ความสวยของผู้หญิงเราไม่ได้หมายความแค่ใบหน้าหรือเรือนร่างเท่านั้น แต่สำคัญที่กริยามารยาทที่ดูน่ารัก อ่อนหวาน มีกาลเทศะ ทำให้ผู้ที่พบเจอรักและเอ็นดูในคุณค่าความสวยจากภายในมากกว่าความสวยที่ค่อยๆ เสื่อมสลายไปตามกาลเวลา เหมือนเช่นความสวยของสาววัย 17 ปีคนนี้ นุช-นีรนาท วิคตอเรีย โคทส์ เธอเติบโตมาจากวงการความงามด้วยการเริ่มต้นจากงานเดินแบบและถ่ายโฆษณา ซึ่งเธอยังมีสิ่งที่ WP ‘เห็น' ใน ‘ความสวย' อีกมุมที่ไม่ได้เฉพาะแค่บนสปอตไลท์ แต่เลอค่างดงามพร้อมบอกต่อในฉบับนี้

สวยใสวัยแรกรุ่น
ตอนเข้ามาในวงการแฟชั่นปี 2005 ตอนนั้นอายุเพิ่งจะ 12 ปีเองค่ะ ยังไม่ได้คิดว่าอยากเป็นอะไร แต่ด้วยความสูง 175 ซม. จึงมีพี่แมวมองสนใจติดต่อระหว่างที่เดินเล่นที่สยามสแควร์กับพี่สาว มะลิ-มาลินี โคทส์ มารู้ตอนหลังว่าคนที่ทาบทามเราเข้าวงการคือพี่สาวพี่โย-ยศวดี หัสดีวิจิตร ชื่อเอ เขากำลังขาดนางแบบขึ้นโชว์ในอีเวนท์จักรยาน LA อยู่ 2 คนพอดีจึงได้นุชกับมะลิขึ้นโชว์ ช่วงแรกที่เดินแบบหุ่นยังอวบๆ อยู่เลยเพราะชอบกิน McDonald กับของหวานมาก พี่เขาเลยให้ถ่ายโฆษณาอยู่ปีครึ่ง แล้วพอเข้าวัยรุ่นก็เลิกกินอย่างที่ว่า หุ่นก็เริ่มดีขึ้นสูงขึ้น ตอนนี้สูง 180 ซม. ค่ะ

สวยเท่อย่างมีสไตล์
ส่วนตัวนุชเป็นคนชอบเลี้ยงสัตว์ โดยเฉพาะชอบขี่ม้ามาตั้งแต่เด็กๆ จึงมีฝันว่าจะเป็นเจ้าของฟาร์มเลี้ยงม้าหรือไม่ก็จ็อกกี้ ซึ่งตอนนี้นุชเลยอยากสานฝันควบทั้งสองอย่าง ทั้งอยู่ในวงการนางแบบ และก็เปิดธุรกิจเลี้ยงม้าในอนาคต แต่ช่วงนี้นุชคงต้องมุ่งไปที่เรื่องการเรียนก่อนเพราะนุชเพิ่งสอบเทียบเข้ามหาวิทยาลัยออนไลน์ ประเทศออสเตรเลีย สาขาวรรณคดีอังกฤษได้ จึงอยากทำปัจจุบันให้สำเร็จเป็นอันดับแรก

สวยมั่นลั่นวงการนางแบบ
การเป็นนางแบบมีข้อดีเยอะ แต่อย่างหนึ่งที่เห็นชัดเจนคือมีความมั่นใจมากขึ้น เมื่อก่อนเป็นคนไม่ค่อยเอาอะไร แม้แต่กระโปรงก็ไม่ใส่ พอเข้ามาในวงการก็ทำให้รู้จักตัวเองมากขึ้น แถมยังมีเพื่อนมากขึ้นโดยเฉพาะเพื่อนนางแบบแต่ความจริงการอยู่ในวงการนางแบบก็ยากอยู่เหมือนกัน โดยเฉพาะขณะที่เดินแบบเราต้องใส่ความรู้สึกเหมือนกำลัง Acting อยู่บนเวที และแสดงออกเป็นตัวเรามากที่สุด ต้องหาวิธีที่เมื่อคนดูเห็นแค่ท่าเดินเราทางโทรทัศน์แต่ไม่เห็นหน้าจะต้องรู้ทันทีว่าคนที่เดินอยู่เป็นใคร หาเอกลักษณ์ และความโดดเด่นที่เป็นตัวเองให้เจอ

สวยสมวัยในเอกลักษณ์เฉพาะตัว
มีคนบอกว่าเอกลักษณ์ของนุชคือเดินทิ้งน้ำหนักไปข้างซ้ายมากกว่าขวา คือจะเดินหนัก และพอถึงปลายเวทีก็เปิดปากนิดนึงให้ลุคดูซอฟต์ๆ และทำเป็นเซ็กซี่นิดๆ เทคนิคเดินแบบก็แค่ให้แขนไม่เหวี่ยงมาก และฝึกเดินบนส้นสูงโดยต้องก้าวเท้าให้ยาวนิดนึงถึงจะได้สัดส่วน และจังหวะที่ลงตัว ส่วนมือจะเป็นปัญหามากสุดเพราะไม่รู้ว่าจะทำอะไรกับมันดี แรกๆ ที่มาเป็นนางแบบ ส่วนใหญ่จะกำมือ จึงมีรุ่นพี่ที่ให้เทคนิคจากไอเดียขนมพาย ในปีแรกที่เข้ามาเป็นนางแบบ ทุกคนจะต้องซ้อมถือพาย และถ้าถามว่าทำไมต้องเป็นพาย ก็เพราะมันมีเยอะมากจากผู้สนับสนุนใจดีเท่านั้นแหละค่ะ

วัฒนธรรมของคนสวย
วงการนางแบบสอนนุชให้เห็นมุมที่ต่างไปจากโลกปกติและก็ช่วยให้เข้มแข็งขึ้น ความจริงแล้วก็เป็นวงการที่ค่อนข้างดุ เราจะต้องดูแลตัวเองให้ดีที่สุดและต้องเคารพผู้ที่อาวุโสกว่า เข้าในห้องแต่งตัวแต่งหน้าจะต้องไหว้ทุกคน ถ้าไม่ไหว้เขาก็จะนินทาเราทันที นอกจากนี้ยังต้องห้ามสาย อย่าทำตัวนิสัยไม่ดีเช่น ทำตัวเหนือกว่าคนอื่น ที่สำคัญคือเป็นมิตรกับทุกคนเข้าไว้ ซึ่งก่อนขึ้นโชว์หลายคนจะมีวิธีทำสมาธิด้วยการไหว้ขอพรให้สำเร็จด้วยดี และพอเสร็จงานก็จะฉลองกันหลังเวทีอย่างตบมือเชียร์กัน หรือเปิดแชมเปญ แต่ส่วนใหญ่ก็ต้องวิ่งไปเพื่อเตรียมโชว์ถัดไป

สวยท้าทายไปไกลสู่ต่างแดน
ทุกวันนี้ก็เดินแบบควบคู่ทั้งในและต่างประเทศ โดยเดินทางไปพบเอเจนซี่ที่เซ็นต์สัญญาไว้ที่ลอนดอนทุกปี ปีละ 2-3 ครั้ง งานที่ทำตอนนี้จะมีเดินแฟชั่นโชว์ตามอีเวนท์และยังถ่ายแฟชั่นลงแมกกาซีนชื่อดังของลอนดอนด้วย อย่าง Lab Magazine ส่วนปี 2011 ทางทีมงานจะส่งไปแคสท์งานกับลอนดอนแฟชั่นวีค ซึ่งเอเจนซี่ต่างประเทศจะแคสต์งานโหดกว่าคนไทยเยอะ ทางทีมจะคัดว่าจากการเดินแบบและหน้าตา เขาอาจจะชอบท่าเดินและหน้า แต่ถ้าเกิดเขาไม่ชอบขาของเรา ทางโชว์นั้นก็จะหาคนใหม่ที่สวยเหมือนกัน แต่ขาเขาสวยกว่า และรับคนนั้นทันที เพราะนางแบบเมืองนอกมีเยอะกว่าในไทยมาก สำหรับประเทศไทยถ้าเขาต้องการคาแรกเตอร์แบบนุชก็จะมีนุชคนเดียวเลย

สวยผจญภัยในเมืองหนาว
ก่อนที่เอเจนซี่จะตอบรับนุช นุชต้องเดินเอา portfolio ไปยื่นให้กับเอเจนซี่ทั้งหมด 13 แห่ง โดยวันแรกที่ปารีสนุชยื่นไปทั้งหมด 10 แห่ง โดนปฏิเสธทั้งหมดเลย เพราะเขาต้องการให้นุชผอมกว่านี้ ต้องผอมกว่านางแบบชาวตะวันตก ซึ่งความจริงนุชอาจจะบอกทางเอเจนซี่ไปก็ได้ว่านุชเป็นคนอังกฤษ เค้าก็จะรับเราทันที แต่นุชอยากจะพรีเซนท์ว่านุชเป็นคนไทยในกลุ่มนางแบบชาวเอเชีย วันถัดมานุชจึงตัดสินบินข้ามไปที่ลอนดอนและยื่นต่ออีก 4 เอเจนซี่ พอเขาเห็น port ว่ามีประสบการณ์มา 5 ปีแล้วเขาก็ตกลงรับเรา ที่ลอนดอนเขาจะชอบตลาดเอเชียมากกว่า พอนุชเจอเหตุการณ์แบบนี้ก็บอกได้เลยว่าเส้นทางโกอินเตอร์ของเหล่านางแบบมันยากกว่าคิด ตอนนี้ก็อยากจะไปให้ถึงงานแฟชั่นวีค แต่ก็แล้วแต่ว่านุชจะไปได้ถึงไหน

นิยามความสวยแบบกุลสตรีไทย
ก่อนหน้านั้นไม่เคยคิดเลยว่าจะเป็นนางแบบ ปกติวันหยุดก็จะอยู่บ้านเงียบๆ ชอบอ่านหนังสือ ซึ่งจะเป็นเหมือนคุณพ่อมาก พ่อนุชเป็นคนอังกฤษ-ออสเตรเลีย เสี้ยวสกอตแลนด์ นุชเลยมีผิวขาวและนั่นเป็นจุดเด่นที่คิดว่าคนส่วนใหญ่จะเห็นความสวยเราจากผิวขาว แต่นุชก็ยังคิดว่าตัวเองไม่ได้สวยขนาดนั้น ความจริงนิยามความสวยที่คุณแม่สอนเป็นประจำคือความสวยอย่างไทย มารยาทสวย ยิ้มสวยในแบบคนไทย การแสดงออกที่ส่งต่อความรู้สึกให้ผู้ที่เราพบเจออย่างสุภาพ ให้เขารู้ว่าเราตั้งใจที่จะคุยกับเขา โดยเฉพาะเรื่องการไหว้ เจอกันแล้วไหว้ฝรั่งเห็นแล้วสนใจและรู้สึกว่ามันสวยงามมาก ซึ่งนุชคิดว่าความเป็นไทยเป็นอีกสิ่งหนึ่งที่หล่อหลอมให้นุชสวยในสายตาคนทั่วไป

ความสวยที่นุช-นีรนาท ถ่ายทอดถึงผู้พบเห็นทุกคนคือความงามที่ไม่สามารถวัดได้เป็นรูปธรรม แต่เป็นความสวยที่ไม่เลือนคุณค่าจากจิตใจ กลับทวีคูณขึ้นเมื่อเธอรับวัฒนธรรมที่อ่อนน้อมให้ต่างชาติได้ประจักษ์ในความสวยงามอย่างไทย

Did you know?
เรื่องฮาๆ ของคนสวยในเมืองผู้ดี
ตอนไปถ่ายแฟชั่นเซตลง Umno Fashion Magazine "The Real Bible of Fashion" ของอังกฤษ กองแฟชั่นเขาเซตสถานที่ไว้ที่ลอนดอนเป็นโรงเรียนร้างเก่าๆ และตำแหน่งที่ถ่ายคือบันไดที่วนขึ้นไปเจอกรงนกกรงใหญ่ ระหว่างที่ถ่ายก็มีคนไร้บ้านนอนอยู่แถวๆ นั้น ซึ่งนุชก็ว่านุชแต่งตัวแปลกสำหรับถ่ายแฟชั่นนะ แต่เขาก็ไม่ได้สนใจว่าเราทำอะไรกัน เหมือนต่างคนต่างอยู่ เขาอยู่ส่วนเขา เราอยู่ส่วนเรา ไม่มีใครแปลกใจว่าต่างฝ่ายต่างสถานะมาทำอะไร ณ ตำแหน่งนั้น มันเป็นภาพที่ตลกดีค่ะ

ภาพประกอบจาก : อินเทอร์เน็ต

(คลิกที่ภาพเพื่อชมภาพขนาดใหญ่)

อัลบั้มภาพ นีรนาท โคทส์ สวยมั่นบนรันเวย์โลก ภาพที่ 20 / 25

นีรนาท โคทส์ สวยมั่นบนรันเวย์โลก

อัลบั้มภาพที่เกี่ยวข้อง

ประวัติ "แอนนา เสืองามเอี่ยม" สาวสวยที่ประสบความสำเร็จกับมิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์

ทุกที่คือรันเวย์ เมื่อเดินทางไกลผ่านด่านสะพานไม้ ก็หมุนบนสะพานไปเลยสับๆ

หน้าเดิมไม่มีเปลี่ยน คารีสา โชว์ภาพติดบัตรนักเรียนสู่ปัจจุบัน สวยปังตั้งแต่เด็ก

ประวัติ นิโคลีน พิชาภา สาวสวยเก่ง ผู้เป็นกระบอกเสียงให้เด็กพิเศษมีที่ยืนในสังคม