หมู
ความหมายจาก พจนานุกรมแปล ไทย-ไทย ราชบัณฑิตยสถาน
หมู
- น. ชื่อสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมหลายชนิดในวงศ์ Suidae เป็นสัตว์กีบคู่ ตัวอ้วน จมูกและปากยื่นยาว มีทั้งที่เป็นสัตว์เลี้ยงและที่เป็นสัตว์ป่า หาอาหารโดยใช้จมูกดุด
- (ปาก) บุคคลที่อาจหลอกหรือเอาชนะได้ง่าย เช่น นักมวยต่างประเทศคนนี้อย่าไปคิดว่าหมูนะ.
- (ปาก) ว. ง่าย สะดวก เช่น วิชาคำนวณสำหรับเขาแล้วหมูมาก เขาเลือกทำแต่งานหมู ๆ.
- น. (๑) ชื่อปลานํ้าจืดในสกุล Botia วงศ์ Cobitidae ลําตัวยาว แบนข้าง คอดหางใหญ่ มีหนวด ๓ คู่ หนังหนาคลุมเกล็ดมิด มีเขี้ยวพับเก็บได้ในร่องบริเวณด้านหน้าของตา เช่น หมูขาว (B. modesta) หมูลาย (B. hymenophysa). (๒) ดู ซ่อนทราย (๑).
- (ปาก) น. ใบพลูสดหั่นผสมฝิ่นแล้วนํามาสูบ.
- น. เรียกเรือขุดชนิดเล็ก ลักษณะคล้ายเรือพายม้า แต่หัวจะเรียวเล็กกว่าเรือพายม้ามาก ว่า เรือหมู.
- น. ชื่อขวานชนิดหนึ่ง ด้ามสั้น สันหนา ใช้ตัด ถาก และฟัน.
ความหมายจาก พจนานุกรมแปล ไทย-อังกฤษ LEXiTRON
- [n.] pig
- [adj.] easy
- [syn.] ง่าย,สะดวก,กล้วยๆ
- [ant.] ยาก
ความหมายจาก พจนานุกรมแปล ไทย-อังกฤษ อ. สอ เสถบุตร
- [n.] a pig, a swine, a hog, a porker
- [n.] a gullible person, an easy victim
- [n.] something easy to do
ความหมายจาก พจนานุกรมแปล ไทย-ไทย อ.เปลื้อง ณ นคร
- น. สัตว์สี่เท้าชนิดหนึ่ง หาอาหารโดยใช้จมูกดุน เป็นทั้งสัตว์เลี้ยงเพื่อใช้เนื้อเป็นอาหารและสัตว์ป่า
- ชื่อปีนักษัตรที่ ๑๒
- ชื่อปลาทะเลชนิดหนึ่ง ศีรษะคล้ายหมู มีเขี้ยว. (ชบ.) ว. ง่าย, สะดวก.
ดาวน์โหลดสนุกแอปฟรี