ผลการค้นหา
แชร์หน้านี้
เนื้อ
ความหมายจาก พจนานุกรมแปล ไทย-ไทย ราชบัณฑิตยสถาน
เนื้อ
- น. ส่วนของร่างกายคนและสัตว์อยู่ถัดหนังเข้าไป
- เนื้อวัวหรือเนื้อควายที่ใช้เป็นอาหาร เช่น แกงเนื้อ
- สิ่งที่เป็นลักษณะประจําตัวของสิ่งต่าง ๆ เช่น เนื้อไม้ เนื้อเงิน เนื้อทอง
- ส่วนที่อยู่ถัดเปลือกของผลไม้ต่าง ๆ เช่น เนื้อมะม่วง เนื้อทุเรียน
- สิ่งที่ประกอบกันเป็นตัวอาหาร คู่กับ นํ้า เช่น แกงมีแต่นํ้าไม่มีเนื้อ เอาแต่เนื้อ ๆ
- สาระสําคัญ เช่น เนื้อเรื่อง
- คุณสมบัติของเนื้อทองคําและเงินเป็นต้น เช่น ทองเนื้อเก้า เงินเนื้อบริสุทธิ์
- (โบ) ราคาทองคำเป็นเงินบาทตามคุณภาพของเนื้อทอง เช่น ทองคำหนัก ๑ บาท เป็นราคาเงิน ๘ บาท เรียกว่า ทองเนื้อแปด ถ้าเป็นราคาเงิน ๙ บาท เรียกว่า ทองเนื้อเก้า หรือ ทองนพคุณเก้าน้ำ
- โดยปริยายหมายความว่า ทุนเดิม เงิน ทรัพย์ เช่น เข้าเนื้อ ชักเนื้อควักเนื้อตัวเอง.
- น. ชื่อสัตว์ป่าประเภทกวาง.
ความหมายของ เนื้อ จากพจนานุกรมเล่มอื่นๆ
ความหมายจาก พจนานุกรมแปล ไทย-อังกฤษ อ. สอ เสถบุตร
- [n.] an animal of the deer kind , especially เนื้อสมัน Schombuurgk deer เนื้อทราย hog deer
- [n.] flesh, meat as
ความหมายจาก พจนานุกรมแปล ไทย-ไทย อ.เปลื้อง ณ นคร
- น. สิ่งเป็นกล้ามอยู่ตามร่างกายคนและสัตว์ถัดหนังเข้าไป
- สิ่งที่เป็นลักษณะประจำตัวของสิ่งต่างๆ เช่น เนื้อผ้า เนื้อเงิน เนื้อทอง เป็นต้น
- ส่วนที่อยู่ถัดเปลือกของพืชผลต่างๆ
- สัตว์จำพวกกวาง.
ความหมายจาก พจนานุกรมคำราชาศัพท์
ความหมายจาก พจนานุกรมคำศัพท์ที่ถูกเพิ่มโดยสมาชิก
แชร์หน้านี้