็ตาม ในห้องก็ขอให้มีแค่เครื่องคอมพิวเตอร์ที่สามารถเล่นเกมและเล่นอินเตอร์เน็ตได้ก็พอแล้ว หลับ อยู่ กิน นอน และทำทุกอย่างในห้องเพียงอย่างเดียว จะเกิดขึ้นมากที่ประเทศญี่ปุ่น ซึ่งล่าสุดมีการสำรวจมาแล้วและพบว่า วัยรุ่นญี่ปุ่นที่ป่วยเป็นโรคนี้มีถึงสี่ล้านคนเลยทีเดียว จากประชากรญี่ปุ่นทั้งหมด (ประมาณ 70 ล้านคน) ผมว่าเป็นเรื่องที่น่าตกใจ และน่ากลัวด้วย กลัวลูกหลานบ้านเราจะเป็นโรคแบบนี้ แย่เลย ใครที่ชอบการค้นหาและการท้าทาย ผมว่าดูเรื่องนี้ก็น่าลุ้นนะครับ การแก้ปริศนาให้กับตัวเองในทุกช่วงๆ ของการดูภาพยนตร์เรื่องนี้ จะทำให้สมองมีการพัฒนาขึ้น ภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่ใช่ภาพยนตร์ตลกที่ทำให้เราขำกันทั้งเรื่องหรือขำบ้างไม่ขำบ้าง ไม่ได้เป็นภาพยนตร์บู๊ ที่มีเตะต่อยกันหรือยิงกันเลือดท่วมจอจนทำให้เรานั่งอยู่นิ่งๆไม่ได้ต้องคอยลุ้นไปกับฉากการต่อสู้นั้นๆ แต่ภาพยนตร์เรื่องนี้ คนดูต้องนั่งนิ่งๆ อย่างเดียว นิ่งเพื่อจับประเด่นให้ได้ถึงจะดูรู้เรื่องและสนุกไปกับมัน และถ้าคุณอยากรู้ว่า "ใคร..อยู่ในห้อง" ไปดูเรื่องนี้ก็ไม่เสียหายหรอกครับ นอกเสียจากว่า ดูแล้วไปไม่ถึงฝั่ง เพราะว่าแก้คำถามว่า "ทำไม" ไม่หมดสักทีนี่สิ น่าคิดนะ...นอกจากจะไม่รู้ว่าใครอยู่ในห้องแล้ว ยังต้องบอกกับตัวเองอีกว่า ตูน่าจะอยู่ในห้องนะ ไม่น่ามาดูเลย (ฮิฮิ)....

บทวิจารณ์โดย : TCK www.PressThai.com