เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 236
ตอนที่ 236 ถังซาน ตระกูลถัง (1)
หลิวลี่เงยหน้า ก็เห็นบุรุษหน้ากากเงินกลางอากาศได้ในทันที
นางไม่เคยพบเจ้าของหอแห่งแรกมาก่อน ต่อให้นางติดต่อกับหอแห่งแรกแทนเฟิงหรูชิง ที่นางได้พบก็คือผู้อาวุโสในร้าน แต่หลังจากได้เห็นบุรุษสวมหน้ากากแล้ว แววความเข้าใจก็ฉายวาบขึ้นในดวงตา
“คุณชายเก้าหรือ”
จิ่วหมิงมองหญิงสาวด้านล่างด้วยแววตาชั่วร้าย น้ำเสียงเบาสบายถามว่า “เฟิงหรูชิงเล่า”
“คุณชายเก้า องค์หญิงไปป่าแห่งสัตว์วิเศษแล้วเจ้าค่ะ”
ป่าแห่งสัตว์วิเศษหรือ
จิ่วหมิงขมวดคิ้วอย่างห้ามไม่อยู่ เขาเงียบสักพัก ค่อยถาม “งั้นนางจะกลับมาเมื่อไร”
“บ่าวก็มิทราบเจ้าค่ะ น่าจะไปหลายวัน”
หลิวลี่ไม่รู้จริงๆ ว่าเฟิงหรูชิงจะกลับมาเมื่อไร อย่างน้อยก็ต้องใช้เวลาหลายวัน
ครั้นได้รับคำตอบ จิ่วหมิงหาได้รั้งรออยู่ต่อ เขาสะบัดชายเสื้อจากไป ร่างสีม่วงหายวับไปกลางอากาศ
จิ่วหมิงเพิ่งจากไป กำแพงมุมอับของเรือนพลันมีศีรษะเล็กๆ โผล่ออกมา
แม่นางน้อยผิวพรรณขาวผ่องเนียนนุ่ม ใบหน้างดงามวิจิตรคล้ายตุ๊กตากระเบื้อง ดวงตาดำขลับราวอัญมณีสวยงามดึงดูดสายตา
“นางไปป่าแห่งสัตว์วิเศษแล้วหรือ” ถังอิ่นกลอกตาไปเล็กน้อย หากผู้หญิงคนนั้นไม่อยู่จวน นางจะอยู่ที่นี่ไปก็ไร้ประโยชน์ ยิ่งกว่านั้นนางต้องการสังเกตการณ์หญิงนางนั้นใกล้ๆ ด้วย
“เชียนหนิง พวกเราไปป่าแห่งสัตว์วิเศษกันเถอะ”
เชียนหนิงเพิ่งเดินออกมา ก็ได้ยินคำนี้ ฝีเท้านางชะงักไป หันไปถามว่า “คุณหนูท่านบอกว่าอะไรนะเจ้าคะ”
ป่าแห่งสัตว์วิเศษ...
สถานที่นั้นมีภัยอันตรายอย่างยิ่ง ด้วยพลังของคุณหนู...ไปแล้วต้องลำบากแน่
อีกอย่างหากพบฝูงสัตว์วิเศษร้ายกาจ นางคนเดียวไม่อาจปกป้องให้คุณหนูปลอดภัยได้
“อย่าถามมาก เฟิงหรูชิงไปป่าแห่งสัตว์วิเศษแล้ว พวกเราต้องรีบตามนางไป!” ถังอิ่นไม่สนในสีหน้าสลดของเชียนหนิง ดึงมืออีกฝ่ายออกพุ่งทางประตูเมือง
…
ป่าแห่งสัตว์วิเศษ
นอกเมืองหลวง
สถานที่นี้อันตรายมาก ถนนหนทางสูงต่ำไม่สม่ำเสมอ
ทว่าในป่าแห่งสัตว์เวลานี้กลับมีกลิ่นอายแปลกประหลาดฟุ้งกระจายอยู่
เฟิงหรูชิงกำป้ายหยกในมือแน่น แววตาหม่นลง
คล้ายกับมีการคลื่นลมใหญ่ก่อตัวขึ้นอย่างกะทันหัน กระทั่งฉินเฉินที่อยู่ด้านหลังนาง จับสังเกตุกลิ่นอายนี้
“ชิงชิง” เขาเดินมาหน้าเฟิงหรูชิง สายตามองป้ายหยกในมือนาง
ป้ายหยกนี้เขียนคำว่าถังไว้
“ป้ายหยกนี้...”
“ป้ายหยกนี้เป็นของติดตัวถังจือ ข้าเคยเห็นมาก่อน!” เฟิงหรูชิงกำป้ายหยกแน่น นางมีสีหน้าอึมครึม เสียงเย็นเยียบ
“เกิดเรื่องกับทัพเลือดเหล็กแล้ว”
เช้าวันนี้นางรู้สึกไม่สงบ แต่หลังจากเข้ามาในป่าแห่งสัตว์วิเศษแล้ว ความไม่สงบใจยิ่งทวีขึ้น คิดดูแล้ว พวกถังจือคงเกิดเรื่องจริงๆ !
เฟิงหรูชิงหลุบตาลง ใช้กระแสจิตส่งเสียงถาม “ฝูเฉิน เจ้ามีวิธีกักป่าแห่งสัตว์วิเศษไว้ในจิตของเจ้าหรือไม่”
เสียงตอบกลับมาในจิต “ไม่มีปัญหา ท่านแม่”
คำว่าแม่ของเขานี้เรียกได้คล่องปากขึ้นทุกที ความไม่มีแรงกดดันและไม่อายเลย
เมื่อเอ่ยจบ ฝูเฉินหาได้พูดพร่ำมากความ เปิดพลังจิตของตนออกกว้าง ปกคลุมไปทั่วป่าแห่งสัตว์วิเศษ
แน่นอนว่าหากเขาไม่อิ่มท้อง เขาไม่มีทางปลดปล่อยพลังจิตออกไป ตอนนี้ยาวิเศษในห้วงมิติมากพอให้เขาใช้แล้ว เขาย่อมต้องช่วยนางบ้าง
ผ่านไปสักพัก น้ำเสียงอ่อนเยาว์ของฝูเฉินดังขึ้นอีก