ใต้ชายคารัก - 傲娇男神住我家：99次说爱你: บทที่ 36 อดีตที่เราเคยมี (6) ตอนที่ 36
บทตอนที่ 36 – อดีตที่เราเคยมี (6)
หลังจากเธออาบน้ำเสร็จ ข้างบนบ้านก็กลับสู่สภาพเงียบสงบเหมือนเดิม ดังเดิม เธอเกิดความรู้สึกอยากรู้อยากเห็นจึงแอบลอบมองเข้าไปให้ห้องนห้องนอนที่อยู่ติดกัน และพบว่าข้างในถูกตกแต่งด้วยเครื่องเรือนใหม่ทั้งหมด แม้กระทั่งพรมก็ถูกเปลี่ยนด้วย
ห้องนอนนั้นไม่มีคนใช้ เครื่องเรือนภายในก็ไม่ถูกมีการเคลื่อนย้ายมาหลายปีแล้ว ทำไมจู่ๆ ถึงได้ถูกย้ายออกไปล่ะ
เธอเดินลงบันไดช้าๆ ด้วยความงุนงง แต่ก่อนที่จะทันได้ถามซ่งเม่งวาซ่งเมิ่งหวาว่าเกิดอะไรขึ้น พ่อก็เรียกเธอไปหา ซ่งเม่งวาซ่งเมิ่งหวาบอกเธอว่าตั้งแต่วันนี้ไป ครอบครัวของเธอจะมีแขกมาพักด้วยชั่วคราว เขาชื่อว่าซูจื๋อเหนียนซูจือเนี่ยน แม่ของเขาล้มป่วยก่อนวันสอบเข้า เขาจึงไม่ได้ไปสอบ ทำให้ต้องเรียนซ้ำชั้น
ซ่งเม่งวาซ่งเมิ่งหวายังเสริมอีกว่าซูจื๋อเหนียนซูจือเนี่ยนเสียพ่อไปตั้งแต่ยังเด็ก และเติบโตขึ้นมาภายใต้การดูแลของแม่เพียงลำพัง ยามนี้แม่ของเขาอยู่ในโรงพยาบาล เขาต้องมีผู้ดูแลตามกฎหมาย และนั่นคือเหตุผลที่เขาย้ายมาอยู่ที่บ้านหลังนี้
แม้ว่าจะไม่เคยพบซูจื๋อเหนียนซูจือเนี่ยนมาก่อน ซ่งชิงชุนก็เคยได้ยินเรื่องของเขามาเยอะ มาก ความประทับใจที่เธอมีต่อเขาจึงไม่ใคร่จะดีนัก แต่เมื่อได้ยินเรื่องราวของเขา เธอก็พอจะเห็นใจขึ้นมาบ้าง คืนนั้นเธอถึงขนาดกระตือรือร้นขึ้นไปเรียกเขามากินมื้อเย็นร่วมกันกันเลยด้วย
และนั่นเป็นครั้งแรกที่เธอได้พบกับเขาอย่างเป็นทางการ แม้่เวลาจะผ่านไปหลายปีแล้ว ความทรงจำในคืนนั้นยังคงสดใหม่อยู่ในใจเธอ
เธอเคาะประตูห้องนอนเขาแล้วต้องยืนรอเกือบสองนาที ประตูห้องจึงเปิดออกเผยให้เห็นใบหน้าที่หล่อเหลาอย่างเหลือเชื่อ ดวงตาของเขาที่มองสบตาเธอนั้นเปล่งประกายราวกับโคมไฟคริสตัลระย้าที่อยู่ในห้อง และก็เหมือนกับเม็ดคริสตัล มันกระจ่างใสทว่าแต่ก็มีบรรยากาศที่เย็นชา
ขนาดซ่งชิงชุนที่เติบโตขึ้นมาพร้อมซ่งเฉิงและซูจื๋อเหนียนฉินอี่หนานที่ถือว่ารูปงามหมดจด ยังตะลึงลานไปกับใบหน้าที่งดงามนี้ เมื่อเธอได้เห็นพบซูจื๋อเหนียนซูจือเนี่ยนเป็นครั้งแรก เธอถึงกับนิ่งงันไปเลย
ชายหนุ่มคนนี้หล่อเหลาอย่างประหลาดและน่าขนลุก เธอจ้องมองเขานานหนึ่งนาทีเต็มก่อนยื่นมือออกไปทักทายพร้อมรอยยิ้มที่จริงใจและเปิดเผย “สวัสหวัดดี ฉันชื่อซ่งชิงชุนนะ”
เขายังคงจ้องมองเธออยู่ครู่หนึ่งก่อนจับมือเธอตอบ แล้วเด็กชายกับเด็กสาวก็ได้พบ
การพบกันครั้งแรกของทั้งสองเรียบง่ายและบริสุทธิ์ แต่นั่นคงอยู่เพียงแป๊บเดี๋ยวเดียวเท่านั้น เพราะจู่ๆ เขาก็บีบมือเธอแรงขึ้นจนทำให้เธอเจ็บ ซ่งชิงชุนสูดหายใจเฮือก น้ำตาแทบจะเอ่อออกมา “ซูจื๋อเหนียนซูจือเนี่ยน นายกำลังทำฉันเจ็บนะ!”
ชายหนุ่มรีบปล่อยมืออย่างรวดเร็วราวกับเพิ่งรู้ตัวว่าทำพฤติกรรมไม่ดี เธอคิดว่าเขาจะขอโทษเหมือนที่คนทั่วไปคงจะทำ แต่เขาเพียงปรายตามองแล้วเดินผ่านเธอไป
ในตอนนั้น หน้าตาสะสวยของเธอเป็นที่รู้จักแล้ว มีหนุ่มๆ หลายคนในโรงเรียนเข้ามากลุ้มรุมเรียกร้องความสนใจจากเธอทุกวัน เธอมาจากตระกูลดี ได้รับการเอาอกเอาใจทั้งจากพ่อแม่ ซ่งเฉิง และฉินอี่จิ๋นอี้หนาน จึงเป็นธรรมดาที่เธอจะมีนิสัยเอาแต่ใจเหมือนเจ้าหญิงเล็กน้อยนิดหน่อย
ซูจื๋อเหนียนซูจือเนี่ยนเป็นเพียงแขกในบ้านของเธอ เขาก็ควรจะเกรงใจเธอสิ แต่นี่เขากลับหยิ่งยโสเกินกว่าที่เธอคิดเสียอีก เรื่องที่เกิดขึ้นนี้ทำให้ซ่งชิงชุนรู้สึกเหมือนถูกดูหมิ่น หลายวันต่อมาเธอจึงไม่เคยปรายตามองเขาอีกเลย
แต่ว่าซ่งชิงชุนไม่ใช่คนเจ้าคิดเจ้าแค้น ความโกรธเธอหายไปเร็วพอๆ กับที่เกิดขึ้น ดังนั้นความรู้สึกเป็นอริที่เธอมีต่อซูจื๋อเหนียนซูจือเนี่ยนจึงดำรงอยู่นานเพียงหนึ่งสัปดาห์ ก่อนจะลืมมันไปจนหมดสิ้น