ทรราชหญิงเจ้าหัวใจจักรพรรดิมาร ตอนที่ 241

ตอนที่ 241 ล้วนเก็บไว้ให้เจ้า (3)

“ท่านจ้องข้าไปก็ไม่มีประโยชน์ ไม่ใช่ข้าเกลือเป็นหนอน แต่ท่านไม่ใช่คู่ต่อสู้ของจวินอู๋เสียจริงๆ” ไป๋อวิ๋นเซียนชะงักไปนิดหน่อย ลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะคิดว่าบอกฉินอวี่เยียนก็คงไม่เป็นไรกระมัง อย่างไรนางก็ตายแน่แล้ว จึงไม่จำเป็นที่จะต้องปิดซ่อนเรื่องพวกนี้อีก หญิงสาวโพล่งออกไปว่า “ข้าจะบอกความจริงให้ท่านฟัง พิษบนตัวของมั่วเซวี่ยนนั่นน่ะ แท้จริงแล้วก็คือจวินอู๋เสียนี่แหละที่เป็นคนวางยาพิษเขา แล้วนางก็วางยาพิษชนิดเดียวกันในตัวของข้าด้วย วันนั้นข้าตั้งใจพาท่านกับเจียงเฉินชิงไปวินิจฉัยอาการให้มั่วเซวี่ยนเฝ่ยจริงๆ ต้องการดูว่าท่านกับเจียงเฉินชิงจะสามารถหลอมยาถอนพิษออกมาได้หรือไม่ ถ้าหากพวกท่านทำได้ ข้าก็จะสารภาพความจริงกับพวกท่านทั้งหมด”

“แต่น่าเสียดาย พวกท่านทำให้ข้าผิดหวังมากจริงๆ ในเมื่อพวกท่านทั้งสองคนไม่แม้แต่จะตรวจสอบได้ว่าจวินอู๋เสียวางยาพิษ แล้วข้าจะกล้าปากเปราะบอกทุกอย่างกับพวกท่านได้อย่างไร ศิษย์พี่หญิง ไม่ใช่ท่านชอบพูดอยู่เสมอเหรอว่าทักษะทางการแพทย์ของท่านนั้นโดดเด่นและยอดเยี่ยมเป็นที่สุด ทำไมวันนี้แม้แต่พิษของยัยเด็กนั่นก็แก้ไม่ได้แล้วเล่า” ไป๋อวิ๋นเซียนในที่สุดก็มีอารมณ์แสดงรอยยิ้มออกมา

มนุษย์ตายเพราะความโลภ นกตายเพราะอาหาร ใครต่างก็มีด้านที่เห็นแก่ตัวด้วยกันทั้งนั้น

นางเพียงแค่อยากช่วยชีวิตตัวเอง

มันผิดตรงไหน!

เมื่อคิดว่าฉินอวี่เยียนที่ชอบเชิดหน้ามองว่าคนอื่นต่ำกว่าตัวเองเสมอ ก็พ่ายแพ้ต่อจวินอู๋เสียเช่นกัน ไป๋อวิ๋นเซียนก็รู้สึกเริงร่า สะใจอยู่นิดๆ ในทำนองเดียวกันความกลัวที่นางมีต่อจวินอู๋เสียก็ยิ่งฝังลึกมากขึ้นไปอีก

ด้วยทักษะทางการแพทย์ที่แม้แต่สำนักสำนักชิงอวิ๋นก็ยังได้แต่แหงนมอง แถมยังมีผู้เชี่ยวชาญจำนวนหนึ่งซึ่งคาดเดาระดับความแข็งแกร่งได้ยากยืนอยู่ข้างกาย แม้ว่าไป๋อวิ๋นเซียนจะมีความกล้ามากกว่านี้อีกเป็นร้อยเท่า นางก็ไม่กล้าต่อกรกับจวินอู๋เสียหรอก นางขอแค่มีชีวิตอยู่ต่อไป ความเกลียดแค้นชิงชังในใจแม้แต่เล็กน้อยนางก็ไม่กล้ามี

ฉินอวี่เยียนพูดอะไรไม่ออก ด้วยความเจ็บปวดเข้ากระดูกที่กำลังทรมานนางอยู่ในขณะนี้ จึงทำได้เพียงถลึงตาจ้องไปที่ไป๋อวิ๋นเซียนอย่างเจ็บแค้นและอยากจะกลืนนางลงท้องเท่านั้น!

“แพศ…ยา” ฉินอวี่เยียนกัดฟันพ่นออกมาได้คำหนึ่ง แต่แล้วก็ต้องกระอักเลือดออกมาคำโต

“ศิษย์พี่หญิง ข้าแนะนำให้ท่านเก็บแรงไว้จะดีกว่า จวินอู๋เสียไม่ยอมให้ท่านตายง่ายๆ หรอก ดูจากยาพิษที่นางกรอกใส่ปากท่าน หากข้าจำไม่ผิด นั่นเป็นผลงานที่น่าภาคภูมิใจของท่านไม่ใช่เหรอ ท่านน่าจะรู้ดีกว่าข้าว่าพวกมันทำอะไรได้บ้าง ขอเพียงแค่ท่านไม่ขยับ อย่างน้อยๆ ก็น่าจะมีชีวิตอยู่ได้อีกสักสองสามวัน จวินอู๋เสียอาจยังเด็ก แต่อย่าได้มองว่านางอายุน้อยแล้วจะจัดการได้ง่ายๆ นางน่ะ อำมหิตและฉลาดกว่าที่ท่านคิดไว้นัก เป็นเด็กสาวที่ฉลาดที่สุดเท่าที่เคยพบมาตลอดทั้งชีวิตนี้เลย ท่านคิดว่าทำไมจู่ๆ รัฐชีถึงได้เปลี่ยนฮ่องเต้เล่า ถูกต้องแล้ว มันคือแผนการของนางทั้งหมด นางก็คือผู้ที่ชักใยอยู่เบื้องหลัง ส่วนอดีตฮ่องเต้ตัวจริงน่ะเหรอ ป่านนี้คงกำลังดิ้นทุรนทุรายอยู่ไม่สู้ตายอยู่ในคุกหลวงใต้ดินกระมัง ท่านมองนางเป็นเด็กสาววัยรุ่นธรรมดาคนหนึ่งแล้วต่อกรด้วย ไร้เดียงสาเกินไปแล้ว!” ไป๋อวิ๋นเซียนกล่าวอย่างมีเจตนาร้ายแอบแฝง

ในอดีตยามอยู่ที่สำนักชิงอวิ๋นฉินอวี่เยียนมักจะกดหัวนางให้ต่ำกว่านางเสมอ เวลานี้เมื่อได้โอกาสเอาคืน นางจะไม่ใช้มันอย่างยินดีได้อย่างไรเล่า

การแก้แค้นที่เกือบจะบิดเบี้ยวนี้ ไป๋อวิ๋นเซียนพบว่ามันได้ให้ความสุขกับนางเล็กน้อย

ฉินอวี่เยียนอยากจะฆ่าไป๋อวิ๋นเซียนนางคนทรยศนี้ให้รู้แล้วรู้รอด แต่หลังจากได้ฟังคำพูดของไป๋อวิ๋นเซียน หัวใจของนางก็มีแต่ความหวาดกลัวไม่รู้จบ

ยาพิษที่นางสร้างขึ้นมาเองกับมือ จะไม่ฆ่าคนพวกนั้นทันทีแต่จะค่อยๆ ทรมานอีกฝ่ายจนถึงวาระสุดท้ายของชีวิต เรียกได้ว่าอยู่ไม่สู้ตายเลยทีเดียว!

นาง…ต่อให้ฝันก็ยังคิดไม่ถึงว่ายาพิษของตัวเองนี้จะเข้ามาอยู่ในร่างของตัวเองสักวัน

คำพูดของไป๋อวิ๋นเซียน เกรงว่าจะเป็นความจริงทั้งหมด

จวินอู๋เสียไม่ได้ฆ่านางให้ตายในดาบเดียว ไม่ใช่ว่าต้องการปล่อยนางไป แต่ต้องการให้นางได้ลิ้มรสความเจ็บปวดไม่มีที่สิ้นสุดจนถึงลมหายใจสุดท้ายของชีวิต แล้วให้ความตายเป็นฝ่ายปลดปล่อยนาง

ตอนนี้แม้แต่ ‘ความตาย’ สำหรับฉินอวี่เยียนก็ยังนับว่าเป็นสิ่งที่หรูหรา!

“อวิ๋น...เซียน...ฆ่า...ฆ่าข้า” ฉินอวี่เยียนพูดพลางกระอักเลือด น้ำตาไหลอาบหน้าไม่หยุด

ไป๋อวิ๋นเซียนชำเลืองมองนาง ตบแขนเสื้อของตัวเองแล้วพูดว่า “ศิษย์พี่หญิง ท่านก็ค่อยๆ สนุกกับงานอดิเรกของท่านไปเถอะ นี่ท่านยังมองไม่ออกอีกเหรอว่าจวินอู๋เสียกำลังล้างแค้นท่านแทนมั่วเฉี่ยนยวน!”