หมาป่า
ความหมายจาก พจนานุกรมแปล ไทย-อังกฤษ LEXiTRON
ความหมายจาก พจนานุกรมแปล ไทย-อังกฤษ อ. สอ เสถบุตร
- [n.] (popularly) a wolf
- [n.] (properly) the Malay wild dog, genus Cuon
ความหมายจาก พจนานุกรมแปล ไทย-ไทย ราชบัณฑิตยสถาน
- น. ชื่อหมาหลายชนิดในวงศ์ Canidae มีถิ่นกําเนิดเกือบทั่วทุกภูมิภาคของโลก ขนลําตัวมีสีต่าง ๆ เช่น นํ้าตาลเทา เทาปนแดง ฟันและเขี้ยวคมมาก นิสัยดุร้าย ส่วนใหญ่หากินเป็นฝูง กินเนื้อสัตว์ เช่น ชนิด Canis vulpes พบในทวีปอเมริกาเหนือ ชนิด Chrysocyon brachyurus พบในทวีปอเมริกาใต้ ชนิด Canis lupus พบในทวีปยุโรป ชนิด Fennecus zerda พบในทวีปแอฟริกา หมาจิ้งจอก (Canis aureus) และหมาใน (Cuon alpinus) พบในทวีปเอเชีย.
ความหมายจาก พจนานุกรมแปล ไทย-ไทย อ.เปลื้อง ณ นคร
- น. หมาพวกหนึ่ง มีในประเทศหนาว ดุร้ายมาก ออกเที่ยวหากินเป็นฝูง.
ดาวน์โหลดสนุกแอปฟรี